Sa ingay at gulo ng Quiapo, madalas nating makita ang mga batang naglalako ng sampaguita. Ngunit sa likod ng bawat bango ng bulaklak, may mga kuwentong puno ng pait, sakripisyo, at minsan, isang hindi inaasahang himala. Ito ang kuwento ni Anghelita, isang walong taong gulang na tindera, at ni Aling Kriselda, ang matandang dalagang kinatatakutan ng lahat dahil sa kanyang kasungitan.

Ang Batang Musmos sa Gitna ng Hirap
Si Anghelita ay maagang namulat sa hirap ng buhay. Sa halip na hawak ay libro, basket ng sampaguita ang kanyang bitbit araw-araw para tustusan ang bisyo ng kanyang ina at amain. Sa kabila ng mga mura at saktan na natatanggap niya sa bahay, nananatili siyang matatag at nakangiti sa harap ng mga deboto sa Simbahan ng Quiapo.

Ang Masungit na si Aling Kriselda
Si Aling Kriselda ay kilala sa pagiging mataray. Dahil sa pait ng kanyang nakaraan, itinayo niya ang isang mataas na pader sa kanyang puso at nawalan ng tiwala sa tao. Ayaw na ayaw niya sa mga batang naglalako, at palagi niyang itinataboy si Anghelita sa tuwing lalapit ito para mag-alok ng sampaguita.

Isang Gabi ng Kabayanihan
Nagbago ang lahat isang gabi nang holdapin si Aling Kriselda sa isang madilim na eskinita. Sa gitna ng takot at nanginginig na katawan, ang batang dati niyang itinataboy—si Anghelita—ang buong tapang na sumugod. Kahit nasaktan at natumba ang bata, hindi niya binitawan ang braso ng magnanakaw hanggang sa makatakas ito at maibalik ang bag ni Aling Kriselda.

Dito nagsimulang gumuho ang pader sa puso ng matanda. Bakit ang batang palagi niyang sinusungitan ang siyang nag-iisang tumulong sa kanya?

Ang Tunay na Pabuyang Ibinalik
Matapos masaksihan ni Aling Kriselda ang malupit na trato ng pamilya ni Anghelita sa bata, gumawa siya ng hakbang. Hindi lamang pera o pagkain ang ibinigay niya. Sa tulong ng isang social worker, pormal niyang kinupkop si Anghelita.

Mula sa pagiging palaboy na tindera, si Anghelita ay naging isang masigasig na mag-aaral. Ang “Nanay” na tawag niya kay Aling Kriselda ang naging pinakamahalagang pabuya na natanggap nilang dalawa.

Mga Aral na Mapupulot:
Ang kabutihan ay walang pinipiling tao: Huwag manghusga base sa panlabas na anyo o katayuan sa buhay.

Ang pagpapatawad ay nagpapahilom: Ang pagbabago ni Aling Kriselda ay nagpatunay na ang pag-ibig ay kayang bumura ng pait ng nakaraan.

Ang tunay na pamilya ay nasa pag-aaruga: Hindi laging sa dugo nasusukat ang pagiging pamilya, kundi sa malasakit at pagmamahal.

Ang kuwento nina Anghelita at Aling Kriselda ay isang paalala na sa gitna ng dilim, laging may sumisibol na pag-asa—parang isang sampaguita na maliit man ay nagbibigay ng halimuyak sa ating mundo.