Kibirli Mafya Babası Garsonu Kavgaya Çağırdı — Onun Acımasız Bir Boksör Olduğunu Bilmiyordu

.
.
.

GÖLGELERİN KRALİÇESİ

New York’un yeraltı dünyasında herkes Roko Moretti adını bilirdi.

Ama onu gerçekten tanıyanların sayısı çok azdı.

Çoğu insan Roko’yu sadece sonuçlarıyla tanırdı:
kırılmış kemikler, susmuş ağızlar, ortadan kaybolan adamlar…
Oysa Roko Moretti’nin asıl gücü yumruklarında değil, korkunun kendisindeydi.

Obsidian Kulübü bu korkunun mabediydi.

Manhattan’ın kalbinde, sadece davetle girilen, pahalı deri koltuklar, kristal bardaklar ve susturulmuş çığlıklar kokan bir yer. Burada insanlar eğlenmezdi; itaat ederdi.

Ve o gece…
Roko Moretti hayatının en ölümcül hatasını yaptı.

1. Bölüm — Görünmez Kadın

Stella, tepsiyi iki eliyle kavramış, başı önde yürüyordu.

Siyah çerçeveli gözlükleri yüzünü saklıyor, iki beden büyük garson önlüğü omuzlarını geniş, vücudunu hantalmış gibi gösteriyordu. Bilerek.

Üç haftadır Obsidian’da çalışıyordu ve bu üç haftada tek bir kuralı vardı:

Görünmez ol.

Garsonlar genelde ya süs eşyasıydı ya da oyuncak.
Stella ikisi de olmak istemiyordu.

Oysa gerçek Stella, on beş yılını Doğu Avrupa’nın yeraltı dövüş çukurlarında geçirmişti.
Karanlık bodrumlarda, kuralsız ringlerde, kan ve ter içinde.

Orada ona başka bir isim verilmişti.

Phantom.

Ama Phantom Berlin’de ölmüştü.
En azından öyle sanılması gerekiyordu.

Burada, New York’ta, o sadece Stella’ydı.
Sakar, sessiz, kimsenin bakmadığı bir kadın.

2. Bölüm — Kralın Masası

“Daha fazla şarap!”

Ses VIP masadan gelmişti.

O masa…
Aslanın iniydi.

Roko Moretti kadife kaplı koltuğunda oturuyor, elinde dosyalarla konuşuyor, etrafındakiler nefes almayı bile ölçerek yapıyordu.

Özel dikim koyu gri takım elbisesi, pahalı saat, soğuk espresso rengi gözler…

Güzeldi.
Ama güzelliği bıçak gibiydi.

Stella, 1990 Chateau Shadow Margaux şişesini aldı ve masaya doğru ilerledi.

Tam o anda, Chicago’dan gelen misafir ortak Victor, alkolün de verdiği cesaretle Stella’nın bileğini yakaladı.

“Şuna bak Roko,” diye güldü.
“Gözlüklerin arkasında saklanan güzel yüz…”

Stella’nın içgüdüsü bağırdı:

Kır. Dön. Dirseği çeneye sapla.

Ama yapmadı.

Tökezledi. Rolünü oynadı.

Şarap…
bardaklara değil…
Roko Moretti’nin bembeyaz gömleğine aktı.

Kulüp sustu.

Bu, bir ölüm sessizliğiydi.

3. Bölüm — Hata

Roko yavaşça ayağa kalktı.

Şarap lekesine baktı.
Sonra Stella’ya.

“Bu takım elbisenin fiyatını biliyor musun?” diye sordu sakince.

Stella başını eğdi.
“Çok üzgünüm efendim.”

Luca, Stella’nın elini sıktı.
“Dokunma.”

Roko yaklaştı.
Korku arıyordu.

Ama Stella ağlamıyordu.

Nefesini kontrol ediyordu.
Kalbini.

Bu…
normal değildi.

Roko tokat attı.

Tokat yüzüne ulaşmadı.

Stella milisaniyelik bir kaymayla darbeden kurtuldu.

Sessizlik.

Roko’nun eli boşlukta asılı kaldı.

“Geri çekilmedin,” dedi fısıltıyla.
“Yumruğu okudun.”

Gözlerinde bir şey değişti.

Merak.

4. Bölüm — Ring

“Borcun var,” dedi Roko.
“Parayla ödeyemezsin.”

Bodrumu işaret etti.

“Ringde benimle üç dakika.”

Stella’nın içi buz kesti.

Ring…
Kimliğin açığa çıkması demekti.

Ama reddederse…
Victor durmazdı.

Stella önlüğünü çıkardı.
Gözlüklerini masaya bıraktı.

Yeşil gözleri ortaya çıktı.

“Üç dakika,” dedi.
Sesi artık titremiyordu.

5. Bölüm — Uyanış

Bodrum ringi ter, kan ve metal kokuyordu.

Roko saldırdı.

Stella kaçtı.
Bilerek.

Korkmuş gibi.

Ama bir yumruk…
bir açıklık…

Solar pleksus.

Tek darbe.

Roko’nun nefesi kesildi.
Dizlerinin üstüne çöktü.

O anda…
gerçek başladı.

6. Bölüm — Katliam

Silahlar.

Dar ağacının adamları.

Stella koştu.
Silaha doğru.

Namluyu itti.
Dirsek boğaza.

Kırık nefes borusu.

İki atış.
Temiz.

Spor salonu sessizliğe gömüldü.

Roko ilk kez…
korktu.

7. Bölüm — Gerçek Kimlik

“Kim olduğunu biliyorum,” dedi Roko.

Berlin.
Phantom.

Stella susuyordu.

Roko teklif etti.

Koruma.
Savaş.
Yeni bir hayat.

Stella düşündü.

Kaçmaktan yorulmuştu.

“Beni satarsan,” dedi Stella.
“Kalbini durdururum.”

Roko gülümsedi.

“Buna güveniyorum.”

8. Bölüm — Düşüş ve Yeniden Doğuş

İhanet geldi.

Kaçış.
Çatılar.
Luca’nın ölümü.

Queens’te bir daire.

Yara sarma.

Geçmişler.

Stella ilk kez anlattı.

Babası.
Dövüş çukurları.
Kaçış.

Roko dinledi.

İlk kez.

9. Bölüm — Taht

Son gece Obsidian yeniden karardı.

Kırmızı acil ışıklar.

Roko ortaya çıktı.

Yanında Stella.

Dans eden ölüm.

30 saniye.

Carlo düştü.

Belgeler FBI’a gitti.

Taht geri alındı.

10. Bölüm — Kraliçe

Aylar sonra…

Obsidian değişmişti.

Korku yoktu.
Saygı vardı.

Roko balkonda duruyordu.

Stella yanına geldi.

Takım elbise içinde.

Artık saklanmıyordu.

“Borcun hâlâ duruyor,” dedi Roko.

Stella gülümsedi.

“Ödeştik.”

Öpüştüler.

Bu bir mafya babasıyla garsonun hikâyesi değildi.

Bu,
görülmeyen bir kadının kraliçe oluşunun hikâyesiydi.

SON SÖZ

Bazen en tehlikeli insanlar,
en sessiz görünenlerdir.

Ve bazen bir kral,
tahtını korumak için
bir kraliçeye ihtiyaç duyar.