“Senden Bir Çocuk İstiyorum” — Dedi Apache Kadın Utangaç Çiftçiye

.
.

V. Sessizliğin Gücü ve Kırılmaz Bağ

Fırtına gece boyunca sürdü. Kiona kaldı. Sabah olduğunda Calum, hayatında ilk kez, onu kendi halkına karşı koymuş bir savaşçıyla, bir yandan da saçının bir bölümünü düzenli bir şekilde örüp çözen bir kadını bağdaştırmaya çalıştı.

Gece yarısını biraz geçe konuştu Kiona. “Bir sonraki dolunaya kadar vaktim var. Cevabına ihtiyacım var Calum. Şimdi.”

Calum’un kalbi kaburgalarına çarpıyordu. Beş gün sonra da değil, şimdi. Hayır dersen, diğer yola hazırlanmak için zamana ihtiyacım olacak. Ve eğer evet dersen…

Calum ona baktı. Korku hala oradaydı, ama artık onu kontrol etmiyordu. Kiona onu en çok korktuğu anda görmüş ve arkasını dönmemişti. “Hayır,” dedi. “İki güne daha ihtiyacım yok. Önemli olduğunda yanımda durabileceğini, güce ihtiyacın olduğunda seni yüzüstü bırakmayacağımı bilmem gerekiyordu. Hâlâ seni seçiyorum.”

Kiona’nın gözleri parladı. “Sen eminsin.”

“Evet.”

“O zaman beklemeyelim,” dedi sesi fısıltının biraz üzerindeydi. “Ay yeterince yakın. Bedenim hazır. Ve daha da önemlisi, ikimiz de hazırız.”

VI. Takakota’nın Meydan Okuması

Tam o anda, dışarıdan gelen at sesiyle kesildi. Dört atlı hızla geliyordu. Daha önceki üç atlı değillerdi. Bu Takakota‘ydı, Kiona için kabilenin seçtiği güçlü savaşçı. Yanındakiler öfke ve yargı yayıyordu.

Takakota, atından indi ve Calum’a yaklaştı. “Ona sahip olabileceğini mi düşünüyorsun?” diye sordu ağır aksanlı bir İngilizceyle. “Sen zayıf birisin. Zor mevsimler geldiğinde yanında durmak şöyle dursun.”

Calum, utanç ve öfkenin o eski, tanıdık karışımını hissetti. Ama sonra Kiona’nın elinin onunkini bulduğunu hissetti. Bu bir ifadeydi. Bir seçim.

Takakota’nın ifadesi karardı. Yumruğu havaya kalktı. Geri çekildi. Vurmaya hazırdı. Calum geldiğini görebiliyordu. Tüm içgüdüleri kaçması için bağırıyordu ama bu testi anlamıştı. Hareketsiz durmayı seçti.

Yumruk yüzüne bir santim kala durdu. Saniyeler sonsuzluğa uzanıyordu. Takakota elini indirdi ve Calum’ın gömleğini keskin bir itmeyle bırakarak bir adım geri çekilmesine neden oldu. Takakota’nın gözlerindeki küçümseme yerini başka bir şeye bırakmıştı: tanıma.

Kiona’ya döndü ve hızla kendi dillerinde konuştu. Söylediği her neyse Kiona’nın doğrulmasına ve Calum’ın elini neredeyse acı verecek şekilde sıkıca kavramasına neden oldu.

Takakota, Calum’a son bir uyarıda bulundu ve atına bindi. Onlar uzaklaşırken Calum titrediğini fark etti. Bacakları güçsüzleşmişti. Kiona onu eve doğru çekti. Düşmeden önce oturmak zorunda kaldı.

Kiona onun önünde diz çöktü. “Korku, eğilmene neden olur,” dedi. “Sen hareketsiz durmayı seçtin. Bu farklı bir şey.”

Kiona’nın gözlerinde, hiç beklemediği yaşlar birikti. “Babam da bir keresinde bunu yaptı. Çok korktuğunu söyledi. Sadece kaçmamayı seçmiş.”

Calum, Kiona’nın yanında güvende hissetti. O, onu en çok korktuğu anda görmüş ve arkasını dönmemişti.

VII. Nihai Yemin ve Kırılmaz Aşk

Calum ve Kiona, dolunayın yaklaştığı günlerde evliliklerini kararlaştırdılar. İkisi de bu kararın geri dönülmez olduğunu biliyordu. Kiona, Calum’un yanında durdu ve elini karnının üzerine koydu.

“Sana geri dönmek için elimden gelen her şeyi yapacağıma söz veriyorum.” Bu onun umduğu kesin söz değildi.

Dolunaydan altı gün sonra, yaşlı Apachi kadını geri döndü. Calum, onun bu kez yalnız geldiğini fark etti. Konseyin kararını getirdi: Çocuk, halklarının bir parçası olarak kabul edilecekti, ama Calum’un onların dilini ve hikayelerini öğrenmesi gerekiyordu.

“Kiona’nın büyükannesi,” dedi yaşlı kadın, “grubumuzun dışından biriyle evlendiğinde, senin halkın için aynı şeyi söylemişti. Duvarlar yerine köprüler inşa etti.”

Calum, Kiona’nın bileziğini tutarak, “Ne gerekiyorsa öğreneceğim,” diye söz verdi.

Calum’un evinde, artık Maria’nın oğlu Emre de vardı. Victor’ın finanse ettiği üniversite eğitimi ve Maria’nın oğluyla yeniden bir araya gelmesi, bu ailenin karmaşık başlangıcını tamamladı.

Yıllar sonra, Mara ve Elias (Kiona’nın adının Thoma’ya dönüşmüş hali) hala dağda yaşıyorlardı. Leandro, ona dönerek, “Seni seviyorum, Isadora. Beni affet,” dedi.

Calum, eşini kollarının arasına aldı. “Sana geri dönmek için elimden gelen her şeyi yapacağıma söz veriyorum,” dedi.

O gece, Calum, Elena’nın İspanyolca söylediği ninninin ezgisini duydu ve gülümsedi. O ve Kiona, aşkın en acımasız zincirleri bile kırabileceğini kanıtlamışlardı.

.