Mafya Babasının İkizleri Felçli Doğmuştu Ve Konuşamıyordu — Hizmetçiyi Öyle Görünce Dondu Kaldı

.
.

Mafya Babasının İkizleri Felçli Doğmuştu ve Konuşamıyordu — Hizmetçiyi Öyle Görünce Donup Kaldı

Şehirde herkes Dominik Sterling’den korkardı.
Onu Demir Kral diye çağırırlardı.

Seattle’ın sisli limanlarında, konteynerlerin arasındaki gölgelerde, politikacıların kulislerinde ve yeraltı anlaşmalarında onun adı fısıltıyla söylenirdi. Kimse yüzüne karşı konuşmazdı. Kimse gözlerinin içine bakmaya cesaret edemezdi. Çünkü Dominik Sterling, suç dünyasını demir yumrukla yöneten bir adamdı.

Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı.

Kalesinin içinde, Dominik Sterling güçsüzdü.

Felçli Doğan Varisler

Leo ve Mia.

Dört yaşındaki ikizler.

Doğdukları günden beri yürüyememiş, konuşamamışlardı. Kasları gevşekti, bedenleri sessizdi. Gözleri her şeyi görüyor ama vücutları hiçbir şeye cevap vermiyordu. Doktorlar omurilik kas atrofisi demişti. Tedavisi yoktu. Geri dönüşü yoktu.

Dominik Sterling’in kontrol edemediği tek şey, kendi çocuklarıydı.

Karısı Kasandra ise bu durumu hiçbir zaman kabullenmemişti.

“Onlar yük,” demişti bir gece, aynanın karşısında elmas küpelerini takarken.
“Beni depresyona sokuyorlar.”

Kasandra, rakip bir mafya ailesinin kızıydı. O evlilik bir aşk değildi, bir anlaşmaydı. Yüksek topuklarla imzalanmış bir barış sözleşmesi.

Kasandra parayı seviyordu. Gücü seviyordu. Ama kusurlu doğan mirasçıları nefret ediyordu.

Yeni Hizmetçi

Son dadı üç gün önce kovulmuştu. Çocuk odasında uyuyakalmıştı. Ajans sabah yeni birini göndermişti.

Adı Sarah Jenkins olarak kayıtlara geçmişti.

Referansı yoktu. Geçmişi temizdi. Sessizdi. Fazla konuşmazdı.

Dominik o gün eve erken döndü.

Penthouse ofisinden çıkmış, güvenlik ekibini geride bırakmıştı. Zırhlı SUV’yi kendi kullanıyordu. Yağmur yağıyordu. Seattle yağmuru… her şeyi temizlemezdi, sadece kiri daha kaygan hale getirirdi.

Malikaneye girdiğinde ev sessizdi. Personel, patronun kötü ruh hâlinde görünmez olmayı iyi bilirdi.

Dominik doğruca doğu kuledeki çocuk odasına yöneldi.

Tıbbi cihazların bip sesini bekliyordu. Antiseptik kokusunu bekliyordu.

Ama duymadığı bir şey vardı.

Bir ninni.

Düşük, melodik, eski bir ninni.

Adımlarını yavaşlattı. Kapı aralıktı.

İçeri baktığında, yeni hizmetçiyi gördü.

Kanının Donduğu An

Sarah, Mia’nın beşiğine eğilmişti.

Ama sadece bakmıyordu.

Mia’nın gevşek kolunu kaldırmış, bileğini masaj yapar gibi yoğuruyordu. Parmakları profesyoneldi. Sert ama kontrollüydü. Normalde dokunulduğunda ağlayan Mia, sessizce Sarah’ya bakıyordu.

“Biliyorum,” diye fısıldadı Sarah.
“Acıyor. Ama engel derinde.”

Engel mi?

Dominik kaşlarını çattı.

Sonra Sarah eğildi, kulağını çocuğun göğsüne dayadı. Gözlerini kapattı. Sanki görünmeyen bir dili dinliyordu.

“Geliyor…” dedi.

Dominik kıpırdamadı. Nefesi kesildi.

Sarah arkasını döndü ve onu kapıda görünce şaşırdı ama geri çekilmedi.

“Bay Sterling.”

“Ne yapıyordunuz?” diye sordu Dominik.

“Hayati fonksiyonlarını kontrol ediyordum,” dedi Sarah.

Yalan söylüyordu.

Dominik bir yalan dedektörü gibiydi.

“Masaj yapıyordun,” dedi. “Bir bloktan bahsettin.”

Sarah’nın gözlerinde bir anlık bir şey belirdi. Keskin. Zeki. Tehlikeli.

“Acıyı gördüğümde anlarım efendim,” dedi sadece.

Dominik o odadan çıktığında, ilk kez hayatında tetikçilerden, senatörlerden değil… bir hizmetçiden ürkmüştü.

Gizli Gerçek

İki hafta geçti.

Çocuk odası değişti.

Lavanta kokuyordu. Perdeler açılıyordu. Leo ve Mia’ya hikâyeler anlatılıyordu. Dağlardan, kurtlardan, uçabilen insanlardan.

Sarah, çocuklarla tam cümlelerle konuşuyordu.

Ve dokunuyordu.

Omurgalarına. Ayak tabanlarına. Kafataslarının tabanına.

Bir gece fırtına çıktı. Elektrikler kesildi. Jeneratörler devreye girdi.

Saat sabah üçtü.

Dominik yine çocuk odasının önündeydi.

Bu sefer kapı kapalıydı.

İçeriden nefes alma sesi geliyordu.

Silahını çekti. Kapıyı araladı.

Oda bir mumla aydınlanıyordu.

Sarah üniformasını giymemişti.

Leo’yu bir yoga matının üzerine yatırmıştı. Arkasında diz çökmüş, elleriyle kalçalarını tutuyordu.

“İt Leo,” dedi sert bir sesle.
“İt.”

Leo’nun sırtı kavis aldı.

Sonra o ses geldi.

“Anne…”

Paslı, kırık bir ses.

Dominik’in dünyası durdu.

Oğlu konuşmuştu.

Hareket etmişti.

Sarah’nın elleri omurga boyunca yıldırım gibi hareket ediyordu.

“Zehir kemik iliğinde,” dedi.
“Yakıp temizlemeliyiz.”

Zehir mi?

Dominik geri çekildi.

O gece gerçeği öğrendi.

Sarah Jenkins diye biri yoktu.

O kadın, Anastasia Romanov’du.

Ölü sanılan bir şifacı. Kimyager. Kırmızı Çember’in hayaleti.

Ve ikizler felçli doğmamıştı.

Zehirlenmişlerdi.

İhanet

Zehir bebek mamasındaydı.

Ve mamasını hazırlayan tek kişi vardı.

Kasandra.

Rakip aile, Sterling soyunun yok olmasını istiyordu. Varissiz bir ölüm, tüm bölgenin el değiştirmesi demekti.

Dominik gerçeği öğrendiğinde, öfkesini yuttu.

Şimdi savaş zamanı değildi.

Plan yaptı.

Anastasia’yı metresi gibi gösterdi. Onu yanına aldı. Dedikodu yaydı. Kasandra’yı kıskançlığa sürükledi.

Ve bekledi.

.

Gece Yarısı Kıyıdaki Hesaplaşma

Kasandra, ikizleri kaçırdı.

Fırtınalı gecede tekne evine götürdü.

“Onlar kanıt,” dedi çılgınca.
“Yok olmaları gerekiyor.”

Ama hesap etmediği bir şey vardı.

Leo artık ellerini kullanabiliyordu.

Kasandra çocukları suya bırakmak üzereyken, Leo inci kolyeyi tuttu.

Ağırlık dengesini bozdu.

Kasandra suya düştü.

Dominik hiç düşünmeden atladı.

Anastasia arkasından.

Çocuklar kurtuldu.

Kasandra kayboldu.

Altı Ay Sonra

Güneş Sterling malikanesinin üzerine doğuyordu.

Leo yürüyordu.
Mia konuşuyordu.

Bahçede gülüşler vardı.

Dominik balkonda durdu, Anastasia’ya baktı.

“Onlar mucize,” dedi.

“Hayır,” dedi Dominik.
“Onlar savaşçı.”

Diz çöktü.

Yüzüğü çıkardı.

“Benimle evlen.”

Anastasia gözyaşlarıyla gülümsedi.

“Evet.”

Yıllar Sonra

Okul çıkışında iki çocuk koşarak geldi.

Leo hafif topallıyordu ama gururla.
Mia kahkahalar atıyordu.

Arabada üçüncü bir çocuk vardı.

Sağlıklı. Güçlü.

Dominik aynadan ailesine baktı.

Demir Kral artık sadece korkulan bir adam değildi.

O, kazanılmış bir baba,
iyileştirilmiş bir hayattı.

Ve bu…

Felçli bir sessizlikten, hayat dolu bir eve uzanan
mafya babası ve dünyasını iyileştiren hizmetçinin hikâyesiydi.