Volleyball captain sa iloilo pinatay ng sariling tiyuhin

.
.

Part 1: Ang Tiyak na Luhang Pagluha

Sa isang tahimik na barangay sa Kalinog, Iloilo City, ang mga kabataan ay abala sa kanilang mga gawain, ngunit walang kasing saya at sigla sa kanilang komunidad kundi ang mga palaro, lalo na sa larangan ng volleyball. Kilala si Icy, ang batang babae na mayroong numero 14 sa likod ng kanyang jersey, bilang volleyball captain ng kanilang barangay team. Walang makakalimot sa kanyang husay sa paglalaro at ang kanyang magandang puso, na tila siya ang iniidolo ng marami. Malayo ang narating niya sa larangan ng sports, kaya’t naging halimbawa siya sa kanyang mga kababata.

Si Icy ay anak ni Lisa at Mario. Parehong abala sa trabaho si Lisa at Mario—si Lisa nagtatrabaho sa Maynila habang si Mario ay OFW sa gitnang silangan. Minsan lang makauwi si Mario, ngunit tuwing uuwi siya, laging may pasalubong na mga gamit, pera, at masayang kwento. Dama ni Icy ang pagmamahal ng kanyang mga magulang, at sa kabila ng kanilang pagkakalayo, hindi siya nakaramdam ng kakulangan sa kanyang buhay.

Ngunit ang lahat ng iyon ay nagbago noong araw ng February 4, 2026, isang araw na hindi kailanman malilimutan ng buong barangay San Isidro at ng pamilya ni Icy. Umaga pa lang, ang lolo ni Icy, si Alfred, ay nagtungo sa kanilang bukid upang magtrabaho, iniwan si Icy na natutulog pa. Habang ang lahat ay abala sa kanilang araw-araw na buhay, may isang lihim na nangyari sa loob ng bahay—isang lihim na nagdulot ng kalungkutan at ng katarantaduhan sa lahat ng mga nakilala si Icy.

Matapos ang ilang oras, si Alfred ay nakauwi mula sa bukid at naisip niyang mag-check sa kanyang apo, ngunit nang bumangon siya mula sa kanyang kama at pumasok sa silid ni Icy, nakita niyang nakahiga ito sa kama, may kumot na may mga rosas na disenyo. Napansin niyang hindi gumagalaw si Icy, kaya’t tinapik niya ito ng ilang beses, ngunit walang reaksyon mula sa dalaga. Sa kabila ng mga pagtapik, hindi pa rin ito kumilos. Nang tinanggal ni Alfred ang kumot, bumungad sa kanya ang isang nakabigla at hindi maipaliwanag na eksena—ang katawan ni Icy na wala ng buhay at may sugat sa pulso.

Habang nagdadalawang-isip si Alfred, hindi niya alam kung anong nangyari sa apo niya, iniisip na baka nag-suicide si Icy. Ngunit nang pumunta sa lugar ang mga kapwa-kabataan at mga kaibigan ni Icy, nalamang hindi ito ang dahilan ng pagkamatay ng dalaga. Ang buong barangay ay nagdalamhati at nakaramdam ng sakit. Lahat sila ay naghanap ng sagot sa tanong na hindi pa matukoy—bakit ginawa ni Icy ang hindi inaasahan ng marami?

Sa pagsisiyasat ng pulisya, isinagawa ang post-mortem examination, at ang resulta ay nagpapatunay na si Icy ay biktima ng pagpatay at panggagahasa. Ayon sa mga medical experts, hindi lamang isang tao ang may kinalaman sa insidente. Kinumpirma na hindi lang iisang suspect ang responsable sa kanyang pagkamatay.

Naging tanging hangarin ng mga kababayan ni Icy ang makamit ang hustisya. Hindi nila maintindihan kung bakit ginawa ito ng tiyo ni Icy, si Buknoy, ang taong malapit sa kanila at tila may lihim na pagnanasa sa bata. Si Buknoy ay nakasama ng pamilya ni Icy sa loob ng kanilang bahay, ngunit wala silang kaalaman na ang tiyo pala ni Icy ang salarin. Nalaman nilang ang kanilang pamilya, na kilala bilang tapat at masayahin, ay nahulog sa isang mapait na katotohanan.

Part 2: Ang Paghahanap ng Hustisya

Matapos ang ilang linggo ng masusing pagsisiyasat, lumitaw ang mga detalye na hindi inaasahan. Ang mga pulis ay nagsagawa ng forensic analysis at nalaman na si Buknoy, ang tiyo ni Icy, ay hindi lamang sangkot sa insidente, kundi siya mismo ang pumatay sa dalaga. Ayon kay Buknoy, matagal na niyang pinagnanasahan si Icy, at ang nararamdaman niyang hindi maipaliwanag na atraksyon ay nauwi sa isang pagkakasala.

Si Icy ay hindi lamang pinatay kundi pinagtangkaan pang itago ang kanyang kasalanan. Hiniwa pa ni Buknoy ang pulso ng kanyang pamangkin upang lituhin ang imbestigasyon. Nang mag-imbestiga ang mga awtoridad, nakitang hindi nawawala ang mga gamit ni Icy sa crime scene, kaya naman agad nilang tinanggal ang motibo ng pagnanakaw.

Dahil dito, hindi na nagdalawang-isip si Buknoy na isuko ang sarili sa mga pulis. Inamin niyang siya ang may gawa ng lahat, at ipinaliwanag ang buong pangyayari. Ang kanyang mga lihim ay naipahayag sa harap ng mga awtoridad at ng kanyang pamilya.

“Matagal ko na pong pinagnanasahan si Icy,” sabi ni Buknoy sa kanyang extrajudicial confession. “Hindi ko alam kung bakit, pero habang lumipas ang mga araw, naging obsesyon ko na siya.” Ipinagpapalit na ni Buknoy ang katotohanan ng kanyang mga ginagawa at ang kanyang pamilya, na nagbigay daan para sa kasunod na mga trahedya.

Ngunit sa kabila ng kanyang pag-amin, isang malaking tanong ang naiwan sa kanilang komunidad. Bakit naging ganito si Buknoy? Paano ito nakarating sa puntong iyon, at ano ang magagawa ng kanyang pamilya upang matulungan siya sa kabila ng lahat ng nangyari?

Isang gabi, matapos ang lahat ng mga pagkatalo at mga pagsubok, lumapit ang pamilya ni Icy sa mga awtoridad upang magbigay ng pahayag. Ang mga magulang ni Icy ay patuloy na nananawagan ng hustisya para sa kanilang anak. Ang barangay San Isidro ay nagdalamhati at hindi matanggap na ang isang kabataan na puno ng pangarap at potensyal ay nauwi sa isang trahedya.

Ang pagkamatay ni Icy ay nagbukas ng mga mata ng lahat tungkol sa mga hindi nakikita ng mata at hindi naririnig ng tainga. Hindi lahat ng pamilya ay buo at masaya, at marami sa mga kabataan ang nanganganib sa mga pagkakataong hindi nila kayang kontrolin. Ang mga pagkakamali ng mga malalapit sa atin ay nagdudulot ng mga pangarap na hindi natutupad.

Sa kabila ng mga pagsubok at trahedya, umaasa ang pamilya ni Icy na magiging aral ang nangyaring ito para sa iba. Laban sa hindi makatarungang pananaw at sa mga mapanirang desisyon, naniniwala sila na makakamit ang hustisya para kay Icy, at magkakaroon ng katarungan ang buhay ng kanilang mahal sa buhay.

Ang kwento ng pagkamatay ni Icy ay isang paalala na ang hindi makatarungang gawain ay nagdudulot ng malaking epekto sa buhay ng mga tao. Ang hustisya ay isang pangarap na hindi madaling matamo, ngunit ang bawat isa ay may pananagutan sa pagkamit nito.