Minsan, ang buhay ay parang isang pelikula—puno ng pait, pagtataksil, ngunit sa huli ay nagbubunga ng katarungan. Sa kwentong ating tatalakayin ngayon, masisilayan natin ang bagsik ng isang malupit na madrasta at ang kagandahan ng loob ng isang taong hindi inaasahan.

Ang Malupit na Pagtataksil
Nagsimula ang lahat sa isang batang babae na naging biktima ng kasakiman. Ang kanyang madrasta, sa kagustuhang makuha ang lahat ng yaman at atensyon ng ama, ay gumawa ng isang karumal-dumal na hakbang. Pinakialaman niya ang buhay ng bata at, sa isang iglap, ay iniwan siya sa isang malamig at magulong istasyon ng tren.

Isipin mo na lang ang takot ng isang bata na mag-isa sa gitna ng karamihan, walang matuluyan, at walang malay na ang taong dapat nag-aalaga sa kanya ang mismong nagtapon sa kanya.

Ang Anghel sa Anyo ng Isang Katulong
Sa gitna ng kawalan ng pag-asa, dumating ang isang hindi inaasahang tagapagligtas. Isang katulong—isang taong itinuturing na “mababa” sa lipunan—ang nakakita sa bata. Sa halip na balewalain, pinatunayan niya na ang tunay na kayamanan ay nasa puso.

Inampon niya ang bata, inalagaan na parang sariling dugo at laman, at itinaguyod sa kabila ng kahirapan. Ang katulong na ito ang nagsilbing pundasyon upang ang batang iniwan sa istasyon ay muling makatayo at magkaroon ng pangarap.

Ang Pagbabalik at ang Paniningil ng Tadhana
Lumipas ang mga taon. Ang bata na dati ay luhaan sa istasyon ng tren ay lumaking matatag, matalino, at matagumpay. Ngunit hindi natutulog ang tadhana. Sa kanyang pagbabalik, hinarap niya ang mga taong nagpahirap sa kanya.

Dito natin makikita ang mahalagang aral: Ang anumang itinanim na kasamaan ay aanihin din sa huli. Ang madrasta na nag-akalang nagtagumpay siya ay naharap sa katotohanang hindi kayang burahin ng pera ang masamang nakaraan.

Mga Aral na Mapupulot sa Kwentong Ito:
Ang Pamilya ay Hindi Laging sa Dugo: Minsan, ang mga taong walang kaugnayan sa atin ang siyang magbibigay ng tunay na pagmamahal.

Huwag Mawalan ng Pag-asa: Kahit gaano kadilim ang iyong kinalalagyan (tulad ng pag-iwan sa istasyon), laging may liwanag na darating.

Katarungan ng Tadhana: Ang bawat maling gawa ay may kaakibat na kabayaran sa tamang panahon.