Nagsimula ang lahat sa isang malas na araw para kay Carolyn, isang masipag na real estate agent. Nasiraan siya ng sasakyan habang nagmamadali para sa isang mahalagang “tripping” sa Taguig. Sa gitna ng pagmamadali, aksidente niyang nabangga ang isang ale na naglalako ng daing. Natapon ang mga paninda nito at dahil sa pagtulong ni Carolyn, kumapit ang matapang na amoy ng tuyong isda sa kanyang mamahaling corporate attire.

Wala nang oras para magpalit, sumakay siya sa elevator ng isang marangyang condo. Doon niya nakatagpo ang isang gwapo ngunit napakamasungit na lalaki—si Luigi, ang CEO na pala ng kumpanyang kliyente niya. Dahil sa amoy ni Carolyn, hindi napigilan ni Luigi na magtakip ng ilong at sa tindi ng pandidiri, pinalabas niya si Carolyn ng elevator bago pa man makarating sa tamang floor.

Ngunit tadhana nga naman, si Luigi pala ang kliyenteng dapat kikitain ni Carolyn. Bilang ganti sa pagiging mapagmataas ng CEO, naglatag ng hamon si Carolyn: bibilhin lang ni Luigi ang property kung gagawin nito ang isang kahiya-hiyang utos.

Dinala ni Carolyn ang CEO sa gitna ng mataong kalsada. Doon, pinuwersa niya ang de-suat na CEO na humawak ng bilao at sumigaw nang malakas: “Miss, ang bango ng daing mo! Patikim naman!” sa harap ng maraming tao. Pulang-pula sa hiya ang CEO habang pinagtitinginan ng mga dumadaan, lalo na nang may isang lola na seryosong binigyan siya ng balot ng daing dahil akala ay naglalako talaga siya.

Habang tumatagal, natuklasan ni Luigi ang busilak na puso ni Carolyn—na ang amoy daing na kinandisihan niya noon ay nakuha lang ng dalaga dahil sa pagtulong sa isang matanda. Ang dating inis ay naging pag-ibig. Ang CEO na dati ay diring-diri sa amoy ng daing, ngayon ay natuto nang kumain nito kasama ang babaeng itinadhana para sa kanya.

Sa huli, hindi lang benta ng property ang nakuha ni Carolyn, kundi pati na rin ang puso ng CEO na dati ay pinalabas siya sa elevator. Ang kwentong nagsimula sa malansang amoy ay nagtapos sa isang matamis na “I do.”