Isang masakit na katotohanan ang kinakaharap ng maraming OFW (Overseas Filipino Workers)—ang maging “ATM” o labasan ng pera ng sariling pamilya at mga kamag-anak. Sa kwentong ating tatalakayin ngayon, susundan natin ang buhay ng isang binate na sa kabila ng paghihirap sa ibang bansa ay nakaranas ng matinding paninira mula sa sariling dugo dahil lamang sa pagtigil ng kanyang padala.

Ang Sakripisyo ng Isang OFW

Gaya ng marami nating kababayan, nangibang-bansa ang ating bida upang bigyan ng magandang buhay ang kanyang pamilya. Sa loob ng ilang taon, halos lahat ng kanyang kinikita ay ipinapadala niya sa Pilipinas. Nakapagpatayo siya ng bahay para sa kanyang mga magulang at natulungan ang kanyang mga kaanak sa kanilang mga pangangailangan.

Nang Huminto ang Padala, Lumabas ang Tunay na Kulay

Nagbago ang lahat nang magdesisyon ang binate na mag-ipon para sa kanyang sariling kinabukasan. Itinigil niya ang pagbibigay ng “luho” sa kanyang mga kamag-anak na umaasa na lamang sa kanya. Sa halip na intindihin ang kanyang sitwasyon, naging mitsa ito ng galit ng kanyang mga kaanak.

Siniraan siya ng mga ito, tinawag na “madamot,” “walang utang na loob,” at “nagbago na ang ugali.” Kumalat ang mga maling kwento tungkol sa kanya sa kanilang lugar, na tila ba nakalimutan na ng lahat ang mga taon na siya ang bumubuhay sa kanila.

Ang Pagbabalik at ang “Tiklop-Bibig” na Moment

Sa kabila ng mga paninira, nanatiling tahimik ang binate. Pagkalipas ng ilang taon, muli siyang nagbalik sa Pilipinas—hindi bilang isang taong lugmok, kundi bilang isang matagumpay na negosyante. Nagpatayo siya ng sariling kumpanya at nakabili ng mga ari-arian gamit ang perang pinag-ipunan niya.

Laking gulat at napahiya ang kanyang mga kamag-anak nang makita ang kanyang tagumpay. Ang mga taong dati ay sumisira sa kanyang pangalan ay biglang nagbago ang tono at tila gustong makihati sa kanyang tagumpay. Ngunit dito ipinakita ng binate ang kanyang paninindigan: Ang pagtulong ay hindi obligasyon, lalo na sa mga taong marunong lamang kumagat sa kamay na nagpapakain sa kanila.

Mga Aral mula sa Kwentong Ito:

Mag-ipon para sa Sarili: Ang pagtulong sa pamilya ay mabuti, ngunit huwag kalimutan ang sariling kinabukasan.

Ang Tunay na Kapamilya ay Naroon sa Hirap at Ginhawa: Ang mga taong naroon lang kapag may pera ka ay hindi tunay na nagmamahal sa iyo.

Huwag Paapekto sa Paninira: Ang iyong tagumpay ang pinakamalakas na sagot sa lahat ng maling paratang laban sa iyo.

Ang kwentong ito ay isang paalala sa lahat ng OFW na kayo ang bida sa sarili ninyong kwento. Huwag hayaang abusuhin ng iba ang inyong kabaitan at sakripisyo.