Sa buhay, madalas nating hinuhusgahan ang tao base sa kanilang trabaho o estado sa buhay. Pero gaya ng kwento nina Nicholas at Aling Magdalena, ang tunay na halaga ng tao ay hindi nasusukat sa kapal ng pitaka, kundi sa busilak na puso at dangal.

Ang Pangmamaliit ni Aling Magdalena
Si Aling Magdalena ay kilala sa kanilang baryo bilang isang “matapobre.” Laging nakaayos at may suot na perlas, ngunit ang kanyang puso ay sarado para sa mga mahihirap. Nang malaman niyang nanliligaw ang mangingisdang si Nicholas sa kanyang anak na si Susette, hindi niya ito mapatawad.

“Anak ka lang ng mangingisda! Baka pati ang anak ko ay mangamoy isda sa iyo,” anang matanda habang hinihiya si Nick sa harap ng marami [02:41]. Dahil sa takot sa ina, nanatiling tahimik si Susette kahit na may pagtingin siya sa binata.

Ang Pait ng Maling Akala
Pinilit ni Aling Magdalena si Susette na magpakasal sa isang “mayaman” na taga-Maynila na si Dante. Akala ng matanda, ito na ang mag-aahon sa kanila sa hirap. Ngunit ang akalang paraiso ay naging impyerno. Si Dante ay lulong sa sugal, lasenggo, at nananakit kay Susette. Sa huli, tinakasan sila ni Dante matapos maubos ang kanilang pera at malubog sila sa utang.

Ang Pagbabalik ng “Mangingisda”
Habang nagdurusa sina Aling Magdalena at Susette, si Nicholas ay nagsikap sa lungsod. Mula sa pagiging kargador, itinatag niya ang sariling kumpanya, ang NDC Food Trading. Nagbalik siya sa kanilang baryo hindi para maghiganti, kundi para tumulong sa mga mangingisda.

Laking gulat ni Aling Magdalena nang makita ang dating hinamak na binata na ngayon ay tinitingala na ng lahat. “Nicholas, patawarin mo ako,” paghingi ng paumanhin ng matanda na ngayo’y nagtitinda na rin ng isda sa palengke upang mabuhay.

Mga Aral na Mapupulot sa Kwento:
Ang Buhay ay Parang Gulong: Huwag maliitin ang sinuman dahil hindi mo alam kung nasaan ka bukas.

Ang Tunay na Kayamanan: Hindi ito nasa mamahaling damit o kotse, kundi sa kakayahang magpatawad at magpakumbaba.

Ang Pagsisikap ay may Bunga: Ginamit ni Nicholas ang pang-aapi sa kanya bilang “gasolina” para magtagumpay sa buhay.

Sa huli, natutunan ni Aling Magdalena na ang “amoy dagat” na dati niyang kinasusuklaman ay amoy ng dangal at katapatan.