Sa buhay, kung minsan ay sinusubok tayo ng tadhana sa mga paraang hindi natin inaakala. Akala natin ay sapat na ang pagsasakripisyo sa ibang bansa para sa kinabukasan ng ating mga mahal sa buhay. Ngunit ano ang gagawin mo kung sa iyong paggising mula sa isang taong pagkaka-coma, ang mundong iniwan mo ay tuluyan nang gumuho at ang mga taong pinagkatiwalaan mo ay sila pang nagtaksil sa iyo?

Ang Trahedya sa Canada
Si Laya Soliman ay isang masipag na OFW sa Canada. Ang tanging pangarap niya ay ang makapag-ipon para sa kanilang kinabukasan ng kaniyang kasintahang si Silang. Ngunit isang malakas na lindol ang yumanig sa kaniyang pinagtatrabahuhan na naging sanhi ng kaniyang pagkaka-coma sa loob ng isang taon.

Habang siya ay nakikipaglaban para sa kaniyang buhay, ang kaniyang kapatid na si Mayari ay gumawa ng isang karumal-dumal na kasinungalingan. Kinumpirma ni Mayari sa mga awtoridad na patay na si Laya upang makuha ang kaniyang mga naipong pera.

Ang Masakit na Katotohanan
Nang magising si Laya sa tulong ng rescuer na si Bantayan, isang malupit na katotohanan ang sumampal sa kaniya. Ang perang pinaghirapan niya ay ginamit nina Mayari at Silang para sa kanilang sariling kapakanan, at ang mas masakit pa, nagpakasal ang dalawa sa pag-aakalang wala na si Laya.

Sa kaniyang pagbabalik sa Pilipinas, hindi yakap ang sumalubong sa kaniya kundi mga mapanghusgang mata. Siniraan pa siya ni Mayari at pinalabas na siya ay “nawawala sa katinuan” upang hindi maniwala ang mga tao sa kaniyang kwento.

Ang Pagbangon at ang “Panaderiya ng Pag-asa”
Sa kabila ng lahat ng sakit, pinili ni Laya na bumangon. Sa tulong ni Bantayan at ng kaniyang Tiya Asunson, itayo niya ang Panaderiya ng Pag-asa. Hindi siya nagpadala sa galit; sa halip, ginamit niya ang kaniyang talento sa paggawa ng tinapay upang mahanap ang sariling kapayapaan.

Sa huli, lumabas din ang katotohanan. Sa tulong ng mga dokumentong nakuha ni Bantayan, napatunayan ang pagnanakaw at panlolokong ginawa nina Silang at Mayari. Ang karma ay dumating sa kanila hindi sa pamamagitan ng dahas, kundi sa pamamagitan ng kahihiyan at pagtalikod ng mga tao sa kanila.

Aral ng Kwento
Ang kwento ni Laya ay nagtuturo sa atin na:

Ang pagpapatawad ay para sa ating sarili. Hindi ito nangangahulugang kinakalimutan natin ang ginawa nila, kundi pinapalaya natin ang ating puso mula sa tanikala ng galit.

Ang tunay na pag-ibig ay nananatili. Si Bantayan, na nakakita sa tunay na pagkatao ni Laya, ang naging sandigan niya sa kaniyang muling pagsisimula.

Minsan, kailangang gumuho ng ating lumang mundo upang makabuo tayo ng mas matatag at mas tapat na buhay. Para kay Laya, ang kaniyang “pagbangon” ang kaniyang pinakamalaking tagumpay.