234 Türk Esirden TEK BİRİ ÖLMEDİ! 💀 Amerikalıların YARISI Öldü — SIRLARI NE?

.
.
.

“234 Türk Esirden TEK BİRİ ÖLMEDİ! Amerikalıların YARISI Öldü — SIRLARI NE?”

Bölüm 1: Zorlu Bir Gece ve Kaybolan Esirler

1953 yazının soğuk bir akşamında, Kore’nin kuzeyindeki esir kamplarında bir şeyler farklıydı. Birleşmiş Milletler askerlerinin tutulduğu kamplarda yüzlerce Amerikalı ve İngiliz esir, açlık, soğuk, hastalık ve en önemlisi umutsuzluktan ölmüştü. Ancak o kamplarda bir grup vardı ki, onlar hayatta kalmayı başarmıştı. 234 Türk askeri, 3 yıl boyunca yaşadıkları açlık ve zorlukların ardından, neredeyse hepsi sağ salim geri dönecekti. Amerikan istihbaratı, bu durumu anlamak için yıllarca araştırma yaptı. George Washington Üniversitesi, psikolojik savaş departmanı özel bir rapor hazırladı. O rapor, Amerikan ordusunun tüm eğitim sistemini köklü bir şekilde değiştirecekti.

Bu hikaye, 1950’nin kasım ayında Kunuri bölgesinde, Türk tugayının verdiği hayatta kalma mücadelesinin bir yansımasıdır. 60.000 Çin askerinin, 5.000 kişilik Türk birliğini kuşattığı o günlerde, Türk askerleri birer birer ölümle burun buruna gelmişti. 721 asker şehit düştü, 2147 asker yaralandı, ancak 234 asker düşman eline esir düştü. Bu Türk esirlerinin durumu, Amerikan istihbaratını şaşkına çevirecek, dünyada benzeri görülmemiş bir hayatta kalma öyküsüne dönüşecekti.

Bölüm 2: Esir Düşme Anı

Türk Tugayı, Kore Savaşı’nın en zorlu çatışmalarından birini veriyordu. Kunuri Muharebesi, tarihin en büyük süngü hücumlarından birine tanıklık etmişti. 24 Kasım 1950’de, Türk askerleri, Çin Halk Gönüllü Ordusu’nun kuşatmasına karşı koyarak, 5.000 kişilik birliklerini savunuyordu. Fakat, sayıca üstün düşman kuvvetlerine karşı direnen Türk askerleri, nihayetinde esir düştüler.

Ellerindeki tüfekler, süngüler ve azalan mühimmatla birlikte, Türk askerleri karşılarına çıkan her türlü engeli aşmaya çalıştılar. Ancak bir noktada, tüfeklerin mermileri tükendi ve süngülerle savunmaya geçmek zorunda kaldılar. 234 Türk askeri, ağır yaralı bir şekilde, Çinli askerler tarafından esir alındı. İşte o an, Türk askerlerinin karakteri, en karanlık zamanlarında bile ne kadar dimdik durduklarını gösterecekti.

Bölüm 3: Hayatta Kalma Mücadelesi

Esir kampına götürülen Türk askerleri, zorlu bir yürüyüşün ardından Çin topraklarına varmışlardı. Kış ortasında -20 derece soğukta, yeterli giysi ve yiyecekten mahrum bırakıldılar. Birçok Amerikalı ve İngiliz esir, bu zor koşullar altında yaşamını yitirmişti. Ancak Türk esirler, hem fiziksel hem de psikolojik olarak hayatta kalmayı başarmışlardı.

Amerikalı istihbaratçılar, Türk esirlerin hayatta kalma sırrını araştırmaya başladılar. O zamanlar, Amerikalı ve İngiliz esirler arasında “vazgeçme hastalığı” yani “Give Upitis” olarak adlandırılan bir hastalık yaygındı. Açlık, yorgunluk ve ümitsizlik içinde, birçok esir, hayatta kalmak için mücadele etmeyi bırakıyor, bir köşeye çekilip yemek yemeyi reddediyor ve birkaç gün içinde ölüyorlardı. Fakat Türk esirleri arasında, bu hastalık neredeyse hiç görülmemişti.

Türk askerlerinin zihinlerindeki en büyük güç, birbirlerine olan sadakatleri ve moral kaynağı olan dini ritüellerdi. Her gün namaz kılıyor, birlikte dua ediyor ve bir arada kalabilmek için her türlü fedakarlığı yapıyorlardı. Bir Kurban Bayramı’nda, esirler kamptaki tek bir keçiyi kesmiş ve etini 234 parçaya bölüp, her birine eşit şekilde paylaştırmışlardı. Bu tür dayanışma, Amerikan araştırmacılarını şaşkına çevirdi.

Bölüm 4: Dayanışma ve Direniş

Türk askerleri, rütbe işaretleri ve üniformaları alınsa da, her biri hala kendi yerini biliyor ve görevini yerine getiriyordu. Yüzbaşı İhsan Serim, esaretin ilk günlerinde bile, “Ben Türküm” diyerek başını eğmeden, direncini kaybetmeden mücadelesine devam etti. 23 Nisan’dan 1 Haziran’a kadar, ağır yaralı bir askerini sırtında taşıyarak kamptan çıkaran Yüzbaşı Serim, Türk askerinin ne kadar sağlam bir yapıya sahip olduğunu tüm dünyaya gösterdi.

Çinli komutanlar, Türk askerlerini kendi işbirlikçi kuvvetlerine dönüştürmeyi planladılar. Ancak Türk askerleri, her adımlarında inançlarına ve dayanışmalarına sıkı sıkıya bağlı kaldılar. Ve sonunda, Çinli komutanlar pes etti. Türk askerlerinin aralarındaki disiplinin gücüne karşı koyamadılar.

Bölüm 5: Esaretin Sonu ve Türk Askerinin Mirası

Esaretin sonuna doğru, Türk askerleri, Çinli komutanların her adımına karşı koyarak hayatta kalmaya devam ettiler. Yavaş yavaş, her geçen gün daha fazla güç kazandılar. Ve nihayet, esir takası başladığında, 234 Türk askeri sağ salim ülkelerine döndü.

Amerikan askeri yetkilileri, Türk esirlerinin hayatta kalma başarısını anlamaya çalışırken, bu askerlere hayran kaldılar. Amerikan askeri belgelerinde, Türk askerlerinin komünizm propagandalarına karşı direnç gösterdikleri, açlığa karşı birlik içinde mücadele ettikleri, ve en önemlisi, birbirlerini hiçbir zaman yalnız bırakmadıkları yazıyordu.

Bölüm 6: Türk Askerlerinin Dönüşü ve Zaferi

Türk esirleri, esaret kampından dönünce, sadece hayatta kalmakla kalmadılar, aynı zamanda tüm dünyaya dayanışmanın, sadakatin ve direncin ne kadar güçlü bir şey olduğunu gösterdiler. Esir kamplarındaki hayatta kalma stratejilerinin, daha sonra Amerikan ordusunun eğitim müfredatına dahil edilmesi, Türk askerlerinin kahramanlıklarının dünya çapında bir onura dönüştüğünün en büyük kanıtıydı.