NAGBENTA NG ALAGANG HAYOP ANG AMA PARA MAKAPUNTA SA KASAL, PERO PINAUWI LANG SIYA

.
.

Part 1:

Sa isang maliit na baryo, sa kabila ng mga bundok at malalayong kabundukan, nakatayo ang isang simpleng bahay na puno ng alaala ng isang ama. Si Mang Ruben, isang magsasaka, ay nagising ng maaga tulad ng mga araw ng kanyang buhay. Hindi pa sumisilip ang araw, ngunit ang manok sa paligid ay nagsimulang mag-awit ng matutulis na tunog, at si Mang Ruben, na matagal nang sanay sa ganitong buhay, ay hindi na muling nakatulog.

Ang kanyang bahay, isang kubo na gawa sa mga pinagtagpi-tagping yero at kahoy, ay tila isang matandang alaala na ang bawat sulok ay nagsasalaysay ng kuwento ng hirap at sakripisyo. Habang nagsisimula siya ng kanyang araw, naisip ni Ruben kung paano ang buhay ng kanyang anak na si Lisa. Matagal na rin niyang hindi nakikita ang anak na ang buhay ay nagsimula nang magbago mula nang magtapos ito ng kolehiyo at magdesisyon na magtrabaho sa lungsod.

Dahil sa kanyang masipag na gawain sa bukid, hindi na madalas si Ruben makapagpahinga. Isang araw, ang kanyang anak ay dumating upang dalhin ang isang imbitasyon sa isang kasal. Hindi siya nakapunta sa kasal ng kanyang anak na si Lisa, ngunit ang imbitasyon ay nagpatunay ng isang mahalagang pangyayari sa buhay ng kanyang anak. Hindi pa rin niya lubos na naisip ang kabigatan ng mga desisyon na kinakaharap niya.

Si Lisa ay nagtagumpay sa buhay, isang matalino at maayos na babae na hindi na nagdalawang-isip na tumanggap ng malaking responsibilidad. Sa tuwing tinatanong siya ng mga kaibigan at kasamahan sa trabaho tungkol sa trabaho ng kanyang ama, palagi niyang itinatago ang katotohanan. Ang mga biro at panunukso tungkol sa pagiging isang construction worker ng kanyang ama ay nagdulot sa kanya ng hiya. Ang mga sakripisyo ng kanyang ama ay tila isang lihim na hindi na dapat ipakita.

Ngunit isang araw, habang si Lisa ay nag-aayos ng kanyang damit para sa kasal, isang bagay ang bumangon sa kanyang alaala. Iniisip niya kung paano ang kanyang ama, na puno ng hirap at sakripisyo, ay nanatiling mabait at mapagmahal sa kabila ng lahat ng kahirapan. Hindi siya pwedeng magtago mula sa katotohanan, at naramdaman niyang may isang bahagi ng kanyang puso na nawawala dahil sa takot at hiya na naging hadlang sa kanyang relasyon sa kanyang ama.

Part 2:

Nang dumating ang araw ng kasal, ang kanyang ama, si Ruben, ay nagdesisyong pumunta, kahit na ang kanyang itsura ay hindi kasing sosyal tulad ng mga bisita sa kasal. Naglakbay siya mula sa baryo at nagbenta ng kanyang alagang aso upang makapunta. Naka-tsinelas siya at may suot na kupas na polo, ngunit hindi niya alintana. Ang mahalaga ay makita ang anak na matagal na niyang hindi nakasama.

Habang papalapit siya sa venue, nakaramdam siya ng kaba. Hindi siya sanay sa marangyang mga kasal at mga taong mayaman. Ngunit ang kanyang puso ay puno ng pagmamahal at pasasalamat na makarating siya sa araw na ito. Bawat hakbang na tinahak niya patungo sa entrance ay tila mabigat sa kanya. Sa bawat pagtingin sa paligid, naramdaman niyang hindi siya kabilang sa mundong iyon, ngunit alam niyang ang kasal na ito ay ang kaganapan ng mga pangarap ni Lisa.

Sa loob ng venue, habang ang mga bisita ay nagsasalita at tumatawa, hindi maiwasan ni Ruben na mapansin ang mga tingin na ibinabato sa kanya. Ang mga bisita ay tila nagtataka kung sino siya at bakit siya naroroon. Sa kanyang simpleng polo at tsinelas, naramdaman niyang may mga matang nakatingin sa kanya, mga matang hindi makakaintindi sa kanyang kwento.

Ngunit nang makita ni Ruben si Lisa na nakasuot ng puting gown, kumikislap ang mata nito sa tuwa, ang lahat ng kaba at takot ay naglaho. Ang kanyang anak, ang batang dati niyang hinahatid sa paaralan, ngayon ay nakatayo sa harap ng altar. Tumulo ang luha ni Ruben, ngunit hindi siya pinansin ng mga tao sa paligid. Ang mahalaga sa kanya ay nandoon siya sa araw na iyon, sa kabila ng lahat ng sakripisyo.

Nang magtagpo ang mata nila ni Lisa, hindi na niya kayang pigilin ang sarili. Lumingon siya at mabilis na tinakbuhan si Ruben. Ang kanilang yakap ay punong-puno ng pagmamahal at kahulugan. Hindi man nakaharap ang buong pamilya ni Lisa sa kanya, ang pagmamahal ng isang ama ay hindi mapapantayan ng kahit anong materyal na bagay.

Bago ang kasal, nag-usap sila ni Ruben at Lisa. Si Lisa, na dati ay nahiya sa kanyang pinagmulan, ay nagdesisyon nang tanggapin ang kanyang ama at ang lahat ng mga sakripisyo nito. Hindi na niya alintana ang mga tingin at panunukso mula sa iba.

Habang si Ruben ay nakaupo sa ilalim ng isang puno pagkatapos ng kasal, iniisip niya kung paano nagbago ang kanyang buhay. Sa bawat hakbang na tinahak niya patungo sa venue, sa bawat patak ng ulan na tumama sa kanyang katawan, naramdaman niya na hindi siya nag-iisa. Hindi man siya bahagi ng engrandeng seremonya, sa kanyang mga mata, si Lisa ay ang kanyang tagumpay at ang pinakamahalagang bagay sa kanyang buhay.

Ang araw ng kasal ng kanyang anak ay naging simbolo ng pagbabago at ng pag-amin sa kanilang relasyon. Ang simpleng buhay ni Ruben at ang kanyang anak na nagtagumpay sa lungsod ay isang patunay na sa kabila ng lahat ng paghihirap, may mga bagay na hindi matitinag ng oras at lugar. Sa huli, ang yakap na iyon sa ilalim ng ulan ay isang simbolo ng pagmamahal na hindi kayang baguhin ng kahit anong distansya o status sa buhay.