Sa isang tahimik na barangay, lahat ay nakakakilala sa dalagang si Sofia. Siya ay masipag at matulungin, abala sa pagtulong sa kanyang ina sa kanilang maliit na karinderya. Ngunit sa kanto ng kanilang lugar, may isang luma at kupas na waiting shed na naging saksi sa isang hindi malilimutang pangyayari.

Ang Misteryosong Matanda
Doon sa waiting shed ay madalas nakaupo ang isang lalaking kilala bilang si Mang Roman. Marumi ang kanyang suot, mahaba ang balbas, at tila isang pulubing walang matuluyan. Habang ang karamihan ay umiiwas, ang tatlong tambay na sina Berto, Kaloy, at Migs ay ginagawa siyang libangan. Pinagtatawanan nila ito at binabato ng basura, ngunit nanatiling tahimik at kalmado ang matanda.

Ang Tapang ni Sofia
Isang araw, hindi na nakatiis si Sofia. Sa kabila ng panunukso ng mga tambay, nilapitan niya si Mang Roman at binigyan ng mainit na pandesal at tubig. Hindi rito natigil ang pang-aapi; binuhusan pa ng malamig na tubig ng mga tambay ang matanda. Dito na sumabog ang galit ni Sofia. Buong tapang niyang hinarap ang mga tambay:

“Hindi dahilan ang kahirapan para bastusin niyo ang isang tao! Mas nakakahiya ang ginagawa ninyo!”

Ang Rebelasyon
Pagkalipas ng ilang araw, isang mamahaling itim na sasakyan ang pumarada sa tapat ng waiting shed. Laking gulat ng lahat nang bumaba mula rito ang isang lalaking bihis na bihis at kagalang-galang. Siya ay walang iba kundi si Don Roman Villarial, isang mayamang negosyante.

Ipinaliwanag ni Don Roman na ang pagpapanggap niya bilang pulubi ay isang pagsubok. Gusto niyang makita kung sino ang may tunay na malasakit sa kapwa kahit walang nakakakita. Ang mga tambay na dating mayayabang ay naging maamo at hindi makatingin nang diretso sa takot at hiya.

Ang Gantimpala ng Kabutihan
Dahil sa ipinakitang busilak na puso ni Sofia, binago ni Don Roman ang kanyang buhay. Binigyan siya ng pagkakataong pamahalaan ang isang bagong grocery store at pinag-aral ang kanyang kapatid. Sa huli, maging ang mga tambay ay binigyan ni Sofia ng pagkakataong magbagong-buhay sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanila ng trabaho, sa kondisyong dapat silang matutong rumespeto sa lahat.

Aral ng Kwento:
Ang kabutihan ay parang isang binhi. Maaaring hindi mo alam kung kailan ito sisibol, ngunit kapag itinanim mo ito nang taos-puso, darating ang araw na mamumunga ito ng higit pa sa iyong inaasahan.