DADISI MİLYONERİN BEBEKLERİYLE ORMANDAN KAÇTI… ONU TAKİP EDEN ŞEY ŞOK EDİYOR

.
.
.

Başlangıç

Ayşe Yılmaz, henüz 22 yaşında genç bir kadın, İç Anadolu’nun en büyük tarım şirketlerinden birinin sahibi olan Doktor Kemal Aydın’ın malikânesine bakıcı olarak işe başlamıştı. Ayşe’nin tek amacı, ailesine maddi destek sağlamak ve pedagog olma hayaline bir adım daha yaklaşmaktı. Genç kadın, şehre 40 kilometre uzaklıktaki bu büyük malikanede çalışmaya başladığında, buranın ona yeni bir hayat sunacağını düşünüyordu. Ancak birkaç hafta içinde her şeyin tersine döneceğini henüz bilmiyordu.

Bebeklerin doğumunun ardından, Ayşe Aydın ailesinin hayatına girmişti. Doktor Kemal ve eşi Zeynep’in ikiz bebekleri, Ahmet ve Mehmet, doğduğunda zorlu bir süreçten geçmişti. Zeynep, doğum sonrası depresyon nedeniyle sürekli olarak uyuşmuş bir haldeydi ve bebeklerinin bakımını gerektiği gibi yapamıyordu. Ayşe, bu durumun farkına vardığında, bu ailenin içinde çok daha karmaşık bir oyun oynandığını keşfedecekti.

İlk başlarda, her şey yolunda gitmişti. Ayşe, genç bir bakıcı olarak oldukça iyimserdi. Zeynep’in depresyonu dışında evde pek bir sorun yoktu. Zeynep’in sık sık uykulu ve bitkin olduğu zamanlar olsa da, Ayşe onun yerini almaya çalışıyordu. Ama Ayşe, ne yazık ki gerçeği henüz öğrenmemişti. Zeynep’in ilaca aşırı bağımlılığı, onun annelik görevlerini yerine getirmesini engelliyordu. Ve kimse, bu durumun arkasındaki tehlikeli planı fark edememişti.

Şüpheler

Ayşe, bebeklerin özellikle Fatma Hanım tarafından hazırlanan gece biberonlarından sonra sürekli huzursuz olduklarını fark etti. Bir gece, Ayşe biberonları kendi başına hazırladığında, bebekler huzurluydu ve iyi uyuyordu. Ama her gece Fatma Hanım tarafından hazırlanan biberonlardan sonra, bebekler saatlerce ağlıyorlardı. Ayşe, bu durumu bir tesadüf olarak değerlendirmemeye karar verdi ve bir gece, biberonların hazırlanışını gizlice izlemeye karar verdi.

Gece yarısı, mutfaktan gelen alçak seslere kulak verdi. Fatma Hanım telefonda konuşuyordu. Ayşe, Fatma Hanım’ın biberonlara bir şeyler eklediğini gördü. Bu garip bir durumdu. Ayşe, içi ürpererek telefonun diğer ucundaki sesi dinledi: “Mükemmel işliyor, Ayten Hanım. Bebekler huzursuzlanıyor, uyumuyorlar ve Kemal, Zeynep’in onlara bakacak durumda olmadığına giderek daha çok ikna oluyor.” Fatma Hanım’ın alçak sesle söylediği bu sözler, Ayşe’yi dehşete düşürmüştü. Ayşe, hemen kayınvalidesi Ayten Hanım’ın sesini tanıdı. İstanbul’dan nadiren çiftliği ziyarete gelen Ayten Hanım, Zeynep’e olan antipatisini her zaman dile getirmişti.

Ayşe, büyük bir keşif yapmıştı. Fatma Hanım, kasıtlı olarak bebekleri huzursuz etmek ve Zeynep’i kötü bir anne olarak göstermek için her gece biberonlara zararlı bir şeyler koyuyordu. Zeynep’in kayınvalidesiyle yaptığı bu plan, Ayşe’nin hayatını değiştirecekti.

Kaçış

Ayşe, bu gerçekle yüzleşmişti. Bebeklerin sağlığını korumak için harekete geçmesi gerektiğini biliyordu. Ertesi gece, Fatma Hanım’ın çocuklara bir şeyler vermek üzere biberonları hazırladığı sırada, Ayşe sessizce odasına gitmek için yola koyuldu. Biberonlardan birini alarak şüpheli maddeyi buldu. İçindeki tozun, bebeklere neden olan ağrıların kaynağı olduğunu öğrendi. Ayşe’nin kalbi hızla çarpmaya başlamıştı. Yalnızca çocukları değil, kendisini de korumak için bir plan yapması gerekiyordu.

Hemen geceyi bebeklerin yanında geçirerek, ertesi sabah Fatma Hanım’ın planlarını bozmaya karar verdi. Onunla yüzleşmeye cesaret edemedi. Bunun yerine, bebekleri alıp kaçmaya karar verdi. Fakat kaçmak hiç de kolay olmayacaktı. Ayşe, sakin bir şekilde bebeklere temiz bezler ve temiz kıyafetler hazırladı. Ahmet ve Mehmet’i bebek arabalarına yerleştirerek, malikanenin arka kapısından sessizce çıktı.

Zorlu Yolculuk

Orman, karanlık ve sık orman yolları ile çevrilmişti. Ayşe, bebekleri kucaklayarak ilerlerken her adımda kararlılığını artırıyordu. Bu bebekler, aylardır acı çekmişti ve Ayşe’nin onlara verebileceği tek şey güvenli bir yerdi. Ancak, her geçen dakika tehlikeyi biraz daha yaklaştırıyordu. Ayşe, orman içinde yolunu bulmaya çalışırken bebekler, soğuk ve rahatsızlık nedeniyle ağlamaya başladılar. Ayşe, onları sakinleştirmeye çalışırken, zamanla her adımı daha da zorlu hale geliyordu.

Ayşe, eskiden hafta sonları ormanda yürüyüş yaparken her yolu ezberlemişti. Şimdi, bu bilinen yollar onun için bir kabusa dönüşmüştü. Kollarında iki bebekle, yolun zorluklarını aşmaya çalışıyordu. Nihayet, terk edilmiş bir avcı kulübesine doğru ilerledi. Orası, kısa bir süreliğine saklanabilecekleri güvenli bir yerdi. Ancak, kulübenin içinde olmasa da, dışarıdaki soğuk ve zor koşullar, Ayşe’yi iyice yıpratmıştı.

Bebekler, yorgunluktan dolayı ağlamaktan vazgeçmişlerdi, ancak Ayşe, bir annenin duygusal gücünü hissederek onları korumaya devam etti. Artık orman yolculuğunun bitmesine sadece birkaç kilometre kalmıştı.