Sinasabi nila na ang kahirapan ay hindi hadlang sa tagumpay, at ang kwento ni Andoy ay isang buhay na patunay nito. Sa isang liblib na baryo sa Luzon, isang bata ang naging simbolo ng pagsisikap, na ang tanging baon ay isang pares ng lumang tsinelas at naglalakihang pangarap.

Ang Sakripisyo sa Putikan
Si Andoy ay pitong taong gulang pa lamang nang maranasan ang lupit ng panghuhusga. Dahil sa kahirapan, kailangan niyang lakarin ang tatlong kilometrong maputik na daan patungo sa eskwelahan. Upang hindi agad mapudpod ang kanyang tanging pares ng tsinelas, isinasabit niya ito sa kanyang balikat at naglalakad nang nakayapak sa putik.

Dahil dito, madalas siyang pagtawanan ng kanyang mga kaklase. Tinatawag siyang “madungis” at “yakadiri” dahil sa mga bakas ng putik sa kanyang mga paa. Ngunit sa halip na umiyak o lumaban, nanatiling tahimik si Andoy at mas piniling magpokus sa kanyang pag-aaral.

Ang Pangarap na Hindi Nasusunog
Sa kabila ng mga panunukso, si Andoy ang laging nangunguna sa klase. Ngunit dumating ang isang matinding pagsubok nang masunog ang kanilang paaralan. Sa gitna ng abo at uling, nakita ni Andoy ang kanyang sunog na kwaderno kung saan nakasulat ang kanyang pangarap: “Gusto kong maging guro.”

Sa tulong ng kanyang gurong si Ginoong Reyes, hindi sumuko si Andoy. Ipinagpatuloy nila ang klase sa ilalim ng punong mangga. Dito napatunayan na hindi kailangan ng marangyang silid-aralan upang matuto, basta’t may determinasyon.

Mula Putikan Patungong Entablado
Dahil sa kanyang talino, nanalo si Andoy ng scholarship sa isang pribadong paaralan sa bayan. Kahit nakasuot na siya ng bagong uniporme at sapatos, lagi niyang dala sa kanyang bag ang kanyang lumang tsinelas bilang paalala kung saan siya nanggaling.

Pagkalipas ng maraming taon ng pagsusumikap, nakapagtapos si Andoy ng kolehiyo bilang Cum Laude sa kursong Edukasyon. Bumalik siya sa kanilang baryo hindi bilang isang batang pinagtatawanan, kundi bilang isang kagalang-galang na guro—ang Guro ng Pag-asa.

Mga Aral mula sa Kwento ni Andoy:
Ang Pangarap ay Walang Presyo: Ang lumang tsinelas ni Andoy ay simbolo ng kanyang dignidad na higit pa sa milyong piso ang halaga.

Huwag Sumuko sa Panghuhusga: Ang panunukso ng iba ay dapat magsilbing gasolina upang mas lalong magsumikap.

Tumingin sa Pinanggalingan: Ang pagpapakumbaba at pag-alala sa hirap ng simula ang magpapanatili sa atin sa tamang landas.

Ang Edukasyon ay Kayamanan: Ito ang tanging yaman na hindi mananakaw at magsisilbing susi sa pag-ahon sa kahirapan.