Hamile bir ÖLÜNÜN cenazesi sırasında, görevli KARNIN HAREKET ETTİĞİNİ hissediyor ve İNANILMAZ bir şe

.
.

.

CESARET TEKNOLOJİDEN GÜÇLÜDÜR

Eylül 2024’te Tiflis’in dışında, Kafkas Dağları’nın eteklerine kurulmuş Kafkas Askerî Eğitim Merkezi her zamankinden daha sessizdi. Sessizlik, burada huzurun değil, yaklaşan tehlikenin habercisiydi. Beton pistlerin üzerinde yankılanan bot sesleri, dünyanın en riskli mesleklerinden birini icra eden insanların gelişini duyuruyordu. Hepsi aynı üniformayı taşımıyordu, aynı dili konuşmuyordu, hatta aynı kültürden bile değillerdi. Ama hepsinin ortak bir kaderi vardı: patlayıcılarla yüz yüze gelmek.

Caucasus EOD Challenge, sıradan bir askeri tatbikat değildi. Bu yarışma, modern orduların gerçek savaş koşullarında ne kadar hazır olduğunu ölçen acımasız bir sınavdı. El yapımı patlayıcılar, basınç sensörleri, kimyasal tuzaklar ve zamanlayıcılar… Burada yapılan her hata, gerçek hayatta bir cana mal olabilecek türdendi.

Bu yıl on iki ülke katılıyordu. İsrail, Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere daha en başından favori ilan edilmişti. Bunun nedeni teknolojileri değil, geçmişleriydi. İsrail ekipleri onlarca yıl süren çatışmalardan, Amerika Ortadoğu’daki operasyonlardan, İngiltere ise Irak ve Afganistan’daki görevlerden geliyordu. Hepsi bombayı kitaplardan değil, sokaklardan öğrenmişti.

.

Türk ekibi ise sessizdi.

Altı kişilik ekip, Türkiye’nin İnfilak İmha ve Atılmamış Mühimmat Birliği’nden gelmişti. Takım lideri Üsteğmen Kerem Aydın’dı. Otuz bir yaşında, dokuz yıllık EOD tecrübesine sahipti. Diyarbakır’da, Şırnak’ta, kırsalda ve şehir merkezlerinde sayısız patlayıcıyı etkisiz hale getirmişti. Onun için bomba imha bir meslek değil, hayatın ta kendisiydi.

Açılış toplantısında Gürcistan Savunma Bakan Yardımcısı General George Adamia kürsüye çıktığında salon tamamen sustu. “Bu bir oyun değildir,” dedi. “Burada yaptığınız her hareket, gerçek hayatta askerlerinizin ve sivillerin hayatını belirler.”

Ardından İsrailli Yarbay David Golani söz aldı. Elli beş yaşında, otuz yıllık tecrübeye sahip bir efsaneydi. “Bomba imha cesaret işi değildir,” dedi. “Prosedür işidir. Duyguya yer yoktur. Adımları izlerseniz hayatta kalırsınız.”

Sözleri salonda yankılanırken gözleri Türk ekibine kaydı. Dudaklarında hafif bir tebessüm vardı. Kerem bu bakışı fark etti ama karşılık vermedi. Çünkü o, cevapların sözlerle değil, sahada verileceğini çoktan öğrenmişti.

Yarışma sabah sekizde başladı. İsrail ekibi kusursuz bir disiplinle senaryoyu tamamladı. Amerika teknolojisiyle öne çıktı. İngiltere ise kontrollü ve sakin bir performans sergiledi. Herkes skor tablolarına bakıyor, sıralamanın değişmeyeceğini düşünüyordu.

Sonra sıra Türkiye’ye geldi.

Türk robotu patlayıcıya yaklaştı. Görüntüler ekrana düştü. Kerem ve ekibi sessizce izliyordu. Yedinci dakikada ekran titredi. Ardından karardı.

“Bağlantı kesildi,” dedi teknisyen. “Sistem çöktü.”

Kontrol merkezinde hafif bir uğultu yükseldi. İsrailli ve Amerikalı subaylar birbirine baktı. Beklenen buydu. Eski teknoloji, eski robot.

Ama Kerem ayağa kalktı.

“Ben gidiyorum,” dedi sakin bir sesle.

Takımı donup kaldı. “Komutanım, bu çok tehlikeli,” dediler.

“Biliyorum,” dedi Kerem. “Ama başka seçeneğimiz yok.”

Ağır koruyucu kıyafeti giydi. Her adımda nefesini kontrol ediyordu. Bombaya yaklaştığında dünya küçüldü. Artık ne tribün vardı ne komutanlar. Sadece o ve patlayıcı vardı.

Ellerini kullandı. Kabloları inceledi. Sahte zamanlayıcıyı fark etti. Asıl tehdidin basınç sensörü olduğunu gördü. Tereddüt etmedi. Doğru hareketleri yaptı.

Dokuzuncu dakikada bomba etkisiz hale getirildi.

Bir anlık sessizlik oldu. Ardından alkışlar yükseldi. Gürcü general ayağa kalktı. Diğerleri onu takip etti. İsrailli Yarbay David Golani, ekrana bakarken gözlerini kaçırmadı bu kez. Saygı vardı bakışlarında.

Sonuçlar açıklandı: Türkiye birinciydi.

Ödül töreninde David Kerem’in elini sıktı. “Yanılmışım,” dedi. “Cesaretin prosedürden güçlü olduğu anlar varmış.”

Aylar sonra NATO raporlarında Türk ekibinin manuel yaklaşımı örnek gösterildi. Kerem Aydın yüzbaşı oldu ve uluslararası eğitmenliğe atandı. Bugün İsrail, Amerika ve İngiltere’den gelen EOD uzmanları Türkiye’de ondan eğitim alıyor.

Ve Kerem her derste aynı cümleyi söylüyor:

“Teknoloji sizi koruyabilir. Ama bir gün sizi yalnız bırakır. O gün hayatta kalmanızı sağlayacak tek şey, karakterinizdir.”

Bazı zaferler robot bozulduğunda kazanılır.
Bazı kahramanlar bombaya yürüyerek gider.