Fakir genç çöpten bebek kurtarır, 1 hafta sonra bebeğin gerçek kimliği hayatını tamamen değiştirir

.
.

“Fakir Genç Çöpten Bebek Kurtarır, 1 Hafta Sonra Bebeğin Gerçek Kimliği Hayatını Tamamen Değiştirir”

1. Karanlık Sokaklarda Başlayan Hikaye

Trabzon’un karanlık sokaklarında, yağmurlu bir gecede fakir bir mısır satıcısı olan Cihan’ın hayatı sonsuza dek değişti. Bir çöp konteynerinden gelen ağlama sesiyle, kimsesiz bir bebeği kurtararak kahramanlık hikayesini başlattı. Ancak bu masum eylem, şehrin en güçlü ve tehlikeli adamının karanlık sırlarını açığa çıkaracaktı. Bebeğin kimliği ortaya çıktığında Cihan, kendisini 20 yıllık korkunç bir aile sırrının merkezinde buldu. Cinayet, tecavüz, ensest ve intikam… Bu bebek sadece bir çocuk değil, bir ailenin yıkılışının ve diğerinin kurtuluşunun anahtarıydı. Şimdi Cihan, hem kendi hayatını hem de kurtardığı bebeği korumak için Trabzon’un en acımasız güç odaklarıyla savaşmak zorunda kalacaktı.

2. Cihan’ın Hayatı ve Yoksullukla Mücadele

Trabzon’un kenar mahallelerinde, ince bir yağmur yağıyordu. Otobüs terminalinin arkasındaki dar sokakta çinko saçaklara düşen yağmur damlalarının sesi, gecenin sessizliğini bozuyordu. 19 yaşındaki Cihan, kömür karasına bulanmış elleri ve sırıl sıklam olmuş ayakkabılarıyla boş mısır arabasını itiyordu. Yine neredeyse hiçbir şey satamadan evine, görme engelli babaannesinin yanına dönüyordu. Soğuk ve ıslak hava kemiklerine kadar işliyordu.

Cihan’ın yüzünde yorgunluk vardı ama daha da belirgin olan umutsuzluğuydu. Her gün biraz daha azalan müşterileri, her gece biraz daha boşalan cebi ve her sabah biraz daha büyüyen borçları vardı. Babaannesi Fatma Hanım’ın ilaçlarını nasıl alacağını düşünüyordu. Cihan, zamanla yoksulluk ve hayatta kalma mücadelesinin pençesindeki hayatına alışmıştı ama her geçen gün daha fazla karanlıkla yüzleşiyordu.

Tam bu düşünceler içinde ilerlerken, aniden çöp konteynerinden gelen ağlama sesiyle irkildi. Cihan, bir an ne olduğunu anlamadı. Rüzgarın uğultusuna karışmış bir ses. Hayır, bir inilti… Cihan dikkatle dinlediğinde kalbi duracak gibi oldu. Bir ağlama sesi, hem de bebek ağlaması, hem de çöp konteynerinden geliyordu.

“Allah’ım,” diye fısıldadı Cihan duraksayarak. Etrafına bakındı, sokak bomboştu. Gece yarısını geçmişti ve bu kenar mahallede sokak lambaları ya yanmıyordu ya da çoktan kırılmıştı. Yağmurun altında, o sesin geldiği yöne doğru bir adım attı. Sonra bir adım daha. Yeşil metal çöp konteynerine yaklaştı. Ses daha da belirginleşti.

Cihan yutkundu. Titremeye başladı ama bu soğuktan değildi. İçinden bir ses, “Sakın bakma. Bu senin sorunun değil,” diyordu. Ama başka bir ses, “Ya gerçekten bir bebekse?” diye haykırıyordu. Parmaklarını konteynerin kenarına yerleştirdi ve kapağını yavaşça kaldırdı. İçeri bakarken midesi bulandı. Çöp torbaları, yemek artıkları ve sonra kirli bir beze sarılı küçücük bir vücut. Kıpkırmızı olmuş bir yüz, açılmış bir ağız ve o küçük bedene tırmanmaya çalışan karıncalar…

“Allah’ım!” diye bağırdı Cihan. Tüm tereddütleri bir anda yok olmuştu. Ellerini hemen çöpe daldırdı ve bebeği çıkardı. Küçücük vücut buz gibiydi ama hala hareket ediyordu. Hala ağlıyordu. Bu, hayatta olduğu anlamına geliyordu. Bebeği hızla göğsüne bastırdı, kendi vücut ısısıyla onu ısıtmaya çalışarak, “Merak etme küçük, merak etme,” dedi titreyen sesiyle. “Seni bırakmayacağım.”

.

3. Şüpheler ve Geçmişin Gölgeleri

Etrafına bakındı. Tekrar kimse yoktu. Polis çağırmalı mıydı? Hastaneye mi götürmeliydi? Ama ya bebek elinden alınırsa, ya yetiştirme yurduna verilirse… Cihan’ın yetimhanede büyümüş bir arkadaşı vardı ve anlattıkları hala uykularını kaçırıyordu. Düşünecek zaman yoktu. Bebeğin titremesi giderek artıyordu. Kararını verdi. Mısır arabasını orada bırakarak bebeği ceketinin içine sakladı ve Demirkapı Mahallesi’nin dar sokaklarından koşarak geçmeye başladı.

Ayakları su birikintilerinde şapırdıyor, yüreği deli gibi atıyordu. 15 dakikalık koşunun ardından, çinko çatılı tahta duvarları yağmurdan çürümeye yüz tutmuş küçük barakasına vardı. Kapıyı tekmeleyen Cihan nefes nefese kalmıştı. “Babaanne, babaanne aç kapıyı!” İçeriden, yaşlı kadının yavaş ayak sesleri geldi. Kapıyı açtığında yüzünde endişe vardı.

“Ne oldu Cihan? Bu saatte neden bağırıyorsun oğlum?” Cihan soluk soluğa içeri girdi ve bebeği ceketinin içinden çıkardı. “Bir bebek buldum. Çöpte biri onu çöpe atmış,” dedi. Yaşlı kadının kırışık yüzü bir anda değişti. Ellerini uzattı ve sanki görebiliyormuş gibi bebeği hissetmeye çalıştı. Parmakları küçücük yüzü bulduğunda, kadının dudakları titredi.

“Getir onu sobaya yakın,” dedi. Sesi aniden güçlenmişti. “Hemen ısıtmamız lazım. Ve süt, süt bul bir yerden.”

4. Bebek ve Aile Sırları

Cihan bebeği babaannesine verdi ve hemen komşuları Hayri amcaya koştu. Adam, 50 yaşlarında kalın bıyıklı, sert görünümlü ama iyi kalpli bir adamdı. Kapıyı açtı. “Ne var be Cihan? Gecenin bir yarısı?”

“Süt, Hayri amca, süte ihtiyacım var. Lütfen çok acil.” Adam Cihan’ın yüzündeki telaşı görünce, sorgulamadan mutfağa yöneldi ve yarım şişe süt getirdi. “Al bakalım. Ama yarın anlatacaksın bana ne olduğunu.”

Cihan teşekkür ederek barakasına döndü. Babaannesi, bebeği eski bir battaniyeye sarmış, sobanın yanına yerleştirmişti. Şimdi bebeğin üzerindeki kirli bezi inceliyordu. “Cihan,” dedi yaşlı kadın, “Bak.” Parmaklarıyla bezin üzerinde işlenmiş bir sembolü göstererek, “Bu bir işaret. Bu bebeğin kim olduğunun işareti.”

Cihan süt şişesini masaya bırakarak bezi inceledi. Gerçekten de üzerinde eski, karmaşık bir desen işlenmişti. Bir tür aile arması belki ama bunun ne anlama geldiğini bilmiyordu. “Ne demek bu, babaanne?” Yaşlı kadın cevap vermedi. Onun yerine sandalyesinde geriye yaslanarak derin bir nefes aldı ve şöyle dedi:

“Bu sadece bir bebek değil, Cihan. Bu kader.”

5. Geçmişin Gölgeleri ve Büyük Bir Aile Sırrı

Cihan, şaşkınlıkla başını kaldırdı. “Ne demek istiyorsun?” Yaşlı kadın, “Bebeğin kim olduğunu biliyorum,” dedi. “Ama bu bebek, Şerefzade ailesine ait. Şeref Gümüş’ün torunu.” Cihan’ın kalbi hızla atmaya başladı. Şeref Gümüş, babasının ölümüne neden olan adam, onu haksız yere hapse attıran adam…

Bebek, Şeref Gümüş’ün torunu muydu? Bunu düşündükçe içindeki korku, öfke ve karmaşa büyüdü. “Babaanne, ne yapmalıyız?” dedi Cihan, gözlerinde kararsızlık ve korku vardı.

Yaşlı kadın, derin bir nefes aldı. “Dikkatli ol, Cihan. Şeref Gümüş’ün ailesi çok güçlü. Her şeyin farkındalar. Ama senin doğruyu bulma yolundaki adımların seni koruyacak.”

Cihan, o günden sonra her şeyi riske atarak, bebeğin kimliğini araştırmaya karar verdi. Yaşlı kadının uyarılarını unutmadan, doğruyu ortaya çıkarmak için mücadeleye başladı.

6. Karar Anı

Cihan’ın hayatı bir anda devrim yaptı. Zorluklarla, tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıktı. Ama sonunda gerçeği ortaya çıkardı. Ve o bebek, Şeref Gümüş’ün kirli geçmişinin gizli kalmış yüzünü gösterdi.

Günlerce süren arayış ve mücadele sonunda, Cihan’ın büyük ve karanlık bir aile sırrını çözmesiyle hayatı tamamen değişti. Şeref Gümüş ve ailesi, Cihan’ın cesareti ve kararlılığı karşısında çaresiz kaldılar. Cihan, sadece kendisini değil, bu gizli tarihi de ortaya çıkardı. Ve sonunda, bir masumiyetin ve gerçeğin galip geldiği bir savaşı kazandı.