Nakakatindig-balahibo! OFW mula Japan, Iniuwi ang Bangkay ng Kabit sa Kotse

.
.

Nakakatindig-Balahibo

OFW mula Japan, Iniuwi ang Bangkay ng Kabit sa Kotse

Kabanata 1: Ang Katahimikan sa Parking Lot

Tahimik ang parking lot ng isang lumang apartment sa Saitama, Japan. Alas-tres ng madaling-araw. Ang hanging malamig ay tila may dalang kakaibang bigat—parang may alam itong lihim na ayaw nitong ibunyag.

Doon, sa loob ng isang kulay-abong Toyota station wagon, nakaupo si Rogelio “Roger” Alonzo, apatnapu’t dalawang taong gulang, isang Overseas Filipino Worker na halos labing-isang taon nang naninirahan sa Japan. Nakahawak siya sa manibela, nanginginig ang mga daliri, pawis na pawis kahit Disyembre.

Sa likod ng sasakyan, nakabalot sa makapal na kumot, naroon ang isang katawan—walang buhay.

Si Mika Tanaka.

Ang babaeng minsang naging takbuhan niya sa kalungkutan, naging lihim na kasalanan, at ngayo’y dahilan ng kanyang pagkawasak.

Kabanata 2: Buhay OFW sa Lupain ng Araw

Hindi naging madali ang buhay ni Roger sa Japan. Dumating siya roon bilang factory worker, may kontratang tatlong taon, may pangarap na iahon ang pamilya sa Tarlac sa kahirapan. Iniwan niya ang asawa niyang si Lorna, at dalawang anak na noon ay nasa elementarya pa lamang.

Sa umpisa, tiis. Trabaho-bahay. Video call sa pamilya tuwing Linggo. Remittance buwan-buwan.

Ngunit habang tumatagal, ang lungkot ay nagiging parang anino—palaging sumusunod.

Doon niya nakilala si Mika.

Kabanata 3: Ang Babaeng May Ngiting Panandalian

Si Mika ay kalahating Haponesa, kalahating Pilipina. Nagtatrabaho siya sa isang maliit na bar kung saan madalas kumain si Roger matapos ang night shift.

Hindi niya agad inamin ang tungkol sa asawa. At hindi rin nagtanong si Mika.

Sa una, usapan lang. Kape. Sigarilyo. Hanggang sa naging haplos. Hanggang sa naging lihim na relasyon.

Alam ni Roger na mali. Ngunit sa bawat gabing yakap ni Mika, nakakalimutan niya ang guilt—panandalian.

Kabanata 4: Mga Lihim na Hindi Kayang Ikubli

Lumipas ang dalawang taon.

Si Mika ay nagsimulang magtanong.

“Roger… may asawa ka ba talaga?” isang gabi, habang nakatingin sa kisame ng apartment niya.

Hindi na nakaiwas si Roger. Umamin siya.

Nagbago ang lahat.

Naging selosa si Mika. Mapilit. Gusto niyang piliin siya.

“Uuwi ka na sa Pilipinas? Paano ako?” tanong niya minsang umiiyak.

“Hindi ko alam,” sagot ni Roger—isang sagot na naging mitsa ng trahedya.

Kabanata 5: Ang Gabing Hindi Na Dapat Nangyari

Isang gabi ng tag-init, nag-away sila nang matindi.

“Ginamit mo lang ako!” sigaw ni Mika.

“Hindi totoo ’yan!” sigaw din ni Roger.

Sa gitna ng galit, may nagtulakan. Nadapa si Mika. Tumama ang ulo sa mesa.

Isang malakas na tunog.

Isang katahimikan.

Hindi na gumalaw si Mika.

Kabanata 6: Sindak at Desisyon

Paulit-ulit na ginising ni Roger si Mika. Nanginginig, umiiyak, nagsusumamo.

Ngunit wala na.

Sa takot na makulong, sa takot na masira ang pamilya, gumawa siya ng desisyong hindi kailanman dapat gawin.

Itinago niya ang bangkay.

At nagplano siyang umuwi ng Pilipinas.

Kasama ang bangkay.

.