FALCI KADIN BİRDEN DOKTORUN KULAĞINA EĞİLEREK FISLADI: ‘HAMİLE KALMAK İSTİYORSAN KOCANIN CEKETİNİN..

.
.

Fısıltı

Sevgi, hemşire kapıyı bile tıklamadan içeri girdiğinde dosyayı üçüncü kez inceliyordu.

On yıldır her şey aynıydı.
Testler.
Tahliller.
Sonuçsuz umutlar.

“Sevgi Hanım, acil vaka,” dedi Gülşen.
“Genç bir kız. Durumu ağır.”

Sevgi eldivenlerini takarken ayağa kalktı.

“Ne var?”

“Şiddetli karın ağrısı. Ateş çok yüksek. Ambulans şimdi getirdi.”

Koridorun antiseptik kokusu, Sevgi’ye her zamanki gibi tanıdıktı.
Ama bu kez içindeki huzursuzluk tanıdık değildi.

Muayene odasında sedyede yatan genç kızın yüzü bembeyazdı.
Esmer teni solmuştu.
Altın halka küpeleri nefesiyle birlikte sallanıyordu.

Roman kızıydı.
İlk bakışta belliydi.

“Adın ne?” diye sordu Sevgi.

“Yasemin,” dedi kız.
“Siz… siz doktor musunuz?”

“Evet. Merak etme.”

Ama Sevgi’nin kaşları ultrason ekranına bakarken çatıldı.

Sağ yumurtalık büyümüştü.
Kalın duvarlı, iltihap dolu bir kese.
Patlamak üzere.

Bu, kitaplarda okunan ama doktorların en korktuğu durumlardan biriydi.

“Tüp-yumurtalık apsesi,” dedi yavaşça.
“Ciddi.”

“Ölür müyüm?” diye sordu Yasemin, gözleri büyüyerek.

“Hayır,” dedi Sevgi.
“Ama ameliyat gerekebilir.”

Ve o cümleyi söylediğinde, kendi kalbi de sızladı.

Çünkü böyle bir ameliyat…

Bir kadının anneliğini alabilirdi.

Karar

Yasemin ağlamadı.
Sadece duvara baktı.

“Eğer ameliyat olmazsam?” dedi.

Sevgi sustu.

Protokol açıktı.
Ama hayat, protokolden ibaret değildi.

“İlaç tedavisi deneyebiliriz,” dedi sonunda.
“Riskli ama…”

“Anne olma şansım kalır mı?”

“Evet.”

Yasemin başını kaldırdı.

“O zaman bunu istiyorum.”

Sevgi, o an kendini gördü Yasemin’in gözlerinde.

On yıl boyunca her ay bekleyip, her ay yıkılan bir kadını.
Beyaz önlüklerin arkasına saklanmış bir anne adayını.

“Peki,” dedi.
“Deneyeceğiz.”

.

Fark Edilen Gözler

Tedavi başladı.

Antibiyotikler.
Yatak istirahati.
Dualar.

Yan yataktaki yaşlı kadın gece boyunca tesbih çekti.

“Allah çocuk isteyen kadını geri çevirmez,” dedi.

Yasemin ise bir gece Sevgi’ye bakıp fısıldadı:

“Sizin gözleriniz de benim gibi.”

Sevgi irkildi.

“Nasıl yani?”

“Çocuk isteyen ama olmamış kadınların gözleri böyle bakar.”

Romanlar bazı şeyleri hissederdi.
Bunu Sevgi bilmiyordu ama o gece ilk kez biri onu görmüştü.

İyileşme

Sabah olduğunda ateş düşmüştü.
Ultrason görüntüsü şaşırtıcıydı.

Kese küçülüyordu.

Sevgi, hayatında ilk kez bir rapora inanmak istemediği için tekrar tekrar baktı.

“Ameliyat iptal,” dedi.

Yasemin ağladı.
Ama bu kez korkudan değil.

“Anne olabileceğim,” dedi.

Sevgi başını salladı.

“Evet.”

Sır

Taburculuk günü Yasemin gitmeden önce Sevgi’nin elini tuttu.

“Size bir şey söylemem lazım,” dedi.

“Büyü var.”

Sevgi güldü.

“Ben doktorum.”

“Biliyorum. Ama bu başka.”

Yasemin fısıldadı:

“Kocanızın düğün takımının içinde…
Kalp hizasında…
Siyah bir kurdele var.”

Sevgi’nin içi ürperdi.

“Saçmalık.”

“Bulacaksınız,” dedi Yasemin.
“Ellerinizle dokunmayın. Folyoya sarın.”

Ve ekledi:

“Üç gün sonra her şey değişecek.”

Ceket

O gece Sevgi, dolabın önünde uzun süre durdu.

Bülent’in düğün takımı…
On yıl boyunca umut sandığı şey.

Dikişi söktü.

Ve…

Siyah bir kurdele.

Kalbi sıkıştı.

İnanmak istemedi.
Ama midesi bulandı.

Üç Gün

Ateş.
Titreme.
Uykusuzluk.

Üç gece mum yaktı.

Bülent fark etmedi bile.

Üşüyordu Sevgi.

Ama içi ilk kez ısınıyordu.

Perde Kalkıyor

Dördüncü gün her şey netti.

Renkler daha parlaktı.
İnsanlar daha görünürdü.

Ve Sevgi, fakülteye gitti.

Sürpriz yapmak için.

Kapı aralıktı.

Bülent, genç bir kadınla öpüşüyordu.

“Sevgi hiçbir şeyi fark etmez,” dedi adam.
“Kozasında yaşar.”

İşte o an…

Gözlerinden perde kalktı.

Kopuş

“Yarın boşanma davası açıyorum,” dedi Sevgi o gece.

Bülent şaşkındı.

“Ne? Neden?”

“Çünkü artık görüyorum.”

Yalvarmalar işe yaramadı.

Sevgi’nin içi boştaydı ama hafifti.

Yeni Yol

Boşanma hızlı bitti.

Bir seminerde Selim’le yolculuk yaptı.

Sessiz bir adamdı Selim.
Dul.
Nazik.

“Ben seni yıllardır tanıyorum,” dedi bir gün.
“Hiç söylemedim.”

Bu kez Sevgi kaçmadı.

Mucize

Üç ay sonra…

Test pozitifti.

İki çizgi.

On yılın sessizliği yıkıldı.

“Baba olacaksın,” dedi Sevgi.

Selim ağladı.

İkizler

Ultrasonda iki kalp attı.

Bir kız.
Bir erkek.

Sevgi inanamadı.

Son

Doğumdan sonra Yasemin geldi.

“Her şey söylediğim gibi oldu,” dedi gülümseyerek.

Sevgi bebeklerine baktı.

Kaan ve Yasemin.

Hayat bazen düğümler atardı.
Ama çözülünce…

Gerçek bağlar oluşurdu.

SON SÖZ

Bazı sırlar fısıltıyla gelir.
Bazı gerçekler gözlerden perdeyi kaldırır.

Ve bazen…
Bilimle kader aynı odada buluşur.