Si Donya Gloria ay isang kilalang bilyonaryo na may busilak na puso. Ang tanging kayamanan niya na higit pa sa salapi ay ang kanyang anak na si Seki. Ngunit nagbago ang lahat nang pakasalan ni Seki si Grasya—isang babaeng akala nila ay hulog ng langit, ngunit may itinatago palang maitim na balak.

Ang Mapait na Katotohanan
Habang unti-unting nanghihina si Seki dahil sa isang mahiwagang sakit, si Grasya ang nagkunwaring nag-aalaga rito. Ngunit sa likod ng mga saradong pinto, pinapalitan pala ni Grasya ang mga gamot ni Seki ng lason. Sa tulong ng kanyang kabit na si Jun, unti-unti nilang pinatay ang kawawang asawa upang makuha ang mamanahing yaman.

Ang Sayaw ng Kawalang-Hiya
Dumating ang araw na pinakakatakutan ni Donya Gloria—ang libing ng kanyang pinakamamahal na anak. Habang ang buong mansyon ay balot ng lumbay at ang matanda ay halos maubusan na ng luha, isang hindi inaasahang tagpo ang naganap.

Pagkatapos na pagkatapos ng libing, pumasok si Donya Gloria sa mansyon at halos mahimatay sa kanyang nakita. Si Grasya, na dapat ay nagluluksa, ay suot ang isang pulang bestida at masayang-masayang sumasayaw sa gitna ng sala habang malakas ang tugtog. Hindi lang iyon, kasama pa niya ang kanyang kabit na si Jun na tila ba nagdiriwang dahil sa wakas ay “malaya” na sila at hawak na ang pera.

Ang Matamis na Paghihiganti
“Wala kang hiyang babae ka! Kakalibing lang ng asawa mo, nakuha mo pang magsaya?!” sigaw ni Donya Gloria na nanginginig sa galit.

Ngunit nagkamali si Grasya sa pag-aakalang mahina ang matanda. Hindi alam ng mapanlinlang na manugang na matagal na palang nagmamanman si Donya Gloria sa tulong nina Ditas at Punyang, ang mga tapat na kasambahay. Hawak na ng bilyonaryo ang lahat ng ebidensya: ang toxicology report ng anak, ang mga video ng pagtataksil, at ang testimonya ni Danny, ang taong inutusan nilang bumili ng lason.

Ang Pagbagsak
Sa gitna ng sayawan, biglang bumukas ang pinto at pumasok ang mga pulis. Doon nawala ang ngiti sa mga labi ni Grasya.

“Grasya Mendoza, inaaresto ka sa kasong Parricide at Murder,” deklara ng mga awtoridad.

Sa kabila ng kanyang pagmamakaawa, kinaladkad si Grasya at ang kanyang kabit patungo sa rehas na bakal. Doon niya narealize na ang yamang kanyang hinangad ay naging mitsa ng kanyang sariling pagbagsak.

Aral ng Kwento:
Ang hustisya ay maaaring mabagal, ngunit ito ay laging dumarating sa tamang panahon. Ang kasamaan, gaano man itago sa ilalim ng matatamis na ngiti, ay laging sisingaw at magbubunga ng kapahamakan.