Sinasabi nila na ang pagmamahal ng isang magulang ay walang hanggan at walang pinipiling kalagayan. Ito ang kwento ni Manong Berto, isang basurero na nagpatunay na ang tunay na ama ay hindi lamang sa dugo nasusukat, kundi sa laki ng sakripisyo.

Ang Biyaya sa Basurahan
Si Manong Berto at ang kanyang asawang si Mariel ay namumuhay nang simple sa pamamagitan ng pangangalakal. Bagama’t hirap sa buhay, biniyayaan sila ng isang anak na si Lucas. Ang hindi alam ng marami, si Lucas ay isang ampon na pinulot lamang nila sa basurahan noong sanggol pa ito. Ngunit para kay Berto, si Lucas ay tunay na anak at ibinigay nila ang lahat upang ito ay makapagtapos ng pag-aaral.

Ang Pagkakailla at ang Sakit
Dahil sa talino ni Lucas, nakakuha siya ng scholarship sa isang pribadong kolehiyo. Upang matustusan ang iba pang gastusin, nagdoble-kayod si Berto: construction worker sa umaga, basurero sa gabi, at kargador sa madaling araw.

Ngunit dumating ang isang masakit na pagsubok. Isang araw, nang makita ni Berto si Lucas kasama ang kanyang mga mayamang kaklase, nagpanggap ang binata na hindi niya kilala ang kanyang ama. Tinawag pang “mabaho” at “pulubi” ng mga kaklase ni Lucas si Berto, at masakit man, mas pinili ni Lucas na ikaila ang ama kaysa mapahiya sa mga kaibigan.

Pagsisisi at Pagpapatawad
Sa kabila ng pangmamaliit sa kanya, hindi nagtanim ng galit si Berto. “Ang mahalaga ay masaya ka anak at nag-aaral ka nang mabuti,” ang tanging nasambit niya sa sarili.

Dahil sa busilak na puso ng kanyang mga magulang, nanaig ang konsensya ni Lucas. Umuwi siyang umiiyak at humingi ng tapat na tawad sa kanyang ama. Simula noon, iniwan niya ang mga kaibigang mapanghusga at ipinagmalaki na ang kanyang ama ay isang marangal na basurero.

Ang Bunga ng Sakripisyo
Pagkalipas ng ilang taon, nakapagtapos si Lucas at nagkaroon ng magandang trabaho. Hindi niya nakalimutan ang hirap ng kanyang mga magulang. Ipinagtayo niya sila ng sariling bahay at binigyan ng komportableng buhay bilang pasasalamat sa pagmamahal na itinuring siyang tunay na anak.

Mga Aral mula sa Kwento:
Ang Karangalan ay Wala sa Trabaho: Ang pagiging basurero ay isang marangal na trabaho. Ang tunay na nakakahiya ay ang pagtalikod sa taong nagtaguyod sa iyo.

Ang Kapangyarihan ng Pagpapatawad: Ang pag-unawa ni Berto sa pagkakamali ni Lucas ang naging susi upang magbago ang binata.

Dugo ay Hindi Laging Sukatan: Ang pag-aaruga at pagmamahal ang tunay na bumubuo sa isang pamilya.

Huwag nating ikahiya ang ating mga magulang, anuman ang kanilang kalagayan, dahil sila ang naging tulay upang marating natin ang ating mga pangarap.