WORKING STUDENT NA NAGLALAKAD ARAW-ARAW SA ESKWELA—DI NILA ALAM NA SA ENTRANCE RITES, SIYA ANG…

.
.

Part 1: Ang Paglalakbay ni Ruel

Si Ruel Ignacio ay isang working student mula sa isang liblib na bayan sa probinsya. Bata pa lamang siya, sanay na siya sa hirap ng buhay. Lumaki siya sa isang pamilya ng magsasaka at labandera, at mula pagkabata, natutunan na niyang magtrabaho para matulungan ang kanyang mga magulang. Wala silang sapat na pera para bumili ng pamasahe o mga gamit, kaya’t araw-araw, naglalakad siya ng mahigit tatlong kilometro papunta sa unibersidad. Walang reklamo, wala ring pangarap na hindi kayang abutin—maliban sa makapagtapos ng pag-aaral at mabigyan ng mas magandang buhay ang kanyang pamilya.

Pagdating sa siyudad, nakatanggap siya ng scholarship mula sa isang kilalang unibersidad. Ang tanging kailangan lang niyang bayaran ay ang mga gastusin sa pamasahe at ang kanyang araw-araw na pangangailangan. Bukod sa pag-aaral, nagtatrabaho siya sa isang fast-food chain bilang service crew para matustusan ang kanyang mga pangangailangan, at upang matulungan ang kanyang mga magulang na magbayad sa mga utang.

Isang araw, habang siya ay naglalakad papuntang school, nadaanan niya si Denise at ang kanyang mga kaibigan sa isang tricycle. Si Denise, isang kilalang estudyante sa campus, ay patuloy na nang-aasar kay Ruel dahil sa kanyang hitsura at estado sa buhay.

“Uy, working student! Hindi ka pa rin natututo! Mag-tricycle ka naman minsan!” ang sigaw ni Denise, sabay turo kay Ruel habang tumatawa.

Ang mga kasama ni Denise, sina Carl at Mia, ay mabilis na kumuha ng video ng sitwasyon, at sabay-sabay na pinagtawanan si Ruel. Bagaman sanay na si Ruel sa mga ganitong biro, hindi pa rin niya maiwasang makaramdam ng lungkot. Ngunit sa kabila ng lahat, hindi siya tumigil. Itinuloy pa rin niya ang kanyang paglakad patungo sa unibersidad.

Bawat araw ay may bagong hamon para kay Ruel. Mula sa mahirap na buhay sa probinsya, ngayon ay humarap siya sa mas mataas na pamantayan ng buhay sa siyudad. Ngunit natutunan niya na sa bawat hakbang na ginagawa niya, mas malapit siya sa kanyang pangarap. Habang naglalakad siya, iniisip niya ang kanyang mga magulang na nagtiis ng labis upang maitaguyod siya.

Kahit hindi pa siya nakakaranas ng mga magagarang bagay, ang mga simpleng bagay ay nagbibigay sa kanya ng lakas at lakas-loob. Ang bawat hakbang na siya ay gumagawa, ay para sa mga magulang na nagbigay sa kanya ng pagkakataon. Ang bawat araw ng pagtatrabaho, paglalakad, at pag-aaral ay hakbang patungo sa kanyang pangarap na balang araw ay matutulungan niya ang mga magulang na makapagpahinga at mamuhay ng magaan.

Part 2: Pagkilala at Tagumpay sa Entrance Rites

Nang dumating ang araw ng Entrance Rites, hindi inaasahan ni Ruel na ang araw na ito ay magiging pinakamatinding pagsubok ng kanyang buhay. Sa kabila ng mga pagsubok at pagod na pinagdaanan niya, naging tapat siya sa kanyang mga pangarap at sa pagpapahalaga sa mga magulang niya. Ngunit ang araw na ito ay hindi lamang magiging isang malaking hakbang patungo sa kanyang pangarap.

Sa gym ng unibersidad, ang mga estudyante na nakakuha ng pinakamataas na marka sa entrance exam ay magkakaroon ng espesyal na pag-kilala. Si Ruel, na wala pang kaalaman sa mga posibleng nangyayari sa kanyang paligid, ay ginulat ng mga kwento tungkol sa mga bagong scholars. Nalaman niya na siya ang highest entrance exam passer sa buong unibersidad.

Ang kanyang mga kaklase at ang buong campus ay nagulat nang makita nila siyang tinatawag sa stage bilang pangunahing tagapagsalita. Isang buo at maligaya na palakpakan ang sumalubong kay Ruel. Dito, sa unang pagkakataon, naranasan niya ang pagiging bahagi ng isang komunidad ng mga estudyante na may pangarap, at hindi siya natatakot magbahagi ng kanyang kwento.

“Magandang hapon po sa inyong lahat,” nagsimula si Ruel habang tinitingnan ang mga tao sa kanyang harapan. “Ako po si Rel Ignacio, working student, anak ng magsasaka at labandera, at ngayon po isang scholar ng unibersidad na ito.”

Sa kabila ng mga pag-aalinlangan at kaba, nagsalita siya nang malinaw at tapat, at sa mga salitang ito, muling nagbago ang pananaw ng mga tao sa kanya. Habang ipinagpapalagay nila siyang ‘working student’ na hindi kayang magtagumpay, sa oras ng Entrance Rites, siya na pala ang pinakamataas ang score sa buong unibersidad. Ang bawat hakbang na ginawa ni Ruel ay nagpapatunay na hindi hadlang ang kalagayan sa buhay upang makamit ang tagumpay.

Ang mga tao na minsang nang-aasar sa kanya ay nagkaroon ng pagkakataong makita ang tunay na halaga ng kanyang mga sakripisyo. Nakaramdam siya ng tagumpay at paggalang mula sa mga estudyante at guro. Lahat ng pagod at hirap ay napawi sa isang iglap. Sa kabila ng kanyang pagiging working student, naging inspirasyon siya sa lahat ng naroroon.

Sa gabing iyon, ang bawat tanong na itinapon sa kanya ay naging pagkakataon na magbigay inspirasyon at magpayo sa mga katulad niyang nagsusumikap. Si Ruel ay hindi lamang isang estudyanteng may pangarap, siya rin ay isang huwarang working student na ipinakita na ang tunay na tagumpay ay nagmumula sa sipag, tiyaga, at malasakit sa pamilya.

Pagkatapos ng kanyang talumpati, lumapit si Denise at ang mga kasama nito at humingi ng paumanhin. Nakita nila kung paano naging malakas si Ruel sa kabila ng lahat ng pinagdadaanan, at sa huli, natutunan nila na hindi hadlang ang buhay sa anumang bagay.