Mafya Patronu, Bir Hizmetçinin Büyükannesine Boyun Eğiyor — Gerçek Sizi Gözyaşlarına Boğacak!

.
.
.

NANA

I. BÖLÜM – KAPI

New York’un kuzeyinde, demir kapılarla çevrili devasa malikânenin önünde siyah bir SUV durdu.

Arka koltukta sekiz yaşında bir kız çocuğu oturuyordu. Bella.

Kucağında eski, kenarları sökülmüş bir bez bebek vardı. Gözleri büyüktü ama içi yaşlıydı.

Ön koltuktaki adam dik omuzlu, keskin bakışlıydı. Şehrin yeraltı dünyasında adı fısıltıyla anılırdı:

Asher Kane.

Kapı açıldı. Güvenlikler başlarını eğdi.

Bella içeri adım attığında yerler mermerdi. Tavanlar yüksekti. Duvarlar soğuktu.

“Burası artık senin evin,” dedi Asher.

Bella cevap vermedi.

“Ev” kelimesine inanmıyordu.

II. BÖLÜM – SESSİZLİK

Bella üç gün konuşmadı.

Hizmetçiler ona oyuncak getirdi. Elbiseler getirdi. Çikolata getirdi.

Hiçbirine dokunmadı.

Geceleri bağırmadan ağlıyordu.

Asher kapının arkasından dinliyordu.

Çünkü Bella’nın annesi onun yüzünden ölmüştü.

Yanlış yerde, yanlış zamanda, yanlış kurşun.

Asher hayatında ilk kez bir kurşunun bedelini hissediyordu.

III. BÖLÜM – NANA

Dördüncü gün malikânenin kapısı çalındı.

Güvenlikler silaha davrandı.

Kapıda küçük, kırılgan görünen yaşlı bir kadın duruyordu.

Elinde örgü çanta vardı.

“Ben Dorothy,” dedi. “Bella’nın büyükannesiyim.”

Asher kaşlarını çattı.

“Adresimi nereden buldun?”

“Torunum neredeyse, ben oradayım.”

Güvenlikler lazerleri kadının göğsüne doğrulttu.

O sırada Bella merdivenlerden indi.

Kadını gördü.

“Nana…”

Silahlar hâlâ doğrultuluydu.

Asher’ın gözleri yaşlı kadına sabitlendi.

Kadın korkmuyordu.

“Silahları indir,” dedi Asher.

O an, imparator diz çöktü.

IV. BÖLÜM – DEMANS

Dorothy malikânede kalmaya başladı.

Mutfağa girdi.

Yulaf lapası yaptı.

Bella ilk kez kendi isteğiyle bir şey yedi.

Asher uzaktan izliyordu.

Bir akşam Dorothy boş gözlerle etrafına baktı.

“Affedersiniz… siz kimsiniz?”

Bella’nın yüzü soldu.

Kadın torununu tanımamıştı.

Doktor geldi.

Teşhis netti: Alzheimer.

Bella o gece Asher’ın kapısını çaldı.

“Nana beni unutacak mı?”

Asher cevap veremedi.

Çünkü hayatında ilk kez gücü işe yaramıyordu.

V. BÖLÜM – DÜŞMAN

Asher’ın eski ortağı Conrad Woss geri dönmüştü.

İntikam istiyordu.

Malikâneye saldırı planlandı.

Bir gece elektrikler kesildi.

Silah sesleri duyuldu.

Asher Bella’yı koridora çekti.

Dorothy bastonuyla kapının önüne geçti.

“Kimse torunuma dokunamaz.”

Yaşlı bir kadın.

Titreyen eller.

Ama sarsılmaz bir yürek.

Asher o gece savaşı kazandı.

Ama Dorothy’nin hafızası biraz daha kayboldu.

VI. BÖLÜM – YULAF LAPASI

Bir sabah Dorothy mutfakta yine yulaf lapası yapıyordu.

Bu kez Bella’yı tanımadı.

Ama kaşığı uzattı.

“Yavrum, acıkmışsın.”

Bella ağladı.

Çünkü bazen hafıza gider.

Ama sevgi kalır.

VII. BÖLÜM – VEDA

Dorothy bir sonbahar sabahı uyanmadı.

Bella elini tuttu.

Asher pencereden dışarı baktı.

İlk kez ağladı.

Cenazede kimse konuşmadı.

Bella toprağa küçük örgü çantayı koydu.

“Hoşça kal Nana.”

VIII. BÖLÜM – DEĞİŞİM

Asher suç dünyasından çekildi.

Malikâneyi bağışladı.

Yetim çocuklar için bir ev kurdu.

Adı şuydu:

Dorothy Evi.

Giriş kapısında şu yazıyordu:

“Sevgi unutulmaz.”

Bella yıllar sonra avukat oldu.

Ve her mahkeme salonuna girdiğinde şunu hatırladı:

Güç korkudan değil,
korumaktan gelir.

SON