Sa buhay, kung minsan ang pinakamalaking pagkakamali ay nagdadala sa atin sa pinakamagandang destinasyon. Ito ang kuwento ni Regina—isang babaeng nasa edad 29 na nabubuhay sa takot na tumandang dalaga.

Ang Pait ng Pag-iwan sa Altar
Dahil sa pressure ng lipunan at ng kanyang biological clock, tinanggap ni Regina ang alok na kasal ni Dario matapos ang tatlong buwang relasyon. Ngunit sa araw ng kanilang kasal, hindi sumipot ang lalaki.

Lumipas ang maraming oras, umalis ang mga bisita, at naiwang mag-isa si Regina sa gitna ng simbahan, suot ang kanyang puting wedding gown. Sa gitna ng sakit at kahihiyan, tumakbo siya palabas at napadpad sa isang maliit na sementeryo sa likod ng simbahan.

Ang Hindi Inasahang Pagkikita kay Andoy
Doon niya nakilala si Andoy—isang sipulturero na may malapad na balikat at tapat na disposisyon sa buhay. Dahil sa desperasyon, isang baliw na tanong ang binitawan ni Regina: “Gusto mo bang magpakasal sa akin?”

Sa halip na pumayag agad, nagbigay ng kondisyon si Andoy: Sampung araw. Sampung araw para patunayan niya kay Regina na hindi dapat ito nagpapakasal dahil lang sa takot, kundi dahil sa tunay na pagmamahal.

Paghahanap sa Sarili at Tunay na Kaligayahan
Sa loob ng sampung araw, iniwan ni Regina ang marangyang buhay sa siyudad para manirahan sa simpleng cottage ni Andoy. Dito niya natuklasan ang mga bagay na hindi nabibili ng pera:

Ang Ganda ng Kasimplehan: Ang sarap ng halo-halo sa kanto, ang payapang paglalakad sa plaza, at ang kuryenteng dulot ng isang tapat na halik sa ilalim ng talon.

Ang Halaga ng Katapatan: Bagama’t sipulturero, nakita ni Regina ang lalim ng pagkatao ni Andoy—isang lalaking may respeto sa mga yumao at higit lalo sa mga buhay.

Unti-unting nahulog ang loob ni Regina sa lalaking itinuring ng iba na “mababa” ang trabaho. Narealize niya na kay Andoy lang siya nakaramdam ng tunay na pagtanggap.

Ang Pagpili sa Tunay na Pag-ibig
Nang bumalik si Dario para humingi ng tawad at nang maliitin ng kanyang pamilya si Andoy, hindi natinag si Regina. Nanindigan siya na mas pipiliin niya ang isang “sipulturero” na hinding-hindi siya iiwan, kaysa sa isang mayamang lalaki na wala namang paninindigan.

Nagtapos ang kuwento sa isang simple ngunit napakasayang kasal sa ilalim ng mga bituin. Hindi na siya ang babaeng “desperada”; siya na ngayon ay isang asawang maligaya sa piling ng lalaking nagturo sa kanya kung paano tunay na mabuhay.

Aral ng Kuwento: Huwag magmadali sa pag-aasawa dahil lang sa pressure ng ibang tao. Ang tunay na pag-ibig ay dumarating sa tamang panahon, madalas sa taong hindi mo inaasahan, at sa paraang hindi mo akalaing posible.