Kibirli Mafya Babası Garsonu Kavgaya Çağırdı — Onun Acımasız Bir Boksör Olduğunu Bilmiyordu

.
.
.

Hayaletin Arenası: Stella & Roko’nun Hikayesi

New York’un yeraltı dünyasında herkes Roko Moretti’nin adını duymuştu. O, kemikleri kırmakla kalmayan, ruhları da paramparça eden bir adamdı. Varlığı, Obsidian adlı seçkin kulüpte, pahalı deri koltuklar ve Küba tütünü eşliğinde, bir gölge gibi dolaşırdı. Roko’nun serveti küçük ülkelerle yarışacak düzeydeydi; öfkesi ise dolu bir silah gibi tehlikeliydi.

Ama bir gece, titrek ve sakar bir garson olan Stella’yı yeraltı ringine sürüklediğinde, hayatının en büyük hatasını yaptı. Stella’nın büyük boy önlüğüyle titreyen ellerini ve kalın siyah çerçeveli gözlüklerini gördü; ama onun korkmadığını, hatta kendini tutmayı bıraktığında ne yapabileceğinden korktuğunu bilmiyordu.

Stella üç haftadır Obsidian’da çalışıyordu. Görünmez olma sanatını ustalıkla uyguluyordu. İki beden büyük üniforması, omuzlarının ve kollarının hatlarını gizliyordu. Oysa Stella, Doğu Avrupa’nın acımasız dövüş çukurlarında 15 yıl eğitim almış, doğal bir avcıydı. Burada, Berlin’de bir dövüşten sonra terk ettiği ring adıyla tanınmıyordu. Burada sadece Stella’ydı. Beceriksiz kız. Hiç kimse.

Kaderin Kırılma Noktası

Bir gece, kulübün VIP bölümünden bir ses yükseldi: “Stella! Daha fazla şarap!” Bu, aslanın iniydi. Roko Moretti, kadife kaplı banketin ortasında, tahtında oturan bir prens gibi görünüyordu. Çenesindeki acımasızlık, insanlara mesafe koymalarını sağlıyordu. Yanında, boynunda yara izi olan iri yarı Luca ve Chicago çetesinden Victor vardı.

Stella, 1990 Shadow Margo şarap şişesini eline aldı, aceleyle ilerledi. Victor, Stella’nın bileğini yakaladı, “Şuna bak Roko, bu garsonun neden burada çalıştığını hiç merak ettin mi?” dedi. Stella’nın içgüdüsü, bileğini kırıp dönmeyi, dirseğini şakana vurmayı fısıldadı. Ama rolünü oynadı, tökezledi, “Lütfen bayım, bırakın.” dedi.

Roko, belge klasöründen başını kaldırmadan, “Garsonu rahat bırak,” dedi. Sıkılmış, kayıtsız bir sesle. Stella, şişenin mantarını çıkarırken Victor daha da sert çekti, “Buraya gel tatlım, o gözlükleri çıkar.” dedi. Ani sarsıntı şişenin eğilmesine neden oldu; koyu kırmızı şarap, doğrudan Roko’nun bembeyaz gömleğine döküldü.

Kulüpteki müzik durmuş gibiydi. Herkes sustu. Victor, Stella’nın bileğini bıraktı. Roko, göğsündeki lekeye baktı, sonra Stella’nın gözlerine. Bu takım elbisenin neyden yapıldığını biliyor musun?” diye sordu. Stella, “Çok üzgünüm efendim,” dedi, peçete uzattı ama Luca elini yakaladı, “Ona dokunma,” diye homurdandı.

Roko ayağa kalktı, peçeteyi aldı, bir damla şarabı sildi, “Kuna yünü. 12.000 dolar. Şarap ise 3.000 dolar.” dedi. Stella titreyerek, “Çalışarak ödeyeceğim,” dedi. Roko güldü, “Saatte 15 dolar kazanıyorsun. Bu faturayı ödemen üç yıl sürer.” dedi. Stella ağlamadı. Gözleri sabit kaldı, ritmik bir şekilde nefes alıyordu. Roko, “Dengen iyi,” diye mırıldandı.

Aniden, Stella’yı küçük düşürmek için bir ters tokat attı. Stella başını sola kaydırdı, sol eliyle onun ön kolunu kontrol etti. Darbenin enerjisini havaya yönlendirdi. Sessizlik. Roko’nun eli, yüzünün olduğu boşlukta asılı kaldı. Stella omuzlarını çöktü, “Çekindim, özür dilerim,” dedi.

Roko’nun gözlerinde merak kıvılcımı belirdi. “Geri çekilmedin. Yumruğu kaçırdın.” dedi. Sonra Luca’ya döndü, “Odayı boşaltın. Herkes dışarı!” dedi. Müşteriler çıkarken Roko Stella’ya döndü, şarap lekeli ceketini çıkardı, gömleğinin kollarını sıvadı. “Bana 15.000 dolar borçlusun. Parayla ödeyemeyeceğine göre ringde benimle üç dakika dayanırsan borcunu unutacağım.”

Stella’nın kalbi göğsünde çarpıyordu. Spor salonu ringi, gitmekten korktuğu tek yerdi. Dövüşürse kimliği açığa çıkacaktı. “Reddedersem ne olur?” diye sordu. Roko, “O zaman Victor seni sokağa çıkarır, saygı duymayı öğretir,” dedi. Stella önlüğünü çözdü, gözlüklerini çıkardı. “Üç dakika,” dedi, sesi artık titremiyordu.

Ringde Hayalet

Obsidian’ın bodrum katı çıplak tuğla ve betondan oluşan bir mağaraydı. Ortada bir boks ringi vardı. Roko ringe adım attı, ayaklarının ucunda zıpladı. Stella ringin dışında durdu, üniformasını çıkardı, altında gri bir tişört ve siyah tayt vardı. Çıplak ayakla ringe çıktı. Ringin dokusu ona eski bir adrenalin dalgası verdi.

Eldiven? Stella sordu. Roko yumruklarını kaldırdı, “Sana vurduğumda bunu hissetmek istiyorum.” dedi. Stella cevap vermedi, ringin ortasına yürüdü, ellerini kaldırdı. Ama geleneksel boks duruşunu almadı. Ellerini açık tuttu, avuç içleri ona dönük, Muay Thai gardının bir varyasyonuydu.

Luca, “Zaman doldu!” diye bağırdı. Roko hemen atıldı, çenesine sağ kroşe attı. Stella, omuz kasındaki hareketi gördü, çılgınca eğildi, yumruk başının üzerinden geçti. Roko döndü, ağır bir sol kroşe attı. Stella geriye sendeledi, iplere düştü. Kroşe burnunu bir santimle ıskaladı.

Roko köşeye sıkıştırdı, bir dizi vücut vuruşu yaptı. Stella dirseklerini kaburgalarına dayayarak kendini korudu. Her yumruğu ön kollarıyla yakalıyordu. Roko’nun bir yumruğu elmacık kemiğini sıyırdı, kan yüzünden aşağı aktı. Roko karaciğer yumruğu için hazırlanırken Stella, sağ ayağı üzerinde dönerek seviyesini düşürdü, yumruğunu solar pleksusa savurdu. Güm!

Roko’nun ciğerlerindeki hava dışarı çıktı, göğsünü tutarak geriye sendeledi. Spor salonunda sessizlik. Stella orada durdu, karakterinden çıktığını fark etti. Roko bir dizinin üzerine çöktü, gözlerinde öfke yoktu. “Kim sen? Kimsin?” dedi. Stella, “Şanslıydım. Sen kaydın,” dedi. Roko ayağa kalkmaya çalıştı, “Sen garson değilsin. Sen bir dövüşçüsün.” dedi.

Kimlikler Açığa Çıkıyor

Tam o anda spor salonunun kapısı açıldı. Kapı görevlisi, “Patron, bir sorunumuz var. Dışarıdalar. Üç adam, Victor’u almaya geldiklerini söylüyorlar!” dedi. Silah sesleri yankılandı. Luca belinden silahını çekti, Roko tabancasını çıkardı. Stella açıkta kalmıştı. Baş silahlı adam silahını kaldırdı, Stella yere yatmadı. Silaha doğru koştu, MP5’in namlusunu yukarı vurdu, silah tavana ateş etti, aynı anda dirseğiyle adamın boğazına vurdu. Silahı aldı, adamı kalkan olarak kullandı, iki tekli atış yaptı, ikinci adam düştü. Üçüncü adam silahını Luca’ya doğrulttu, Stella ringin üzerinden uçan bir makas tekmesiyle onu bayılttı.

Roko, “14 saniyede üç adamı indirdin,” dedi, sesi korkunç bir farkındalıkla doluydu. Stella gözlüğünü taktı, “Buradan gitmeliyiz. Temizlik ekibi iki dakika içinde burada olur,” dedi. Roko başını salladı, “Luca, arabayı getir!” dedi. Stella, “Gitmem gerek. Borcunu ödedim, hayatını kurtardım,” dedi. Roko, “Buradan öylece çıkamazsın. Az önce üç adamı öldürdün. Polis geliyor. Yüzün güvenlik kameralarında görünüyor,” dedi. Stella, “Kasetleri sildim. Eski bir alışkanlık,” dedi.

Roko ona hayranlıkla baktı, “Kimsin sen?” dedi. Stella, “Kimse değilim,” dedi. Roko, “Yalancı,” diyerek ona yaklaştı. Dövmeyi gördüm, Berlin’de bir dövüşte bir adamın uyluk kemiğini kırdın. Sana hayalet diyorlardı.” Stella sessiz kaldı. Roko, “Sana bir iş teklif ediyorum. Ateşkesi bozdular, bu bir savaş. Bana yardım et, seni koruyacağım. Karşılığında geçmişini temizleyeceğim, sana gerçek bir hayat vereceğim.”

Stella tereddüt etti. “Nasıl güvenebilirim?” dedi. Roko, “Güvenemezsin. Ama şu anda tek seçeneğin benim,” dedi. Stella silahın emniyetini açtı, masaya koydu. “Beni hayal kırıklığına uğratırsan, kalbini durdururum,” dedi.

Kaçış ve İttifak

Queens’te Stella’nın küçük dairesine kaçtılar. Roko, Stella’ya bir havlu attı, “Kendini temizle, kanaman var,” dedi. Stella, “Gitmem gerek. Borcunu ödedim, hayatını kurtardım,” dedi. Roko, “Buradan öylece çıkamazsın. Polis geliyor,” dedi. Stella, “Kasetleri sildim,” dedi.

Sabah Stella, Victor’un sim kartını kopyaladı, mesajları inceledi. “Atorya’dayız, 4. kat tuğla bina, garson kız tetikçi, ağır silahlı ekibi getirin.” Stella Victor’u uyandırdı, Roko ekrana baktı, “Bizi sattın,” dedi. Stella, “Öldürme, hayatta kaldığında bir değer,” dedi. Victor’a, “Onlara kapının kilitli olmadığını söyle,” dedi.

Kapı patladı, iki adam içeri daldı. Stella birini vurdu, Roko ikincisini. Stella bir flash bombası attı, kaos içinde yangın merdivenine kaçtılar. Çatıya çıktılar, bitişik binaya atladılar. Luca atladı ama vuruldu, düştü. Roko, “Onu öldürdüler!” diye bağırdı. Stella, “Hareket et Roko!” dedi, onu sürükledi.

Dar bir sokakta nefes nefese kaldılar. Roko titriyordu, “Bunu ödeyecekler!” dedi. Stella, “Bugün hayatta kalacağız,” dedi. Roko, “Nereye gideceğiz?” dedi. Stella, “Phantom’un eskiden antrenman yaptığı bir yer var. Oraya gideceğiz, iyileşeceğiz, sonra şehrini geri alacağız,” dedi.

Yeniden Doğuş

Iron Eddie’nin spor salonunda iki hafta boyunca saklandılar. Stella ustaydı, Roko öğrenciydi. “Egonla dövüşüyorsun,” dedi Stella, “Öfke seni öngörülebilir kılar. Su ol.” Roko, giderek artan bir hayranlıkla onu izledi. Kibir yerini saygıya bıraktı.

Bir gece, “Neden o hayatı bıraktın?” diye sordu Roko. Stella, “Babam zor bir adamdı, oğul istiyordu, kızı oldu. Beni dövüş çetelerine sattı. 22 yaşında kaçtım, o gece öldü,” dedi. Roko, “Sen garson değilsin, Stella. Sen de canavar değilsin. Sürgünde bir kraliçesin,” dedi. Stella bir an ona yaslandı, “Tek bir yatağımız var,” dedi. “Sırt sırta yatacağız,” dedi Roko. O gece ilk kez bir gözü açık uyumadı.

Son Savaş

Gallows, Obsidian’da taç giyme töreni düzenleyecekti. “50 muhafız, metal dedektörler, silah sokamayız,” dedi Roko. “Hayalet ön kapıdan girerse donacaklar. Bu bize 3 saniye kazandırır, 3 saniyede yılanın kafasını keseceğiz,” dedi Stella.

Cumartesi gecesi Obsidian’da Stella ana şalteri attı, kulüp karanlığa gömüldü. Acil durum ışıkları yanınca Roko dans pistinin ortasında göründü, yanında Stella vardı. Carlo, “Sen öldün!” diye bağırdı. “Öyleydim ama cehennemin konaklama koşullarını beğenmedim,” dedi Roko.

Dört güvenlik görevlisi silahlarını çekti. Stella bir masayı siper yaptı, Roko karaciğer kancasıyla baş korumayı indirdi. Stella bir şampanya şişesiyle bir muhafızın bıçağını kırdı, diğerine topuklu ayakkabısını sapladı. 30 saniye içinde muhafızlar yerdeydi.

Roko, Carlo’nun bileğini kırdı, “Ateşkesi bozdun, Luca’yı öldürdün, bizi avladın,” dedi. Stella, “Hayatının geri kalanını hapiste geçireceksin,” dedi. 3 ay sonra Obsidian yenilenmişti, korku yerini saygıya bırakmıştı.

Yeni Krallık

Roko balkonda krallığına bakıyordu. Kapı açıldı, Stella içeri girdi. Ona bir bardak maden suyu uzattı. “Ruslar yeni şartları kabul etti. Silah yok, sadece siber güvenlik sözleşmeleri,” dedi. Roko ona baktı, “Mahvettiğin takım elbise için sana hala 15.000 dolar borçluyum,” dedi. Stella güldü, “Sanırım ödeştik Roko. Ben senin hayatını kurtardım, sen de benimkini.” dedi.

Roko, “Seni kurtarmadım. Sana daha büyük bir arena verdim,” dedi. Onu öptü. Bu bir patron ve astının öpücüğü değildi. Sonunda kendilerini anlayan iki avcının öpücüğüydü. Garson gitmişti, hayalet emekli olmuştu. Artık kraliçe oydu ve tahtına meydan okuyanlara Tanrı yardım etsin.

Son

Stella ve Roko’nun hikayesi, bir garsonun şarabı dökmesinden yeraltı dünyasını yöneten ölümcül bir ortağa dönüşmesine kadar, travmanın, aksiyonun ve gerçek eşitliğin hikayesidir. Kibirli bir mafya babası her şeyini kaybettikten sonra Stella’nın yanında yeniden doğdu; Stella ise kaçmayı bırakıp sonunda bir yuva buldu.

Bu hikayeyi beğendiyseniz yorum bırakmayı, abone olmayı ve paylaşmayı unutmayın. Stella’nın dönüşümü hakkında ne düşünüyorsunuz? En tehlikeli insanlar bazen en hafife aldıklarımızdır.

Teşekkürler.