Sinasabing ang Pasko ay para sa mga bata. Pero paano kung sa gitna ng selebrasyon, nararamdaman mo na ikaw ang pinaka-kawawa sa lahat dahil sa kahirapan? Ito ang madamdaming kuwento nina Elias at Nelson sa baryo ng San Miguel—isang kuwentong magpapabago sa iyong pananaw tungkol sa kung ano ang tunay na mahalaga sa buhay.

Magkaibang Mundo, Iisang Lungkot
Si Elias ay lumaki sa isang payak na tahanan. Ang dingding ng kanilang bahay ay gawa sa pinagtagpi-tagping kahoy at yero. Sa darating na Pasko, ang tanging hiling niya ay isang bagong damit o masarap na pagkain. Pakiramdam niya, sila na ang pinaka-kawawa dahil kahit bagong tsinelas ay wala siya.

Sa kabilang banda, si Nelson ay nakatira sa isang masaganang tahanan. Marami siyang bagong sapatos, damit, at mamahaling laruan na padala ng kanyang ama mula sa ibang bansa. Ngunit sa kabila ng karangyaan, may bakas ng lungkot sa kanyang mukha. Bakit? Dahil sa kanilang hapag-kainan, may isang bakanteng upuan—ang kanyang ama na hindi makakauwi ngayong Pasko.

Ang Pagkakatagpo sa Ilalim ng Parol
Isang gabi, nagkausap ang dalawang magkaibigan sa ilalim ng isang puno ng mangga. Sinabi ni Elias na “Swerte mo, Nelson, dahil bago ang lahat sa iyo.” Ngunit ikinagulat ni Elias ang sagot ng kaibigan:

“Ikaw ang mas maswerte, Elias. Dahil kahit simple lang ang handa ninyo, buo kayong pamilya. Kami, may pera at regalo, pero wala si Papa.”

Dito napagtanto ni Elias na ang matagal na niyang hinahangad ay nasa kanya na pala—ang presensya at pagmamahal ng kanyang pamilya.

Ang Pinakamagandang Regalo
Sa araw ng Pasko, isang surpresa ang ginawa ni Nelson. Ibinahagi niya ang ilan sa kanyang mga bagong gamit at damit kay Elias. Hindi ito tungkol sa materyal na bagay, kundi tungkol sa pagbabahagi ng saya. Inimbita naman ni Elias si Nelson na sumalo sa kanilang simpleng handa na lugaw at tinapay. Doon, naramdaman ni Nelson ang init ng isang pamilyang nagkakaisa.

Mga Aral na Mapupulot sa Kuwentong Ito:
Ang Tunay na Kayamanan: Hindi ito nasusukat sa dami ng pera o ganda ng damit, kundi sa pagmamahal at pagkakaisa ng pamilya.

Presensya Higit sa Materyal: Walang anumang mamahaling regalo ang makakapantay sa yakap at presensya ng mga mahal sa buhay.

Pasasalamat: Sa halip na tumingin sa kung ano ang wala tayo, maging mapagpasalamat sa kung anong meron tayo.

Pagbabahagi: Ang tunay na ligaya ay matatagpuan sa pagtulong at pagbabahagi sa kapwa.

Konklusyon: Ang Pasko sa San Miguel ay nagturo sa atin na ang pusong marunong magpasalamat ang siyang tunay na mayaman. Sa mundong puno ng kakulangan, ang pag-ibig ang tanging bagay na nagpapakumpleto sa atin.