Sa mundong puno ng panghuhusga, madalas nating makalimutan ang tunay na halaga ng mga taong nagtataguyod sa atin. Ito ang madamdaming kwento ni Mang Ernesto, isang masipag na mangingisda, at ng kanyang anak na si Kyle.

Ang Pawis at Hirap ng Isang Ama
Si Mang Ernesto ay isang biyudong ama na ang tanging pangarap ay makapagtapos ng pag-aaral ang kanyang anak na si Kyle. Bilang isang mangingisda, hindi biro ang kanyang pinagdaraanan. Sa gitna ng dagat, sa init ng araw, at sa pagod ng pagbubuhat sa palengke, tinitiis niya ang lahat para lamang may maipadala sa Maynila para sa tuition at baon ni Kyle na nag-aaral ng Engineering.

Para kay Mang Ernesto, ang bawat isdang nahuhuli niya ay katumbas ng pangarap ng kanyang anak. Hindi siya nagrereklamo, kahit kailangan pa niyang mag-sideline bilang kargador.

Ang Masakit na Sorpresa
Dahil sa pananabik, sinurpresa ni Mang Ernesto si Kyle sa Maynila. Bitbit ang simpleng pasalubong na isda, nagtungo siya sa boarding house ng anak. Ngunit ang inaasahang masayang tagpo ay nauwi sa sakit ng loob.

Nang dumating ang mga mayayamang kaibigan ni Kyle na sakay ng magarang sasakyan, nilait nila si Mang Ernesto dahil sa kanyang hitsura at amoy. Sa halip na ipagtanggol, itinanggi ni Kyle ang sariling ama at sinabing hindi niya ito kilala. Ang sakit na naramdaman ni Mang Ernesto ay hindi maipaliwanag—ang anak na pinag-alayan niya ng buhay ay ikinahiya siya sa harap ng ibang tao.

Ang Pagbabalik-loob sa Araw ng Graduation
Dumating ang araw ng graduation ni Kyle. Sa kabila ng galit at tampo, nanaig pa rin ang pagmamahal ng isang magulang at pumunta si Mang Ernesto sa seremonya.

Hindi alam ni Kyle na naroon ang kanyang ama nang tawagin siya bilang Magna Cum Laude. Sa kanyang speech, buong tapang niyang inamin ang kanyang pagkakamali. “Ikinahiya ko siya nung una… pero na-realize ko na wala ako rito kung hindi dahil sa pagsisikap ng aking ama,” sambit ni Kyle habang umiiyak.

Nang magkita ang mag-ama sa entablado, bumuhos ang luha hindi lamang nila kundi pati na rin ng buong paaralan. Doon ay naganap ang tunay na pagpapatawad.

Aral ng Kwento
Ang kwentong ito ay isang paalala sa ating lahat:

Huwag ikahiya ang pinagmulan. Ang marangal na trabaho, gaano man ito kahirap o “mabaho” sa paningin ng iba, ay dapat ipagmalaki.

Ang sakripisyo ng magulang ay walang katapat. Walang materyal na bagay ang makakapantay sa pagmamahal ng isang ama o ina.

May pagkakataon pang bumawi. Hindi huli ang lahat para humingi ng tawad at ipakita ang tunay na pagpapahalaga sa ating mga magulang.

Ngayon, si Kyle ay isang matagumpay na engineer at kasama na niya si Mang Ernesto sa isang komportableng buhay sa Maynila. Isang patunay na ang pagpapakumbaba at pagkilala sa ating pinagmulan ang tunay na susi sa tagumpay.