MİLYONERİN OĞLUNUN SADECE 6 GÜNÜ KALMIŞTI… FAKİR BİR KIZ KUTSAL SU DÖKÜP…

.
.
.

Milyonerin Oğlunun Sadece 6 Günü Kalmıştı… Fakir Bir Kız Kutsal Su Döküp…

1. Bölüm: Umutsuzluk Koridorunda

Mehmet Yılmaz, İstanbul’un en pahalı hastanesinin koridorlarında, hayatının en zor anlarını yaşıyordu. Tek oğlu Emre, henüz 22 yaşındaydı ve kimsenin tam olarak açıklayamadığı bir kaza sonrası bir haftadır yoğun bakımda, ölümle yaşam arasında gidip geliyordu. Mehmet, servetini harcamış, ülkenin en iyi doktorlarını tutmuş, her türlü tedaviyi denemişti. Ama sonuç değişmemişti: Oğlu, makineler yardımıyla nefes alıyordu; bilinci kapalıydı.

Bir sabah, hastane koridorunda beklerken küçük bir kız belirdi. 8 yaşından büyük değildi. Sade giysileriyle, titreyen ellerinde altın renkli bir sürahi tutuyordu. Mehmet’in dikkatini çekti. Kız, yoğun bakım odasının kapısında durdu, Emre’ye baktı ve alçak sesle, “Abi iyileşecek,” dedi.

Mehmet, sinirle döndü. “Bu çocuk güvenliği nasıl aşmıştı? Hemen çık buradan!” diye bağırdı. Kız ise yerinden kıpırdamadan, “Lütfen efendim. Sadece yardım etmek istiyorum,” diye fısıldadı.

“Yardım mı? Sen bir çocuksun. Birini çağırıp seni çıkarttırmadan defol!” dedi Mehmet. Kız, Emre’nin yatağına doğru bir adım daha attı. “Ninem hep bu suyun özel olduğunu söylerdi. Bizim kasabada birçok insanı iyileştirdi.”

Mehmet hemşireleri çağırmak üzereyken kızın gözlerinde yaşlar olduğunu fark etti. Gerçekten yardım etmek istiyor gibiydi. “Sen kimsin? Buraya nasıl girdin?” diye sordu.

“Ben Zeynep. Annem burada odaları temizliyor. Okuldan sonra hep onunla gelirim. Çünkü evde bana bakacak kimse yok. Bu sürahi büyük büyükannemden kalma. İstanbul’a taşınırken iç bölgelerden getirmiş. Nine, Anadolu’daki evimizin yakınındaki özel bir kaynaktan hep su saklardı.”

Mehmet, oğlunun hayat mücadelesi verirken çocuk saçmalıklarıyla vakit kaybettiğini düşündü. “Kızım, oğlum çok ağır hasta. Doktorlar ellerinden gelen her şeyi yapıyor. Senin şu suyun hiçbir şeyi çözmeyecek.”

Zeynep ise, “Ama siz zaten her şeyi denediniz değil mi? Bazen cevap en az beklediğimiz yerden gelir,” dedi.

2. Bölüm: Tıbbın Sonu, İnancın Başlangıcı

Tam o sırada Mehmet’in özel doktoru Ahmet Demir odaya girdi. Ailenin özel doktoruydu, servet isteyen saygın bir adamdı. “Bay Yılmaz, sizinle konuşmam gerekiyor,” dedi. Kızı görünce duraksadı. “Bu çocuk burada ne yapıyor?”

Mehmet, “Bir çalışanın kızı, tam çıkıyordu,” dedi. Doktor, “Yoğun bakımda çocuk dolaşamaz. Enfeksiyon riski var,” dedi. “Annesi nerede?” diye sordu. Zeynep başını öne eğdi. Annesi Ayşe alt katta çalışıyordu ve onun gizlice yukarı çıktığından haberi yoktu.

“Doktor, oğlumun durumu nedir?” diye sordu Mehmet. “Maalesef iyi haberimiz yok. Durumu kötüleşiyor. Tüm geleneksel protokolleri denedik. Çok az seçeneğimiz kaldı. İsviçre’de deneysel bir klinik var. Bazı yeni prosedürler deneyebilirler ama para sorun değil. Ne yazık ki şu anki durumunda nakli çok riskli olur ve şanslar çok düşük.”

Mehmet dünyası başına yıkılmış gibi hissetti. Dünyanın tüm parası vardı ama kendi oğlunu kurtaramıyordu. Zeynep hala orada durmuş her şeyi dinliyordu.

Doktor daha fazla tetkik almak için çıkınca Zeynep tekrar yatağa yaklaştı. “Mehmet Bey, bir şey anlatabilir miyim?” Mehmet o kadar çaresizdi ki onu kovacak enerjisi bile yoktu. “Çabuk söyle.”

“Ninem Anadolu bölgesinde çok hasta insana baktı. Hep derdi ki ilaçlar işe yaramadığında bazen doğa ne yapacağını bilir.”

“Kızım bunlar eski inançlar. Biz İstanbul’dayız. Şehrin en iyi hastanesindeyiz.”

“Biliyorum efendim. Ama deneyebilir miyim? Sadece bir damlacık.”

Mehmet oğluna baktı. Emre solgundu. Sadece makineler yardımıyla nefes alıyordu. Doktorlar yapılacak fazla bir şey olmadığını söylemişti. “Büyükanneniz bu suyu nereden buluyordu?”

“Bizim kasabamız Göreme’de bir kaynak var. Nine hep oradan su getirirdi.”

“Ve sence bu su oğlumu iyileştirebilir mi?”

“İyileştirir mi bilmiyorum efendim. Ama Nine hep onun huzur getirdiğini söylerdi ve bazen vücudun kendi kendini iyileştirmesi için ihtiyaç duyduğu şey de budur.”

Mehmet, asla alacağını düşünmediği bir karar verdi. “Peki ama sadece birkaç damla.”

Zeynep’in gözleri parladı. Dikkatlice yatağa yaklaştı. Altın renkli sürahiyi açtı. Suyun farklı taze bir kokusu vardı. Çok dikkatli bir şekilde parmaklarıyla birkaç damla aldı ve onları Emre’nin dudaklarına nazikçe damlattı. “Şimdi bekleyeceğiz,” dedi.

3. Bölüm: Dua ve Bilgelik

Mehmet, “Bunu neden yaptın? Beni tanımıyorsun bile.”

“Çünkü biri acı çektiğinde yardım ederiz. Bunu bana annem öğretti.”

Tam o sırada Ayşe kapıda göründü. “Zeynep burada kalamazsın,” dedi. “Sorun yok,” dedi Mehmet, kendine şaşırarak. “O bana eşlik ediyordu.”

Ayşe şaşkınlıkla baktı. Mehmet, “Kızınız bana bu sürahideki suyun Anadolu bölgesindeki bir kaynaktan geldiğini söyledi. Siz bu suyun özel özellikleri olduğuna inanıyor musunuz?”

Ayşe tereddüt etti. “Efendim, kimseyi kandırmak istemeyiz. Bu sadece bir aile geleneği. Büyükannem hep Kutsal Pınar kaynağının suyunun kasabamıza çok şifa getirdiğini söylerdi.”

“Kutsal Pınar mı?”

“Evet efendim, eski evimizin yakınındaki küçük bir mağarada.”

Mehmet bu bilgiyi zihninde işledi. Bunu düşündüğü için kendini aptal hissediyordu. Ama geriye hangi seçenekler kalmıştı ki?

Doktor Ahmet geri döndü. “Bay Yılmaz, açık olmalıyım. Son testler oğlunuzun durumunun son saatlerde kötüleştiğini gösteriyor. Belki de diğer konuları düşünme zamanının geldiği anlamına geliyor. İmzalanması gereken bazı evraklar var.”

“Hayır!” diye bağırdı Mehmet. “Oğlum iyileşecek.”

Doktor Ahmet, Ayşe ve Zeynep’e sinirli bir şekilde baktı. “Bay Yılmaz, sizinle özel olarak konuşmam gerekiyor.”

“Onlar kalabilir. Hiç sırrım yok.”

Doktor iç çekti. “Başka tedavi seçenekleriniz var. Almanya’da yeni bir protokol test eden bir klinik var. Ancak oğlunuzu derhal transfer etmek gerekli. Neredeyse hiç garanti olmadan yaklaşık 2 milyon dolar.”

Mehmet gözünü bile kırpmadı. “Gerekli düzenlemeleri yapın.”

Zeynep ürkekçe sözünü kesti. “Ya önce biraz daha su denesek?”

Doktor Ahmet küçümseyerek güldü. “Çocuk, burası hastane alternatif tıp merkezi değil.”

Mehmet, “Ne zararı olabilir ki Doktor Bey? Ciddi olamazsınız. Çaresizim doktor. Milyonda bir şans bile varsa.”

Doktor Ahmet başını iki yana salladı. “Bu tıbbi sorumsuzluk olur. İzin veremem.”

“O halde belki de ikinci bir görüş alma zamanıdır,” dedi Mehmet.

4. Bölüm: Bilimin ve İnancın Sınırı

Doktor Ahmet çıktıktan sonra Mehmet tekrar Emre’ye, sonra Zeynep’e baktı. “O suyun gerçekten yardım edebileceğine inanıyor musun?”

“Efendim, suyun sihirli olup olmadığını bilmiyorum ama biliyorum ki ninem kasabamızda birçok insana yardım etti ve hep pınarın suyunu kullanırdı.”

“Bana büyükannenden bahset.”

Zeynep’in gözleri parladı. “Nine Hatice bir şifacıydı. İnsanlar ona yardım etmesi için uzaklardan gelirdi. Bitkileri, duaları, birçok şeyi bilirdi.”

“Ve bu suyu kullanır mıydı?”

“Her zaman pınarın melekler tarafından korunduğunu söylerdi. Oradaki suyun toprağın kendi gücünü taşıdığını.”

Ayşe konuşmaya dahil edildiği için şaşırdı. “Beyefendi, eski bir pınar. İlk yerleşimciler bölgeye geldiğinde orada olduğu söylenir. Ormanda iyice gizlenmiş küçük bir mağaranın içindedir.”

“Ve insanlar gerçekten bu suyla iyileşir miydi?”

“Hiçbir şeyi kanıtlayamam ama büyükannemin birçok insana yardım ettiğini kendi gözlerimle gördüm. Ateşi olan çocuklar, ağrısı olan yetişkinler, derin bir kederi olan yaşlılar.”

“Keder mi?”

Evet, beyefendi. Nine hep derdi ki, “Bazen bedenin hastalığı kalbin hastalığından gelir ve su ikisine de yardım ederdi.”

5. Bölüm: Kalbin ve Bedenin Hastalığı

Mehmet tekrar oğluna baktı. Emre bir haftadır bilinçsizdi. Doktorlar duruma tam olarak neyin sebep olduğunu ya da nasıl çözüleceğini açıklayamıyordu. Her şey çok hızlı olmuştu. Emre iyiydi. Aile şirketinde çalışıyordu. Bir toplantı sırasında aniden bayıldı. O zamandan beri o haldeydi.

Zeynep’e, “Büyükannen hala hayatta mı?” diye sordu.

“Hayır beyefendi. İki yıl önce vefat etti. Ama ondan önce bana birçok şey öğretti.”

“Ne tür şeyler?”

“Birinin yardıma ihtiyacı olduğunu nasıl anlayacağımı, insanlar için nasıl dua edeceğimi, bitkileri ve pınarın suyunu nasıl kullanacağımı.”

Mehmet bu çocuğun olgunluğundan etkilenmişti. “Ve sen bunların hepsini 8 yaşında mı öğrendin?”

“Nine derdi ki, ‘Başkalarına yardım etmek için yaş önemli değildir. Eğer Allah birine bir yetenek vermişse kullanılmak içindir.’”

Ayşe kızıyla gurur duyarak gülümsedi.

6. Bölüm: Kutsal Su ve Ritüel

Mehmet, “Zeynep, oğluma biraz daha su uygulayabilir misin?”

Kızın gözleri parladı. “Yapabilirim efendim. Ama bu sefer ninemin bana öğrettiği gibi düzgünce yapacağım.”

Yatağa tekrar yaklaştı. Sürahiyi açtı ve suyun kokusunun odaya yayılmasına izin verdi. “Önce dua ederiz,” dedi. Gözlerini kapatarak, “Nine hep inancın sudan daha önemli olduğunu söylerdi.”

Zeynep alçak sesle bir dua mırıldanırken Mehmet ve Ayşe sessiz kaldılar. Sonra ellerini suyla ıslattı ve Emre’nin alnına nazikçe yerleştirdi. Sonra dudaklarına birkaç damla damlattı ve avuç içlerine su sürdü.

7. Bölüm: Modern Tıp ve Geleneksel Bilgi

O sırada hemşire Aylin cihazları kontrol etmek için içeri girdi. “Oğlunuzun hayati belirtileri stabil,” dedi. “Aslında son saatlerde bazı göstergeler hafifçe iyileşti.”

Mehmet kalbinin hızlandığını hissetti. “Nasıl iyileşti?”

“Tansiyon biraz yükseldi. Oksijenasyon da dramatik bir şey değil ama olumlu bir işaret.”

Mehmet hafifçe gülümseyen Zeynep’e baktı. “Hemşire, bu onun iyileştiği anlamına gelebilir mi?”

“Tahmin yürütemem ama her iyileşme hoş karşılanır.”

Mehmet düşünceli kaldı. “Zeynep, sence su şimdiden etki etmeye başladı mı?”

“Nine hep derdi ki, ‘Suyun yaptığı ilk şey bedene huzur getirmektir. Beden huzur bulunca daha iyi iyileşebilir.’”

8. Bölüm: Umut ve Bilgelik Dersi

Ayşe, “Bay Mehmet, siz gerçekten suya inanıyor musunuz yoksa sadece çaresiz misiniz?”

Mehmet soruyu dürüstçe düşündü. “Ayşe, bana bunu bir hafta önce sorsaydın hepsi saçmalık derdim. Ama şimdi gördüm ki dünyadaki tüm para bazı şeyleri satın alamıyor. Ve eğer bu suyun oğluma yardım etme ihtimali varsa, küçük de olsa denemeye hazırım.”

Zeynep tekrar yatağa yaklaştı. “Nine hasta kişi uyurken bile onunla konuşurdu. Der ki, ‘Ruhumuz her zaman duyar. Zihin dinlense bile.’”

Mehmet meraklandı. “Ve sen oğlumla konuşmak mı istiyorsun?”

“İstiyorum. Bazen insan üzgün veya korktuğu için hasta olur. Onunla konuşarak yardım edebiliriz.”

Mehmet Emre’ye baktı. Oğlu o yatakta çok kırılgan görünüyordu. “Tamam, onunla konuşabilirsin.”

Zeynep bir sandalye çekti ve Emre’nin başucuna oturdu. “Merhaba Emre. Benim adım Zeynep. Sana yardım etmek için buraya geldim. Baban senin için çok endişeleniyor. Seni çok seviyor. Gözlerinden anlaşılıyor. Çok yorulmuş olabileceğini biliyorum. Bazen insan çok yorulunca sadece sonsuza kadar uyumak istiyor. Ama senin uyanmanı bekleyen çok insan var. Sana özel bir su getirdim. Bu benim büyük büyükannemden. O hep senin gibi insanlara yardım etti. Bu su Anadolu bölgesinde çok güzel bir yerden geliyor. Hiç kurumayan bir kaynağı olan bir mağara var. Su her zaman serin ve temiz. Üzerine biraz daha damlatacağım. Tamam mı?”

9. Bölüm: Bilincin Sınırında

Zeynep parmaklarını sürahiye batırarak Emre’nin alnına birkaç damla bıraktı. “Şimdi daha huzurlu dinlenebilirsin. Su sana bakacak.”

Mehmet, o kızın şefkatinden derinden etkilenmişti. Emre’nin yüzünde bir hüzün ifadesi vardı. Doktor Elif Kaya odaya girdi. Orta yaşlı, nazik ama profesyonel bir bakışı olan bir kadındı. Emre’yi dikkatlice muayene etti. “Gerçekten hayati belirtilerde kayda değer bir iyileşme var. Bu çok umut verici.”

“Doktor hanım, oğlumun vakası hakkındaki görüşünüz nedir?”

“Bazen beden çok fazla duygusal veya psikolojik stresle karşılaştığında bir koruma durumuna girer. Sanki kendini korumak için kapanmaya karar verir gibi.”

Mehmet gülümsedi. Zeynep tam da bunu yapmıştı.

10. Bölüm: Geleneksel Bilgi ve Modern Tıp

Doktor Elif, “Geleneksel tıbbın açıklayamadığı pek çok şey gördüm. Aile ziyaretlerinden sonra, müzikten sonra, dualardan sonra iyileşen hastalar gördüm. İnsan vücudu anladığımızdan çok daha karmaşık.”

“Kaynak suları hakkında ne düşünüyorsunuz?”

“Eğer su temizse ve hastayı kirletmiyorsa bir sakınca görmüyorum. Bazen ritüel, umut, inanç, bunların hepsi güçlü bir plasebo etkisi yaratabilir. Plasebo sahte anlamında değil. Zihnin vücudun kendi iyileşme mekanizmalarını harekete geçirebileceği anlamında.”

Zeynep konuşmayı duydu ve doktora yaklaştı. “Doktor hanım, Emre için getirdiğim su büyük büyükannemin birçok kişiyi iyileştirdiği kaynaktan. Göreme’de Anadolu bölgesinde, adı Kutsal Pınar.”

Doktor Elif düşünceli bir ifade aldı. “Kuzeydoğu’nun iç kesimlerinde mucizevi üne sahip çeşitli kaynakların mineral bileşimini analiz eden bir meslektaşım var. Birçoğunun gerçekten de eşsiz mineral bileşimleri olduğunu, özellikle magnezyum ve terapötik özelliklere sahip olabilecek diğer elementlerin konsantrasyonlarını buldu.”

11. Bölüm: İyileşmenin Mucizesi

Zeynep gururla gülümsedi. “Nine hep toprağın ilaç yapmayı herkesten iyi bildiğini söylerdi.”

“Büyük büyük anneniz bilge bir kadınmış,” dedi doktor Elif. “Alternatif tıp dediğimiz şeyin çoğu aslında işe yarayan geleneksel bilgidir.”

Mehmet büyülenmişti. “Doktor hanım, oğluma bu suyu uygulamaya devam etmek güvenli olur mu?”

“Eğer su temizse ve siz bunu dikkatle yapıyorsanız bir sakınca görmüyorum. Aslında bir iyileşme varsa var. O halde belki de işe yarayan şeye devam etmeliyiz.”

O anda Emre hafif bir inilti çıkardı. Odadaki herkes sessizleşti. Mehmet yatağa yaklaşarak, “Emre, beni duyabiliyor musun?” dedi.

Genç adam başını hafifçe oynattı. “Emre, uyanıyorsun!”

“Sakin olun Bay Yılmaz,” dedi doktor Elif. “Komadan çıktığına dair işaretler bunlar ama zaman alabilir.”

Zeynep yatağa yaklaştı. “Emre! Ben Zeynep. Seni özel suyumla iyileştiriyorum.”

Emre’nin dudakları hafifçe kıpırdadı. Sanki konuşmaya çalışıyormuş gibi. “Teşekkür ederim,” dedi.

Mehmet ağlamaya başladı. “Oğlum geri dönüyor.”

12. Bölüm: Hayatın ve Bilginin Dönüşümü

Emre yavaşça gözlerini açtı. “Baba!” diye boğuk bir sesle konuştu. Mehmet oğlunun elini tuttu. Sevinç gözyaşları içinde. “Buradayım oğlum. Buradayım.”

Emre kıza baktı. “Ben uyurken benimle konuşan kız sen miydin?”

“Evet bendim,” dedi Zeynep utangaç bir şekilde.

“Her şeyi duydum. Bana özel su getirdiğini söylemiştin.”

“Evet getirdim. Büyük büyükannemin kaynağından.”

Emre hafifçe gülümsedi. “Biraz deneyebilir miyim?”

Zeynep onaylayan doktor Elif’e baktı. Küçük bir yudum verebilirsin. Susuzluğunu gidermeye yardım eder.

Zeynep sürahiyi dikkatlice eğdi ve birkaç damlanın Emre’nin ağzına akmasını sağladı.

13. Bölüm: Yeni Bir Hayat

Emre, “Gerçekten çok yorgundum. Hayatımda her şey ters gidiyordu. Şimdi bunun için endişelenmene gerek yok oğlum. Önemli olan daha iyi olman.”

Doktor Elif yaklaştı. “Emre, ben doktor Elifim. Kendini nasıl hissediyorsun?”

“Güçsüz ama farklı. Uzun zamandır sonra çok iyi uyumuşum gibi.”

“Bu harika bir işaret. Her şeyin nasıl olduğunu kontrol etmek için birkaç test yapalım.”

Emre taburcu oldu, hastaneden çıktı. Mehmet, Ayşe ve Zeynep’i evine davet etti. Zeynep ve annesi artık Yılmaz ailesinin bir parçasıydı. Mehmet, “Siz artık bizim ailemizsiniz,” dedi.

14. Bölüm: Bilginin Paylaşımı

Mehmet, hastanede insani bakım ve bütünleşik tıp konularında bir program başlatmaya karar verdi. Zeynep ve Ayşe, hemşirelere ve doktorlara geleneksel şifa yöntemlerini, bitkileri ve insani bakımı öğreteceklerdi.

Emre, “Zeynep, bana ninemin öğretileri hakkında daha fazla şey öğretebilir misin?” dedi.

Zeynep, “Öğretebilirim. Nine bitkiler, su ve üzgün insanlarla nasıl konuşulacağı hakkında çok şey biliyordu.”

Mehmet, “Göreme’de bir bütünleşik tıp merkezi kuracağız. Modern tıbbı, atalardan gelen bilgilerle birleştiren bir yer.”

Doktor Elif heyecanlandı. “Bu tüm ülke için bir model olabilir.”

15. Bölüm: Anadolu’ya Yolculuk

Ayşe ve Zeynep, Mehmet ve Emre ile birlikte Göreme’ye gittiler. Kasabanın tüm özel yerlerini gezdiler, Kutsal Pınar’ı ziyaret ettiler. Halk, Mehmet’in projesine destek verdi. Anadolu’nun kadim bilgisi ve modern tıp bir araya geldi.

Zeynep, “Nine hep derdi ki, ‘Bir gün onun bilgisi tek başına yardım edebildiğinden çok daha fazla insana yardım edecek.’ Ve şimdi gerçekten edecek.”

Emre, “Hayatımı insanlara yardım etmeye adayacağım. Ailemin parasını kullanarak birçok şehirde şifa merkezleri kuracağım.”