VEFAT EDEN DOSTUNUN KUZENİYLE EVLENMEYE MECBUR KALAN MAFYA ADAMI…

.

Ölen Dostunun Kuzeniyle Evlenmek Zorunda Kalan Mafya Adamı

Yağmur Boston şehrinin üzerine ağır ağır yağıyordu. Şehrin ışıkları ıslak asfaltın üzerinde kırık aynalar gibi yansıyordu. Limandan gelen rüzgâr soğuktu, keskin ve sabırsız.

Lucas Morrow yüksek bir gökdelenin en üst katındaki penthouse dairesinde duruyordu. Arkasında şehir uzanıyordu. Önünde ise sessizce duran bir kadın vardı.

Angela Kerr.

Kadın ellerini birbirine kenetlemişti. Üzerinde pahalı ama kendisine aitmiş gibi hissettirmeyen bir elbise vardı.

Sessizliği sonunda o bozdu.

“Bunu yapmak zorunda değilsin.”

Lucas cevap vermedi.

Angela derin bir nefes aldı.

“Bana hiçbir şey borçlu değilsin. Nolan sana ne söylediyse… onu yerine getirmek zorunda değilsin.”

Lucas yine konuşmadı.

Ama gözlerini ondan ayırmadı.

Angela bu bakışı tanımıyordu. Bir adamın bir şeyi dikkatle incelediği bakıştı. Sanki Lucas onun söylediği kelimeleri değil… onun kendisini tartıyordu.

Bir adım yaklaştı.

Sonunda konuştu.

“Benim ne yapıp yapmayacağıma sen mi karar veriyorsun?”

Angela’nın kalbi bir an durur gibi oldu.

Lucas Morrow Boston’un karanlık dünyasında herkesin tanıdığı bir isimdi.

36 yaşındaydı.

Şehrin limanlarında, kumarhanelerinde ve gizli iş anlaşmalarında söz sahibi olan bir adamdı.

Ve şimdi bu adam onun karşısında duruyordu.

Sadece tek bir sebeple.

Bir söz.

Nolan’ın Son İsteği

Nolan Kerr, Lucas’ın en eski arkadaşıydı.

Onlar 17 yaşından beri birbirlerini tanıyordu.

South Boston’ın dar sokaklarında büyümüşlerdi. Hayatın kolay olmadığını erken öğrenmiş iki genç adam.

Lucas zekâsı ve acımasız kararlılığıyla yükselmişti.

Nolan ise sadakatiyle.

Bir gece yıllar önce bir depo anlaşması ters gitmişti.

Silahlar çekilmişti.

Lucas köşeye sıkışmıştı.

Ve Nolan o depoya elinde levye ile girmişti.

O gece Lucas’ın hayatını kurtarmıştı.

Nolan omzundan vurulmuştu.

Lucas’ın kaburgasında ise hâlâ o geceden kalma bir yara izi vardı.

O günden sonra Lucas Morrow’un Nolan için yapmayacağı hiçbir şey yoktu.

Hiçbir şey.

Hastane Odası

Nolan hastane yatağında yatıyordu.

Pankreas kanseri.

Sekiz ay boyunca savaşmıştı.

Ama savaş bitmişti.

O gün odada sadece iki kişi vardı.

Lucas ve Nolan.

Nolan zayıflamıştı. Bir zamanlar güçlü olan elleri artık ince görünüyordu.

Lucas sandalyede oturuyordu.

“Bir şey isteyeceğim.” dedi Nolan.

Lucas başını kaldırdı.

“Ne istersen.”

Nolan kısa bir süre konuşamadı. Nefes almak bile zor geliyordu.

“Angela’ya göz kulak ol.”

Lucas kaşlarını çattı.

“Kim?”

“Kuzenim.”

Lucas başını yana eğdi.

“Onu tanımıyorum.”

“Tanırsın.”

Nolan gözlerini kapattı.

“Ailesi… ona iyi davranmıyor.”

Lucas sessiz kaldı.

“Ben öldüğümde yalnız kalacak.”

Nolan Lucas’ın bileğini tuttu.

“Onunla evlen.”

O an odada sessizlik oldu.

Lucas hayatında çok şey duymuştu.

Ama bunu beklemiyordu.

“Neden?”

“Çünkü ona zarar vermeyecek tek adam sensin.”

Lucas uzun süre konuşmadı.

Sonra sadece şunu söyledi.

“Tamam.”

Nolan gözlerini kapattı.

“Bana söz ver.”

Lucas başını eğdi.

“Söz veriyorum.”

Nolan Kerr on dört saat sonra öldü.

Cenaze

Cenaze Dorchester’daki eski bir kilisede yapıldı.

Lucas arka sırada duruyordu.

Herkesi inceliyordu.

Alışkanlık.

Tehlikeli bir dünyada yaşayan insanlar her zaman odadaki yüzleri okumayı öğrenir.

Ve sonra onu gördü.

Angela Kerr.

Üçüncü sırada oturuyordu.

Yalnızdı.

Ailenin yanında değil.

Siyah sade bir elbise giymişti.

Saçları arkadan toplanmıştı.

Yüzünde ağır bir keder vardı.

Ama en çok dikkat çeken şey…

Sessizliğiydi.

Kimse onunla konuşmuyordu.

Kimse ona sarılmıyordu.

Cenaze bittiğinde herkes birbirine baş sağlığı diledi.

Angela ise tek başına dışarı çıktı.

Otobüs durağına doğru yürüdü.

Lucas onu takip etti.

“Angela Kerr.”

Kadın döndü.

Gözleri temkinliydi.

“Evet?”

“Ben Lucas.”

Angela’nın yüzü değişti.

“Nolan senden bahsederdi.”

Lucas başını eğdi.

“Ben de senden.”

Angela kısa bir gülümseme verdi.

“Nolan abartmayı severdi.”

Lucas bir süre onu izledi.

“Eve bırakayım mı?”

Angela tereddüt etti.

Ama sonunda başını salladı.

Teklif

Üç gün sonra Lucas onu akşam yemeğine davet etti.

Restoran Lucas’a aitti.

Ama Angela bunu bilmiyordu.

Yemek sırasında Lucas doğrudan konuya girdi.

“Nolan benden seninle evlenmemi istedi.”

Angela’nın çatalı havada kaldı.

“Ne?”

“Onu korumamı istedi.”

Angela başını salladı.

“Bu saçmalık.”

Lucas omuz silkti.

“O bana hayatımı verdi.”

“Bu yüzden benimle evlenmek zorunda değilsin.”

Lucas sakin bir şekilde konuştu.

“Sana bir teklifim var.”

Angela bekledi.

“Bir yıl.”

Angela kaşlarını çattı.

“Ne?”

“Bir yıl evli kalırız.”

Lucas devam etti.

“Bir yıl boyunca benim soyadımı taşırsın. Güvende olursun. Kimse sana zarar veremez.”

Angela sessizdi.

“Bir yılın sonunda gitmek istersen gidersin.”

Angela’nın sesi neredeyse fısıltıydı.

“Neden?”

Lucas cevap verdi.

“Çünkü söz verdim.”

Angela dört gün düşündü.

Sonunda Lucas’ı aradı.

“Tamam.”

.
.

Evlilik

Düğün küçüktü.

Bir yargıcın ofisinde.

Sadece iki tanık vardı.

Lucas’ın avukatı.

Ve asistanı Elena.

Angela krem rengi sade bir elbise giymişti.

Lucas onu gördüğünde bir an durdu.

Yargıç konuşmasını bitirdi.

“Gelini öpebilirsiniz.”

Lucas Angela’ya baktı.

Sonra eğildi.

Ve onu alnından öptü.

Angela şaşırdı.

Bu hareket beklediği bir şey değildi.

Ama içinde bir şeyin yumuşadığını hissetti.

Penthouse

Angela Lucas’ın evine taşındı.

Dev bir penthouse.

Cam duvarlar.

Liman manzarası.

Angela kendini misafir gibi hissediyordu.

Lucas kapıda durdu.

“Burası senin odan.”

Angela etrafa baktı.

“Çok güzel.”

Lucas başını salladı.

“Mutfakta yemek var.”

Angela hafifçe gülümsedi.

“Teşekkür ederim.”

Lucas kapıdan çıkmak üzereyken Angela konuştu.

“Sana yük olmak istemiyorum.”

Lucas durdu.

Yavaşça ona döndü.

“Sen yük değilsin.”

Sesi sertti.

“Bunu bir daha söyleme.”

Yavaş Değişim

İlk haftalar sessiz geçti.

Angela işe gidiyordu.

Lucas gece geç geliyordu.

Ama bir gece Lucas eve geldiğinde Angela mutfakta oturuyordu.

Kitap okuyordu.

Lucas’ın elleri yaralıydı.

Angela hiçbir şey sormadı.

Sadece çay yaptı.

Fincanı Lucas’ın önüne koydu.

Sonra kitabına döndü.

Lucas fincana baktı.

Göğsünde uzun zamandır hissetmediği bir şey oldu.

Huzur.

O gece birlikte sessizce çay içtiler.

Kırılma Noktası

Bir gün Angela’nın kuzeni Trisha otele geldi.

Angela resepsiyonda çalışıyordu.

Trisha alay etti.

“Gerçekten onunla mı evlendin?”

Arkadaşları güldü.

“Yatakta gözlerini kapatıp başka birini hayal ediyor mu?”

Angela konuşmak üzereydi.

Ama bir ses duyuldu.

“Trisha Kerr.”

Lucas kapıda duruyordu.

Yağmur paltosunu ıslatmıştı.

Yavaşça Angela’nın yanına geldi.

Ve söyledi.

“Karım hakkında böyle konuşmayacaksın.”

Lobi sessizleşti.

Lucas devam etti.

“Angela tanıdığım en olağanüstü kadın.”

Trisha konuşamadı.

Lucas Angela’ya döndü.

“Hazır mısın?”

Angela başını salladı.

Birlikte çıktılar.

Gerçek

Arabada Angela fısıldadı.

“Bunu yapmak zorunda değildin.”

Lucas arabayı durdurdu.

Angela’ya döndü.

“Nolan için evlendim.”

Angela’nın kalbi sıkıştı.

Lucas devam etti.

“Ama sonra bir şey değişti.”

Angela nefesini tuttu.

Lucas konuştu.

“Sebep sen oldun.”

Angela’nın gözleri doldu.

“Gitmeyi planlamıyordum.”

Lucas’ın eli onun elini tuttu.

“Seni bırakmayacağım.”

Angela gülümsedi.

“Ben de gitmiyorum.”

Yeni Başlangıç

Aylar geçti.

Angela üniversiteye başladı.

İngiliz edebiyatı.

Lucas masrafları ödedi.

Ama asla bunu bir iyilik gibi göstermedi.

Bir gece Angela pencerenin önünde duruyordu.

Lucas yanına geldi.

“Mutlu musun?”

Angela ona baktı.

“Evet.”

Sonra ekledi.

“Çünkü ilk kez biri beni gerçekten görüyor.”

Lucas onun elini tuttu.

Şehrin ışıkları önlerinde parlıyordu.

Ve Lucas Morrow ilk kez anladı.

Bazı insanlar hayatınıza görev olarak girer.

Ama kalplerinizde yerlerini

aşk olarak bulurlar.