Madalas nating marinig na ang pangarap ay libre, ngunit sa mundo ng mga mapanghusga, tila may presyong kailangang bayaran ang sinumang naglalakas-loob na mangarap nang mataas. Ito ang kwento ni Elena, isang dalagitang ang tanging hangad ay makapagturo, ngunit naging tampulan ng biro at pangungutya sa kanilang lugar.

Ang Pangarap sa Ilalim ng Punong Mangga
Sa isang maliit na pamayanan, kilala si Elena bilang batang mahilig “mag-guro-guruhan.” Sa halip na maglaro ng manika, mas pinipili niyang tipunin ang mga batang lansangan sa ilalim ng punong mangga upang turuan silang bumasa at sumulat.

Ngunit imbes na hangaan, naging sentro siya ng tawanan ng kanyang mga kapitbahay. “Ambisyosa,” “feeling maestra,” at “nagmamagaling”—ilan lamang ito sa mga salitang ibinabato sa kanya ng mga taong hindi makakita ng potensyal sa isang batang galing sa hirap. Ang kanilang mga tawa ay tila mga latay na sumusubok sa tatag ng kanyang loob.

Ang Hamon ng Kahirapan
Hindi naging madali ang buhay para kay Elena. Ang kanyang mga magulang ay hirap na itawid ang kanilang pang-araw-araw na pangangailangan. May mga gabing tanging pangarap lang ang nagpapakit sa kanyang sikmura. Ngunit sa bawat pagkutya ng kanyang mga kapitbahay, lalong nag-aalab ang determinasyon sa kanyang puso. Imbes na sumuko, ginamit niya ang kanilang mga panlalait bilang gasolina upang magpatuloy.

“Balang araw, hindi na lang ako aasta na guro. Magiging tunay na guro ako.” — Ito ang pangakong binitawan ni Elena sa kanyang sarili.

Ang Pagbabalik at ang Pagpahiya sa mga Mapanghusga
Lumipas ang ilang taon at tila nalimot na ng marami ang batang “nag-aastang guro.” Ngunit isang araw, isang magarang sasakyan ang pumarada sa harap ng kanilang dating barong-barong. Lumabas ang isang babaeng puno ng kompyansa at dignidad—walang iba kundi si Elena.

Hindi lamang siya naging isang lisensyadong guro; siya ay isa na ngayong iginagalang na School Principal sa isang malaking paaralan at may-ari ng sarili niyang tutorial center para sa mga batang nangangailangan.

Ang mga kapitbahay na dati ay tawang-tawa sa kanya? Ngayon ay hindi makatingin nang diretso. Ang mga pangungutyang dati nilang ibinibato ay napalitan ng pilit na ngiti at bulungan ng pagkamangha. Napahiya sila nang mapagtanto na ang batang hinamak nila noon ay ang taong tumutulong na ngayon sa kanilang mga anak at apo upang makapag-aral.

Aral ng Kwento
Ang kwento ni Elena ay isang mabisang paalala para sa ating lahat:

Huwag hayaang diktahan ng iba ang iyong kinabukasan: Ang opinyon ng ibang tao ay hindi ang iyong realidad.

Gawing motibasyon ang kritisismo: Ang bawat “hindi mo kaya” ay dapat sagutin ng “panuorin niyo ako.”

Ang tagumpay ang pinakamatamis na higanti: Hindi mo kailangang makipag-away; hayaan mong ang iyong mga nakamit ang magsalita para sa iyo.

Sa huli, ang batang pinagtawanan dahil sa kanyang pangarap ang siya ring nagbigay ng liwanag sa hinaharap ng marami. Isang tunay na gurong hindi lamang nagturo ng alpabeto, kundi nagturo rin ng leksyon tungkol sa respeto at paninindigan.