Sa loob ng isang marangyang mansyon, madaling mabulag ng kinang ng mga alahas at mamahaling kagamitan. Ngunit paano kung ang mas mahalaga pa sa ginto ay unti-unti nang naglalaho dahil sa karamdaman? Ito ang madamdaming kwento ni Lucas Monteverde at ng kanyang tapat na hardinerong si Lando, pati na ang yaya na itinuring niyang ina, si Aling Belen.

Ang Maling Bintang
Nagsimula ang lahat nang mapansin ni Lucas na nawawala ang kanyang mamahaling relo at mga alahas. Sa gitna ng tensyon, mabilis na itinuro ng kasambahay na si Rina ang hardinerong si Lando. Dahil sa pagkakita ng isang singsing na nahulog mula sa bulsa ni Lando, agad itong napagbintangan ni Lucas. Sa kabila ng pagmamakaawa at pagpapaliwanag ni Lando na napulot lang niya ito, nanaig ang galit at hinala.

Ang Lihim ng Hidden Camera
Dahil sa bigat ng loob at kagustuhang malaman ang katotohanan, nagpakabit si Lucas ng mga hidden camera sa buong bahay. Nagkunwari siyang aalis ngunit palihim na nag-obserba. Dito tumambad ang katotohanang hindi niya inaasahan.

Hindi si Lando ang kumuha ng mga gamit. Nakita niya sa monitor si Aling Belen, ang matandang nag-aruga sa kanya, na pumasok sa kanyang silid at maingat na itinabi ang mga alahas sa isang lumang kahon. Doon niya nalaman na hindi pagnanakaw ang motibo kundi ang pag-aalala ng isang “ina” na baka mawala ng kanyang “anak” ang mga “laruan” nito.

Ang Masakit na Katotohanan: Alzheimer’s Disease
Sa tulong ng isang doktor, nakumpirma na si Aling Belen ay may Alzheimer’s Disease. Ang kanyang isipan ay bumabalik sa nakaraan—noong bata pa si Lucas at siya ang nag-aalaga rito. Ang mga “ninanakaw” niyang gamit ay itinatabi niya lamang dahil sa kanyang pagkakalito at kagustuhang protektahan ang mga gamit ni Lucas na akala niya ay bata pa.

Isang Tahanan ng Pagmamahal
Sa huli, humingi ng tawad si Lucas kay Lando at binigyan ito ng dagdag na sahod bilang pampalubag-loob. Inalagaan ni Lucas si Aling Belen hanggang sa huling sandali nito. Pagkatapos pumanaw ng matanda, itinayo ni Lucas ang “Ben’s Home for the Elderly”, isang tahanan para sa mga matatandang may katulad na karamdaman.

Aral ng Kwento
Ang kwentong ito ay isang paalala na:

Huwag agad manghusga. Ang nakikita ng mata ay minsan may mas malalim na dahilan.

Ang tunay na kayamanan ay pagmamahal. Higit pa sa mga alahas, ang pagkalinga sa mga taong nag-aruga sa atin ang pinakamahalagang pamana.

Pag-unawa sa may sakit. Ang mga may Alzheimer’s ay hindi nagpapasaway; sila ay nangangailangan ng higit na pasensya at pagmamahal.