Torpil Sanılan Yeteneğin Gerçek İmtihanı Çelik Kartal’ın Torununa Verdiği En Zorlu Son Ders

.
.
.

Torpil Sanılan Yeteneğin Gerçek İmtihanı: Çelik Kartal’ın Torununa Verdiği En Zorlu Son Ders

Sana diyorum, bu yaşlı kadın ajan mı, yoksa? Defol git buradan! Bu, yalnızca bir askeri üsse gelen sıradan bir ziyaretçinin hikayesi değildi. Ziyaretçi, tıpkı özel kuvvetlerde görev yapan torununun bir gün yazacağı öykünün kahramanı gibi, gizli bir geçmişi taşıyan, dağların en sert eğitildiği topraklardan çıkmış bir kadındı. Hem de en acımasız görevlerin verildiği, en sıkı disiplinin olduğu orduyu, askeri ve kuralları bozan bir güç olarak karşımıza çıkıyordu.

Konya’da Sıcak Bir Yaz Günü

Konya’nın bozkırında güneşin bıçak gibi kesen ışınları asfaltı kavuruyordu. Caddelerde, kaldırımlarda ve her alanda serinlemek isteyen, gölge arayan her köşe başında insan vardı. Konya’nın askeri üssüne bağlı olan Bozkurtlar Tugayı’nın kapıları sıkıca kapalıydı. Buradaki askerlerin yüzleri sıcaklıktan bunalmış, görevlerin zorluğuna teslim olmuştu. Nöbetçi kulübesinin önünde iki askerin mızmızlanan tavırları ve gülüşmeleri arasında, normalde gece gündüz ter döken, soğuk dağlarda eğitimi tamamlayan askerlere benzemeyen bir hava vardı.

İki Asker, Bir Büyük Ziyaret

Emre Uzman Çavuş ve Ali Şahin, normalde sıcak hava, zor eğitimin ve görevlerin yükü altında yorgun düşen askerlere benzemiyorlardı. Bugün, bu iki asker daha farklı bir atmosfer içindeydiler. Sadece mesai saatinin tamamlanmasını bekliyorlardı. Güneşin yakıcı ışıkları altında, görevlerini eksiksiz yerine getirme gayesiyle, nöbetlerini tutuyorlardı. Ancak o gün, gelen yaşlı bir kadının ortaya çıkışı, her şeyin başlangıcı olacaktı.

Ayşe Karatay, 70 yaşlarında bir kadındı. Yavaşça, yaşlı adımlarla konvoya doğru yaklaşıyordu. Geniş kenarlı şapkası ve bol kesimli gömleğiyle tipik bir Anadolu kadınıydı. Vücudu biraz yaşlı olmasına rağmen, bakışları hâlâ gençti ve gözlerinden, başka bir dünyaya ait bir duruş vardı. Emre Uzman Çavuş kadını alaycı bir şekilde süzerken, Ayşe Karatay başından geçenleri sıcağa rağmen sakin bir şekilde anlatmaya başladı.

Ayşe Karatay, torunu Murat Yılmaz’ı görmek için birkaç saatlik bir yolculuğun ardından üssün kapısına gelmişti. Ancak ne yazık ki, askeri üslerde ziyaretçi olmak kolay değildi. Gözlemleri, yaşlı kadının tavrı ve oradaki durumu dikkate alındığında, Emre Uzman Çavuş kadına hiçbir naz göstermez. Kendini işin şiddetli tarafında hissederek kadına yer vermek yerine, acımasızca alay etti.

Emre Uzman Çavuş’un Yanılgısı

Ayşe Karatay, kararlı ama bir o kadar sabırlıydı. Ne Emre Uzman Çavuş’un alaycı tavrı ne de sert bakışları onu yıldırabildi. Torununun görevdeki zorlu koşulları, sıcaklık ve askeri usullere saygı gösterme konusunda ısrarcıydı. Bütün bunlar Emre’nin gözlerinde bir miktar bile olsun şüphe uyandırmamıştı. “Burası Bozkurtlar Tugayı, sadece buraya gelen askeri ziyaretçiler ve torunlar saygıyı hak eder!” diyordu.

Ancak, her şeyin tam tersi olacağını kimse tahmin edemezdi. Kadının torunu, Komando birliğinde görevli olan Murat Yılmaz, Bozkurtlar Tugayı’nın yıldızıydı. O kadar yüksek eğitim almış ve askeri dünyada kendini kanıtlamıştı ki, ismi sıkça duyuluyordu. Fakat Emre Uzman Çavuş, o güne kadar Murat Yılmaz’ın ardında bulunan aileyi küçümsemişti.

Ayşe Karatay’ın Gerçek Yüzü

Ayşe Karatay, önceden daha önce başka askeri birimlerde de görev yapmış, adını tarihe yazdırmış ve sadece bir kadın general olarak değil, Türkiye’nin en saygın komutanlarından biri olarak kabul edilmişti. Bu sıradan bir emekli general değildi, Ayşe Karatay o toprakların efsane komutanıydı. “Beni burada küçük bir odada bekletmenize gerek yok. Hem de torunum görevdeyken, benim gibi bir kadını böylesine küçümsemeniz ne kadar haksız!” diyordu. Ayşe Karatay’ın söyledikleri hala Emre Uzman Çavuş’un kulaklarında yankı yapıyordu. O anda, sabırsız ve kibirli tavırlarını değiştirmeye başlamıştı.

Ziyaret izni olmadığı halde, Ayşe Karatay, tam da istediği şekilde emir verdi. O gün Murat Yılmaz’ın dedesi, bir kadının yansımasında eğitilen ve çelikleşmiş ruha sahip bir lider olduğunu öğrenmişti. 16 yıl önce alaycı bir şekilde söylediklerini her an içinde unutamaz hale geldi.

Büyük Ders: Güçlü Olanın Gizli Gücü

Bu olayın ilerleyen günlerinde, her şeyin yönü değişecekti. Ayşe Karatay yalnızca askeri hiyerarşiyle değil, hayatını bu sistemde tamamen kaybedip cesaretle geri dönen bir askeri kişilik gibi hareket etti. Sadece Emre Uzman Çavuş değil, orada ne kadar asker varsa hepsi onun söylediği doğruyu kabul etti. Öylesine kuvvetli bir varlık, karanlık ve sıcak ama aynı zamanda “gerektiği zaman, doğruyu söyleyen” bir komutandı.

Ve zaman içinde o günde torunu Murat Yılmaz’a, sadece sıcağın değil, bu askeri disiplinin ve bu zor koşulların içinde nasıl ayakta durmayı öğretecekti.