Ang buhay ni Mayumi ay parang isang pelikula ng pait at dusa. Sa mismong ika-apatnapung araw ng pagpanaw ng kanyang minamahal na asawang si Inigo, hindi man lang siya pinatapos ng pagdarasal ng kanyang biyenan na si Donya Rosalba. Sa gitna ng malakas na ulan at hagupit ng bagyo, pinalayas sila ni Mayumi at ng kanyang anak na si Elian na parang mga basurang itinapon sa kalsada.

“Layasan mo ang bahay na ito, Mayumi! Isama mo ang anak mong malas bago ko pa kayo ipakaladkad!” — Iyan ang mga huling salitang binitawan ng matanda bago isara ang pinto ng mansyon.

Wala silang dala kundi ang suot na basang damit at ang lumang jacket na itim ni Inigo na mahigpit na niyayakap ng bata. Ngunit sa gitna ng kanilang paglalakad sa putikan, sa loob ng isang maliit na pwesto sa palengke na itinulong ni Aling Nena, natuklasan ni Mayumi ang isang bagay na babago sa kanilang tadhana.

Habang pinipiga niya ang basang jacket, naramdaman niya ang isang matigas na bagay sa laylayan nito. Sa loob ng tahi, may nakatagong susi na kulay tanso at isang sulat mula kay Inigo.

Ang sulat ay isang babala. Alam ni Inigo na ang kanyang sariling ina, si Donya Rosalba, ang nasa likod ng mga lihim na utang at pati na rin ang hinala sa pagkamatay ng kanyang ama. Ang susing iyon ay para sa isang safety deposit box sa Maynila na naglalaman ng mga ebidensyang wawasak sa dinastiya ng mga Rivera.

Sa tulong ni Attorney Celine at Father Lucero, hinarap ni Mayumi ang dambuhalang kapangyarihan ni Donya Rosalba. Sinubukan pa ng matanda na sirain ang dangal ni Mayumi sa pamamagitan ng pagpapakalat ng mga malisyosong chismis at pag-agaw kay Elian sa pamamagitan ng maduming batas.

Ngunit sa huli, ang katotohanan ay mas matalas kaysa sa anumang patalim. Sa loob ng korte, lumitaw ang katotohanan: si Donya Rosalba ang unti-unting lumason sa asawa nito noon, at may kinalaman din sa aksidenteng kumitil sa buhay ni Inigo para makuha ang insurance.

Ang trahedyang yumanig sa buhay ni Donya Rosalba ay hindi lamang ang pagkakabulgar ng kanyang mga krimen. Sa gitna ng paglilitis, inatake siya ng stroke na naging dahilan ng kanyang pagkaparalisa. Ang babaeng dati ay puno ng yabang at yaman ay natira ngayong nakahiga, hindi makapagsalita, at nakapiit sa sarili niyang katawan.

Ngayon, si Mayumi ay hindi na ang mahinang balo na pinalayas sa gitna ng ulan. Siya na ang nagpapatakbo ng sarili niyang negosyo ng pananahi, at pinalaki niya si Elian sa katarungan at pagmamahal. Sa huli, pinili ni Mayumi ang magpatawad — hindi dahil karapat-dapat ang matanda, kundi dahil karapat-dapat ang kanyang puso sa kapayapaan.