Sınırda devriye geziyordu ve 2005’te kayboldu — 18 yıl sonra kamyoneti bulundu…

.
.
.

Sınırda Devriye Geziyordu ve 2005’te Kayboldu — 18 Yıl Sonra Kamyoneti Bulundu…

Başlangıç: Ayşe Kaya’nın Kaybolduğu Gece

27 Ağustos 2005, Cumartesi gecesi, Hakkari’nin Şemdinli ilçesinin sınır hattında sessizlik hakimdi. Saat 23:30. Jandarma Uzman Çavuş Ayşe Kaya, 28 yaşında, rutin devriye görevindeydi. O gece beyaz Mitsubishi L200 pickup’ıyla sınır devriyesine çıkacak, bölgedeki güvenliği sağlamakla görevliydi. Ayşe, uzun yıllar süren hizmeti ve yüksek iş disiplini ile tanınan bir askeri personeldi. Bu gece de tıpkı her gece olduğu gibi, görevini yerine getirmek için yola çıkacaktı.

Ayşe Kaya, Şemdinli’deki görev arkadaşları ve komutanları tarafından çok seviliyordu. Hakkari’deki zorlu coğrafya koşullarında ve terörle mücadeleye odaklanmış bir ortamda, Ayşe’nin cesareti ve liderlik özellikleri takdir edilirdi. Ayşe’nin köylülerle güçlü bir iletişimi vardı. Kürtçe’yi çok iyi konuşabiliyor, bölge halkıyla oldukça yakın ilişkiler kuruyordu. O gece, Ayşe Kaya yine devriye yapmaya çıkarken, telsizden son kez “Merkez, burada her şey normal” mesajını iletti.

O, bu mesajı verirken ne yazık ki, bu cümle, son kez duyulacak olan cümlesi olacaktı. Bir daha ne o, ne de kamyoneti bir daha hiç görülmeyecekti.

Kayboluş ve Arama Çalışmaları

Ayşe Kaya’nın kaybolduğuna dair ilk endişe, 28 Ağustos sabahı, 07:00’de meydana geldi. Vardiya değişimi sırasında Ayşe’nin karakola dönmemesi, ilk şüpheyi doğurdu. Binbaşı İbrahim Arslan, Ayşe’yi merak etti. Neden dönmemişti? Hemen telsizle Ayşe’yi aramaya çalıştı. “Ayşe Çavuş, merkez çağırıyor.” Ancak cevap gelmedi.

Saatler geçtikçe, kaybolan Ayşe’nin bulunması için harekete geçildi. Arama ekibi oluşturuldu ve ilk olarak Ayşe’nin son bilinen konumu olan Ortasu köyü çevresi taranmaya başlandı. Köy muhtarı Mustafa Bey, “Gece Ayşe Çavuş’u gördük, köyü kontrol etti, gitti,” dedi. Köy bekçisi Ahmet amca da, “Saat 23:30 civarında kamyonetini gördüm. Normal gidiyordu,” diye ekledi. Fakat, o noktadan sonra Ayşe’den hiçbir iz bulunamadı. Kamyonet de kaybolmuştu.

Ayşe’nin kaybolmasının ardından başlayan arama çalışmaları, bölgede devriye gezen jandarma ekipleri, köy sakinleri ve güvenlik güçlerinin çabalarıyla büyük bir hızla başladı. Ancak hiçbir iz bulunamamıştı. Kamyonetin kaybolması, tüm Hakkari’yi şaşkına çeviren bir durumdu. Bir askeri aracın kaybolması, tüm güvenlik güçlerini alarma geçirmişti.

Ailenin Endişesi ve Hakkari’deki Yoğun Arama Çalışmaları

Ayşe’nin ailesine, İstanbul’un Fatih ilçesindeki evine haber verildi. Baba Hasan Bey, emekli bir polis memuru olarak durumu hemen fark etti. “Kızım çok dikkatli, tecrübeli bir asker. Ona bir şey olmuş,” dedi. Anne Fatma Hanım çılgına döndü. “Kızım nerede, onu bulun!” diye haykırdı. Nişanlısı Ömer Polat, hemen Hakkari’ye geldi ve “Ayşe’yi mutlaka bulacağız. O çok güçlü bir kadın,” diyerek kararlı bir şekilde aramalara katıldı.

Resmi soruşturma başlatıldı. Hakkari Valiliği, Jandarma Genel Komutanlığı ve İçişleri Bakanlığı derhal harekete geçti. Ayşe’nin kaybolduğu terörle mücadele bölgesinde önemli bir güvenlik açığı vardı ve bu durum devletin tüm birimlerinin dikkatini çekmişti. Ayşe’nin kaybolduğu bölgeyi inceleyen jandarma ekipleri, bölgeye helikopterler ve özel timler gönderdi. Ancak bu ilk arama günlerinde hiçbir somut iz bulunamadı.

Teoriler ve Aramanın Genişlemesi

İlk birkaç hafta boyunca, şüpheler çeşitli senaryolar etrafında şekillendi. Birinci senaryo, Ayşe’nin PKK tarafından kaçırılmış olmasıydı. Ancak, bölgedeki çatışma izlerinin olmaması, bu ihtimali zayıflatıyordu. İkinci senaryo, Ayşe’nin kamyonetinin bir kaza yapıp uçuruma düşmesi olasılığıydı. Ancak tüm vadiler, kayalık alanlar ve tepelere yapılan incelemeler sonucunda kamyonete dair hiçbir iz bulunamadı. Üçüncü senaryo ise Ayşe’nin kaçakçılar tarafından kaçırılmış olma ihtimaliydi. Ancak yapılan sorgulamalar, bölgedeki kaçakçılarla ilgili herhangi bir bağlantı ortaya koymadı.

Ayşe’nin kaybolduğu ilk haftadan itibaren, medyanın ilgisi büyük ölçüde artmaya başladı. “Kadın asker kayboldu” başlıklı haberler yayımlandı. Tüm Türkiye, Ayşe’nin bulunması için seferber oldu. Baba Hasan Bey, televizyonlarda röportaj verdi ve “Kızımı çok cesur bir asker olarak tanırım. Lütfen onu bulun,” dedi. Anne Fatma Hanım, “Ayşeciğim, annene dön. Sen benim tek kızımsın,” diye feryat etti. Arama çalışmaları devam ederken, 2006 yılında özel bir dedektif tutularak Ayşe’nin kaybolduğu bölgede yeni bir araştırma başlatıldı. Fakat, her geçen gün Ayşe’yi bulma umudu azalmaya başladı.

18 Yıl Sonra Şok Edici Keşif

Ayşe’nin kaybolduğu 18 yıl boyunca ailesi, arkadaşları ve tüm Türkiye, bir umutla onu aramaya devam etti. Ancak bir türlü somut bir sonuca ulaşılamamıştı. Ailenin üzüntüsü ve arayışları, zamanla kayboldu ve bu yıllar boyunca hiçbir iz bulunamamıştı.

Ancak 2023’ün Mart ayında, Şemdinli’ye bağlı Yüksekova ilçesinde bir çiftçi olan Mehmet Şahin, tarlasını sürerken büyük bir şok yaşadı. Traktörüyle tarlasını işlerken, pulluk bir şeylere takıldı. Mehmet Şahin, durup bakmaya karar verdiğinde, topraktan beyaz bir şeyin çıktığını gördü. Bu metal bir parça ve üzerinde yazı vardı: “Kabe 453”. Bu plaka numarasını hatırlayan Mehmet, 18 yıl önce kaybolan Ayşe Kaya’nın kamyonetinin plakası olduğunu fark etti.

Kamyonetin Bulunması ve Gerçeğin Ortaya Çıkması

Mehmet Şahin hemen jandarmayı arayarak durumu bildirdi. Jandarma ekibi olay yerine geldiğinde, topraktan çıkan şeyin, 18 yıl önce kaybolan Ayşe Kaya’nın kamyonetinin parçası olduğunu fark etti. Kamyonetin çerçevesi, motor parçaları, kaporta kalıntıları ve en önemlisi, içindeki insan kemikleri, yapılan araştırmalarda şok edici bir şekilde Ayşe Kaya’ya ait olduğu ortaya çıktı. DNA testi ile de bu bulgu doğrulandı.

Ayşe Kaya’nın kaybolduğu günden bu yana geçen 18 yılın ardından, ona ne olduğunu öğrenen aile büyük bir şok yaşadı. Ayşe’nin kafatasından vurularak öldürülmüş olduğu ve ölüm tarihinin, kaybolduğu tarihten hemen sonraki günler olduğu tespit edildi. Kamyonet, ölüme dair tüm izleri taşıyan, derin bir çukura gömülmüş bir şekilde bulunmuştu.

Suçlu Kimdi?

Adli tıp raporu, Ayşe Kaya’nın öldürülmesinin bir kaza değil, kasıtlı bir öldürme olduğunu ortaya koymuştu. Ayşe’nin kaybolduğu günden itibaren açılan soruşturma yeniden gündeme geldi. O dönemdeki tanıklıklar tekrar gözden geçirildi ve bir köylü olan İbrahim Öztürk’ün ifadesinde tutarsızlıklar tespit edildi. İbrahim, 18 yıl sonra gerçekleri itiraf etti. Ayşe’yi kaçakçılık yapan grup tarafından öldürülmüştü. İbrahim, Ayşe’yi öldüren kişinin, köy korucusu Ali Demir olduğunu açıkladı.

Ali Demir, 58 yaşında ve hala köyde yaşıyordu. Jandarma tarafından yakalanan Ali Demir, ilk başta suçlamaları reddetti, ancak kanıtlar karşısında çöktü ve itiraf etti. Ayşe’yi öldürdüğünü, cesedini kamyonetle götürüp tarlaya gömdüğünü söyledi.

Mahkeme ve Sonuç

Ali Demir, mahkemede kasten adam öldürme suçundan yargılandı ve ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırıldı. Ayşe’nin ailesi, 18 yıl sonra gerçeği öğrenmişti ve sonunda huzur buldu. Ayşe Kaya’nın cenazesi, 18 yıl sonra düzenlenen bir törenle defnedildi. Törene Türkiye’nin dört bir yanından binlerce kişi katıldı.

Bu olay, adaletin her zaman yerini bulduğunu gösterdi. Ayşe’nin ailesi 18 yıl boyunca umutsuzca aradığı kızlarına kavuşmuştu. Ayşe Kaya, yıllar süren aramaların ardından, adaletin ışığını bulmuş ve sonunda huzura kavuşmuştu.