Kızının Görünüşünden Dolayı Onu İşe Almadı; Kızının Uçağın Sahibi Olduğunu Asla Tahmin Etmedi…

.
.

Gelinliğe Yetişemeyen Nine

Kasım ayının serin bir sabahıydı.
İzmir Adnan Menderes Havalimanı her zamanki gibi kalabalıktı. Bavul tekerleklerinin zeminde çıkardığı sürtünme sesi, anonsların yankısı ve vedalaşan insanların karışık uğultusu birbirine karışıyordu.

Hatice Nine seksenine merdiven dayamıştı. Saçları bembeyazdı ama gözleri hâlâ capcanlıydı. Üzerinde lacivert, özenle ütülenmiş bir elbise vardı. Bu elbiseyi geçen yıl kızı almıştı ona. “Anne, İstanbul’a gittiğinde şık ol,” demişti.

Elindeki küçük bavulda ise yıllardır sakladığı ipekli şalvar duruyordu. O şalvarı oğlunun düğününde giymişti. Şimdi torunu Zeynep’in düğününe götürüyordu. “Belki ister giyerim,” diye düşünmüştü.

Bugün hayatının en mutlu günlerinden biri olmalıydı.

Torunu Zeynep, İstanbul’da evleniyordu.

1. Kontuardaki Engel

Hatice Nine heyecanla iç hatlar kontuarına yaklaştı. Uçağı İstanbul’a gidecekti. Düğün akşam saat beşteydi. Biraz erken varıp torununa sarılmak istiyordu.

Kontuardaki görevlinin adı Erkan’dı. Kısa boylu, ciddi bakışlı bir gençti.

“Bilet ve kimlik lütfen,” dedi mekanik bir sesle.

Hatice Nine titreyen elleriyle eski model naylon çantasını açtı. Kimliğini uzattı. Erkan kimliği aldı, bilgisayara baktı, tekrar kimliğe baktı. Kaşları çatıldı.

“Bu kimlik sistemde görünmüyor,” dedi.

“Nasıl görünmez evladım?” diye şaşırdı Hatice Nine. “Geçen sene yeniledik.”

Erkan başını salladı.
“Seri numarası uyuşmuyor. Geçersiz.”

Bu kelime, yaşlı kadının kalbine taş gibi düştü.

“Evladım bugün torunumun düğünü var,” dedi sesi titreyerek. “Bir daha bak. Yanlışlık vardır.”

Erkan sabırsızdı. Arkadaki kuyruk uzuyordu.
“Hanımefendi, sistemde görünmüyor. Uçağa alamam.”

Hatice Nine’nin gözleri doldu. Çevredeki insanlar dönüp bakmaya başlamıştı. Bir genç kız telefonunu çıkarıp görüntü almaya başladı.

Erkan güvenliği çağırdı.

2. Soğuk Oda

İki güvenlik görevlisi Hatice Nine’yi küçük bir odaya götürdü. Oda penceresizdi. Duvar saatinin tik takları kulak tırmalıyordu.

Çantası arandı. İçinden bir mendil, bir tarak ve küçük bir fotoğraf çıktı.

Fotoğrafta küçük Zeynep vardı. İki yaşındaydı. Kucağında Hatice Nine.

Yaşlı kadın fotoğrafı avucuna bastırdı.
“Ben büyüttüm onu,” diye fısıldadı. “Annesi çalışırken ben baktım. Şimdi düğününde olmayacağım öyle mi?”

Gözyaşları süzülürken sosyal medyada video yayılmaya başlamıştı. “Yaşlı nineyi uçağa almadılar” başlığıyla binlerce kişi izliyordu.

3. İstanbul’daki Telaş

İstanbul’da, gelinlik provasından çıkan Zeynep telefonu eline aldığında görüntüyü gördü.

“Bu bizim nine!” dedi şokla.

Ailesi panik içinde İzmir’i aramaya başladı. Telefon kapalıydı.

Zeynep’in dayısı Hasan, taksisini bırakıp hemen havaalanına koştu. Ama Hatice Nine çoktan polis aracına bindirilmişti.

4. Emniyetteki Gerçek

Hatice Nine il emniyetine götürüldü. Karşısına Komiser Cemal çıktı.

“Kimliğiniz sistemde kayıtlı görünmüyor,” dedi ciddi bir sesle. “Resmî olarak vatandaşlık kaydınız yok.”

“Nasıl olmaz?” dedi Hatice Nine şaşkınlıkla. “Kırk yıldır buradayım.”

Araştırma derinleştikçe tuhaf bir gerçek ortaya çıktı.

Yıllar önce yapılan bir nüfus aktarım hatasında Hatice Nine’nin kaydı başka bir dosyayla karışmıştı. Yeni kimlik çıkarılırken sistem eski kaydı bulamamış, geçici bir numara verilmişti. Bu numara merkezi veritabanında görünmüyordu.

Kâğıt üzerinde Hatice Nine yoktu.

5. Kriz Büyüyor

Sosyal medyadaki video ulusal kanallara düştü. Muhabirler emniyetin önüne geldi. “80 yaşındaki kadın sınır dışı mı edilecek?” sorusu gündeme oturdu.

Haber, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’ne kadar ulaştı.

O sırada beklenmedik bir gelişme oldu.

İstanbul’daki düğün organizasyon şirketinin sahibi, durumu öğrenince devreye girdi. Çünkü düğünün yapılacağı salon, Türkiye’nin önde gelen havacılık şirketlerinden birine aitti.

O şirketin yönetim kurulu başkanı düğüne davetliydi.

Ve Zeynep onun özel asistanıydı.

Durum şirkete bildirildi.

6. Gerçek Ortaya Çıkıyor

Şirketin hukuk birimi devreye girdi. Nüfus müdürlüğüyle temas kuruldu. Eski arşivler açıldı.

Gerçek şuydu:

Hatice Nine’nin kaydı silinmemişti. Sistem entegrasyonunda yapılan teknik bir hata nedeniyle pasif görünüyordu. Yani kimliği geçerliydi, sadece veri aktarımı eksikti.

Bu hata yüzünden bir kadın “yok” sayılmıştı.

Haber Emniyet’e ulaştığında Komiser Cemal derin bir nefes aldı.
“Teyze,” dedi yumuşak bir sesle. “Bir hata olmuş. Kimliğin geçerli.”

Hatice Nine anlamadı önce.
“Gidebilecek miyim?” diye sordu.

“Evet.”

7. Zamanla Yarış

Ama saat ilerlemişti. Tarifeli uçak çoktan kalkmıştı.

Tam o sırada sürpriz bir telefon geldi.

Havacılık şirketinin yönetim kurulu başkanı, özel jetini İzmir’e yönlendirmişti.

“Hanımefendi derhal İstanbul’a getirilsin,” talimatı verilmişti.

Erkan ise havaalanında olanları izliyordu. Sosyal medyada adı geçmeye başlamıştı. İnsanlar tepki gösteriyordu. O an yaptığı katı davranışın sonuçlarını fark etmeye başladı.