Sa ating mga opisina, laging may isang tao na tila “misteryoso.” Sila ‘yung tahimik lang, hindi sumasama sa mga coffee break, at madalas ay hindi natin nakikitang bumibili ng pagkain sa mamahaling canteen. Sa kwento ni Rico, natutunan natin na sa likod ng bawat payat na pangangatawan at simpleng pamumuhay, may isang malalim na dahilan na sadyang nakakaiyak.

Ang “Misteryo” ni Rico
Si Rico ay isang mahusay na empleyado. Alam ng lahat na malaki ang kanyang sahod dahil sa kanyang posisyon, ngunit marami ang nagtataka: Bakit siya payat? Bakit luma ang kanyang suot? At bakit hinding-hindi siya nakikitang kumakain sa canteen kasama ang mga katrabaho?

Naging tampulan siya ng biro at panghuhusga. Ang akala ng iba, siya ay sadyang madamot sa sarili o kaya naman ay may masamang bisyo kaya walang pera.

Ang Nakagulat na Katotohanan
Isang araw, dahil sa kuryosidad ng kanyang manager at mga katrabaho, natuklasan nila ang tunay na kalagayan ni Rico. Hindi siya nagtitipid dahil sa damot, kundi dahil sa pagmamahal.

Halos lahat ng kanyang sahod ay ipinapadala niya sa kanyang pamilya sa probinsya. Ang kanyang ama ay maysakit at nangangailangan ng mamahaling gamot, habang ang kanyang mga kapatid naman ay pinag-aaral niya para hindi matulad sa kanya na kailangang magtiis ng gutom sa lungsod.

“Mas mabuti nang ako ang magutom, basta ang pamilya ko ay may makain at ang mga kapatid ko ay makapagtapos.”

Nanlaki ang Mata ng Lahat
Nang minsang masilip ng mga katrabaho ang kanyang “lunch box,” nanlaki ang kanilang mga mata at gumuho ang kanilang puso. Ang laman nito? Kanin at asin. Minsan ay tubig lamang para lang maibsan ang kumakalam na sikmura. Ang perang dapat sana ay pambili niya ng masarap na ulam ay itinabi niya para sa huling chemotherapy ng kanyang ina.

Dito napagtanto ng lahat na ang “kapayatan” ni Rico ay hindi simbolo ng kahinaan, kundi simbolo ng kanyang dakilang sakripisyo.

Mga Aral mula sa Kwento ni Rico:
Huwag Maghusga sa Panlabas na Anyo: Hindi natin alam ang “laban” na kinakaharap ng bawat tao sa bawat araw. Ang nakikita nating simple o kulang, maaaring iyon na ang lahat ng meron sila.

Ang Tunay na Kayamanan ay nasa Pamilya: Para kay Rico, ang tagumpay niya ay hindi nasusukat sa mamahaling gamit kundi sa ngiti at kaligtasan ng kanyang mga mahal sa buhay.

Maging Mapagmalasakit sa Katrabaho: Sa halip na magtsismis, mas mabuting magtanong at mag-alok ng tulong.

Pangwakas
Ang kwento ni Rico ay isang paalala na sa gitna ng modernong mundo, may mga “bayani” pa ring tahimik na nagsasakripisyo para sa kanilang pamilya. Nawa’y maging inspirasyon ito sa atin na maging mas matulungin at mas mapagmahal sa ating kapwa.