PKK’lılar ‘Bu Köyde Asker Yok’ Sandı — Gizli Ajan 3 Yıl Beklemişti!

.
.
.

Gülistan’ın Sessiz Kahramanı

Doğu Anadolu’nun sarp dağları arasında saklanan küçük Gülistan köyü, dış dünyadan neredeyse kopuk bir yerdi. Üç tarafı yüksek dağlarla çevrili, tek bir toprak yoluyla dışarıya bağlanan bu köyde hayat yavaş akardı. İnsanlar sabah erken saatlerde tarlalarına gider, akşamları köy meydanındaki çay ocağında buluşur, uzun sohbetler ederdi.

Bu sakin köyde herkesin tanıdığı bir isim vardı: Hasan Demir.

Hasan, köyün tek bakkalını işletiyordu. Otuz dört yaşında, sakin yapılı, fazla konuşmayan ama her zaman güler yüzlü bir adamdı. Sabah erkenden dükkânını açar, çayını demler ve rafları düzenlerdi. Köylüler gün içinde ihtiyaçlarını almak için dükkâna uğrar, bazen alışveriş yapmadan bile saatlerce sohbet ederlerdi.

Hasan herkesin güvenini kazanmıştı. Köyün yaşlıları ona evlat gibi davranıyor, gençler onunla rahatça konuşuyordu. Kimi zaman köylüler parası olmadığında Hasan borç veriyor, “Sonra ödersin” diyerek onları mahcup etmiyordu.

Bu yüzden köydeki herkes onu seviyordu.

Ama köyde Hasan’ı sadece köylüler tanımıyordu.

Dağlardan zaman zaman köye inen PKK militanları da onu tanıyordu. Onlar için Hasan sıradan bir köylüydü. Devletten şikayet eden, iş bulamadığı için köye dönmüş bir adam.

En azından onlar öyle sanıyordu.

Gerçek ise tamamen farklıydı.

Hasan Demir aslında Hasan Demir değildi.

Onun gerçek adı Serkan Özkan’dı.

Ve o, Türkiye’nin en gizli kurumlarından biri olan MİT’in deneyimli ajanlarından biriydi.

Görevin Başlangıcı

Her şey 2021 yılının sonbaharında Ankara’daki MİT merkezinde yapılan bir toplantıyla başlamıştı.

Toplantı odasında büyük bir harita masanın üzerine serilmişti. Haritanın üzerinde Doğu Anadolu bölgesi işaretlenmişti ve kırmızı bir daire küçük bir köyü gösteriyordu.

Gülistan.

Operasyon müdürü Ahmet Bey ciddi bir ses tonuyla konuşmaya başladı.

“İstihbarat raporlarına göre PKK’nın bölgedeki en önemli lojistik merkezlerinden biri bu köyün yakınlarında kurulmuş durumda.”

Odada sessizlik vardı.

Ahmet Bey devam etti.

“Dağlardan gelen militanlar burada dinleniyor, mühimmat alıyor ve operasyonlarını buradan planlıyor. Eğer bu ağı çökertmek istiyorsak içlerinden biri gibi davranan bir ajana ihtiyacımız var.”

Bir süre kimse konuşmadı.

Çünkü bu görev sıradan bir görev değildi.

Bu, yıllar sürebilecek bir görevdi.

Yanlış bir adım ölüm demekti.

Tam o sırada Serkan söz aldı.

“Ben gönüllüyüm.”

O günden sonra Serkan’ın hayatı tamamen değişti.

Yeni Bir Kimlik

Serkan artık Serkan değildi.

O artık Hasan Demir olacaktı.

Van doğumlu bir köylü.

Babası çiftçi.

İstanbul’da birkaç yıl çalışmış ama iş bulamayınca köyüne dönmüş biri.

MİT uzmanları altı ay boyunca Serkan’ı bu yeni kimliğe hazırladı.

Her ayrıntı tek tek planlandı.

Hangi okulda okuduğu…
Askerliğini nerede yaptığı…
İstanbul’da hangi işlerde çalıştığı…

Bu soruların hepsine doğal cevaplar verilmesi gerekiyordu.

Ama sadece hikâye yetmezdi.

Serkan’ın davranışları da değişmeliydi.

Konuşma tarzı, yürüyüşü, hatta gülüşü bile.

Psikologlar onunla uzun süre çalıştı. Şehirli bir istihbarat görevlisi gibi değil, gerçek bir köylü gibi düşünmeyi öğrenmesi gerekiyordu.

Bölgenin lehçesini öğrenmek için dil eğitmenleri getirildi.

Saatlerce Kürtçe konuşma pratiği yaptı.

Sonunda Serkan ortadan kayboldu.

Yerine Hasan Demir doğdu.

Köye Geliş

2022 yılının Mart ayında Hasan Gülistan köyüne geldi.

Yanında küçük bir kamyon dolusu mal vardı.

Şeker, un, çay, sabun…

Köydeki eski bakkal yıllar önce kapanmıştı.

Hasan dükkânı açtığında köylüler memnun olmuştu.

İlk aylar en zoruydu.

Hasan her hareketine dikkat ediyordu.

Çok konuşmuyor ama kimseyi de kırmıyordu.

Sabah namazına gidiyor, akşamları çay ocağında oturuyordu.

Köylüler onu yavaş yavaş benimsedi.

Ama Hasan biliyordu ki asıl sınav henüz başlamamıştı.

İlk Temas

Bir gün dükkâna yabancı biri geldi.

Uzun boylu, sert bakışlı bir adam.

Sigara aldı.

Parayı masaya bıraktı.

Ve Hasan’a dikkatlice baktı.

Adamın adı Berzan’dı.

Dağdaki grubun önemli isimlerinden biri.

Berzan birkaç gün sonra tekrar geldi.

Bu sefer sohbet etmeye başladı.

“Nerelisin?”

“Vanlıyım.”

“Ne zamandır buradasın?”

“Yeni sayılır.”

Hasan soruların hepsine sakin ve doğal cevaplar verdi.

Berzan başını salladı.

Şüphelenmemişti.

Bu Hasan için büyük bir başarıydı.

Güven Kazanmak

Aylar geçti.

Hasan köyün vazgeçilmez bir parçası oldu.

Düğünlere katıldı.

Hastalara yardım etti.

Borç verdi.

PKK militanları da zaman zaman dükkâna geliyordu.

Onlara karşı hep aynı tavrı sergiliyordu.

Ne fazla yakın ne de uzak.

Sadece sıradan bir köylü gibi.

Bir süre sonra militanlar Hasan’dan küçük yardımlar istemeye başladı.

Bazen ilaç.

Bazen gıda.

Bazen de araba.

Hasan hepsini kabul etti.

Çünkü güven kazanmanın başka yolu yoktu.

Üç Yıllık Sabır

Zaman geçti.

Bir yıl…

Sonra iki yıl…

Hasan sabırla bekledi.

Topladığı bilgileri gizli yollarla MİT’e ulaştırdı.

Teknoloji kullanmıyordu.

Çünkü yakalanmak istemiyordu.

Bazen Van’a mal almaya giderken mesaj bırakıyordu.

Bazen köye gelen seyyar satıcılar aracılığıyla bilgi gönderiyordu.

Her şey çok dikkatli yapılmalıydı.

En küçük hata ölüm demekti.

Büyük Plan

2024 yılının kışında önemli bir şey öğrendi.

PKK büyük bir saldırı planlıyordu.

Bölgedeki tüm komutanlar gizli bir toplantı yapacaktı.

Yer: Gülistan köyünün yakınındaki kamp.

Hasan bu haberi öğrenir öğrenmez MİT’e iletti.

Bu fırsat kaçırılamazdı.

Operasyon Gecesi

Şubat ayının soğuk bir gecesiydi.

Hasan kamp için yiyecek taşıyordu.

Militanlar toplantıya hazırlanıyordu.

Gece yarısı helikopter sesleri duyuldu.

Başta kimse önemsemedi.

Ama sesler giderek yaklaştı.

Sonra dağların arasında projektör ışıkları belirdi.

Türk özel kuvvetleri gelmişti.

Kamp kısa sürede kuşatıldı.

Militanlar panik içindeydi.

Bazıları kaçmaya çalıştı.

Bazıları silahlarına sarıldı.

Ama artık çok geçti.

Operasyon başlamıştı.

Son

Saatler süren operasyonun ardından kamp ele geçirildi.

On altı PKK komutanı yakalandı.

Büyük miktarda silah ele geçirildi.

Planlanan saldırılar engellendi.

Hasan’ın üç yıllık görevi sona ermişti.

MİT ekipleri onu gizlice bölgeden çıkardı.

Köylülere ise Hasan’ın çatışma sırasında kaçırıldığı söylendi.

Köylüler üzgündü.

Sevdikleri bakkal ortadan kaybolmuştu.

Ama gerçeği hiçbir zaman öğrenmeyeceklerdi.

Sessiz Kahraman

Hasan Ankara’ya döndüğünde kimse alkışlamadı.

MİT’te böyle şeyler olmazdı.

Sadece müdürü elini sıktı.

“İyi iş çıkardın.”

Hasan başını salladı.

Çünkü o biliyordu.

Gerçek kahramanlar sessiz çalışır.

Ve çoğu zaman kimse onların hikâyesini bilmez.

Ama o dağların arasında, küçük bir köyde…

Bir bakkal dükkânının arkasında…

Türkiye’nin güvenliği için üç yıl boyunca sabırla bekleyen bir adam vardı.

Ve onun hikâyesi…

Sessiz bir zafer olarak tarihe geçti.