Pulis arogante sinipa ang motor ng babaeng espesyal sa publiko, pero malas siya, siya pala iyon.

KABANATA 1: Ang Araw na Hindi Niya Inasahan

Maaga pa lamang ay ramdam na ni Lira ang bigat ng araw. Tahimik ang umaga, ngunit sa loob niya ay may kaba na hindi niya maipaliwanag. Dahan-dahan niyang inandar ang kanyang motorsiklo sa kahabaan ng masikip na kalsada, suot ang helmet na may gasgas sa gilid—alaala ng mga araw na kailangan niyang maging matatag kahit madalas siyang minamaliit. May kakaiba sa kanyang kilos; may pagkaingat, may bahid ng pag-aalinlangan, ngunit may determinasyong hindi natitinag.

Si Lira ay tinatawag ng marami na “espesyal.” Hindi dahil sa kahinaan, kundi dahil sa kakaibang talino at kakayahan niyang hindi agad napapansin. Tahimik siya, bihirang magsalita, at mas pinipiling umiwas sa gulo. Ngunit sa likod ng kanyang payak na anyo ay may kwentong hindi alam ng karamihan. Isang kwentong hindi pa handang ilahad sa mundo.

Sa kabilang dulo ng kalsada, nakatayo si PO2 Marco Reyes, isang pulis na kilala sa kanilang lugar—hindi dahil sa kabayanihan, kundi dahil sa kanyang arogansya. Sanay siyang sinusunod, sanay siyang kinatatakutan. Para sa kanya, ang uniporme ay lisensya para magtaas ng boses at magpakita ng kapangyarihan. Sa araw na iyon, mainit ang ulo niya. May sermon mula sa nakakataas, may problemang personal, at ang lahat ng iyon ay hinahanap ng labasan.

Nang mapansin niya ang motorsiklo ni Lira na bahagyang huminto sa gilid ng kalsada, agad siyang lumapit. Hindi niya inalam ang dahilan. Hindi siya nagtanong nang maayos. Ang una niyang ginawa ay sumigaw, malakas at may halong panlalait. Nagtilian ang ilang tao sa paligid, ang iba’y napalingon, ang iba nama’y napailing, sanay na sa ganitong eksena.

“Bakit ka humihinto diyan? Hindi mo ba alam bawal ‘yan?” sigaw ni Marco, habang tinatapik ang baton sa palad na para bang naghahanap ng dahilan para gamitin ito.

Sinubukan ni Lira na magsalita, ngunit nauutal ang kanyang mga salita. Ipinakita niya ang kamay na nanginginig, senyales ng kanyang kondisyon kapag kinakabahan. Ngunit imbes na unawain, mas lalong uminit ang ulo ng pulis. Para sa kanya, ang katahimikan at pag-utal ay tanda ng pagsuway.

Sa isang iglap, sinipa ni Marco ang motorsiklo ni Lira. Malakas ang tunog ng bakal na tumama sa semento. Napaatras si Lira, muntik nang matumba. May mga taong napasigaw, ang iba nama’y naglabas ng cellphone upang mag-record. Sa mata ng publiko, malinaw ang pang-aabuso, ngunit wala ni isa ang nangahas na umawat.

Nang sandaling iyon, tila huminto ang oras. Ang puso ni Lira ay kumakabog nang mabilis, hindi lamang dahil sa takot, kundi dahil sa isang desisyong matagal na niyang iniiwasan. Pinulot niya ang motorsiklo, pinunasan ang alikabok, at dahan-dahang tumayo. Sa likod ng visor ng kanyang helmet, may matang hindi na takot—kundi malamig at kalmado.

“Pasensya na po,” mahina niyang sabi. Ang boses niya ay halos hindi marinig, ngunit may bigat na hindi napansin ni Marco. Abala pa rin ang pulis sa pagpapakitang-gilas sa harap ng mga tao, tila ba lalo siyang lumalakas kapag may nanonood.

Hindi alam ni Marco na ang babaeng kanyang hinamak ay hindi basta-basta. Hindi niya alam na si Lira ay may koneksyon, may papel na ginagampanan sa isang mas malaking mundong hindi niya kayang abutin. Hindi niya alam na ang bawat galaw niya ay naitatala, hindi lamang sa mga cellphone ng mga tao, kundi sa mga sistemang mas mataas kaysa sa kanya.

Habang patuloy ang pang-aalipusta, may isang sasakyan ang huminto sa di kalayuan. Itim, walang plakang halata, ngunit may presensyang nakakapagpabago ng hangin. Bumaba ang isang lalaking naka-amerikana, tahimik ngunit matalim ang tingin. Sinipat niya ang eksena, ang pulis, ang babae, ang motorsiklo sa gilid ng kalsada.

Hindi pa ito napapansin ng karamihan, ngunit ramdam ni Lira ang pagdating ng sasakyan. Bahagya siyang huminga nang malalim, parang may biglang gumaan sa kanyang dibdib. Alam niyang hindi na niya kailangang magsalita pa. Ang araw na ito, na akala ng iba’y karaniwan lamang, ay simula ng pagbunyag ng katotohanan.

Sa huling sandali ng kabanatang iyon, isang tanong ang nananatili sa isip ng mga nakasaksi: sino nga ba talaga ang babaeng espesyal? At bakit tila isang pagkakamaling hindi na mababawi ang ginawa ng pulis?

Sa gitna ng ingay ng kalsada at bulungan ng mga tao, isang bagay ang malinaw—hindi ito ang huling maririnig ng mundo tungkol kay Lira. At para kay PO2 Marco Reyes, ang araw na ito ang simula ng kanyang malas.