Ang kwento ay umiikot sa tatlong magkakapatid na taga-Maynila—sina Marco, Julia, at Kevin. Sanay sila sa karangyaan, aircon, at mga mall. Nang pumanaw ang kanilang ama, may iniwan itong habilin: kailangan nilang bumisita sa kanilang probinsya sa Isabela para ayusin ang ilang mga papeles.

Doon nila nakasalamuha ang kanilang pinsan na si Lino, isang magsasaka. Sa unang tingin pa lang, minaliit na ng tatlo ang pinsan dahil sa suot nitong kupas na damit, sapatos na may putik, at simpleng pamumuhay sa bukid.

Ang Pangmamaliit ng Magkakapatid
Habang nasa probinsya, hindi naitago ng magkakapatid ang kanilang pagkadismaya.

Marco: “Lino, hindi ka ba naiinitan sa ginagawa mo? Buti natitiis mo ang ganitong buhay na puro putik.”

Julia: “Diyos ko, wala man lang bang disenteng mall dito? Nakakabagot!”

Kevin: “Kaya siguro hindi ka umaasenso, pinsan, dahil hanggang dito ka lang sa bukid.”

Si Lino? Tahimik lang siya. Ngumingiti at patuloy na inaasikaso ang kanyang mga pinsan. Pinapakain niya sila ng sariwang ani at pinapatuloy sa kanyang simpleng tahanan.

Ang Sorpresang Nagpatameme sa Kanila
Dumating ang araw na kailangan na nilang ayusin ang mga papeles ng lupang iniwan ng kanilang ama. Nagulat ang tatlo nang dalhin sila ni Lino sa isang malaking opisina sa bayan. Akala nila ay doon lang sila sa munisipyo, ngunit laking gulat nila nang lahat ng tao ay bumabati at rumerespeto kay Lino.

Ang “magsasakang” minaliit nila ay:

May-ari ng malawak na taniman na nagsusuplay ng bigas sa malalaking supermarket sa Maynila.

Nagmamay-ari ng mga modernong traktora at kagamitang pang-agrikultura.

Isang pilantropo na nagpapaaral sa mga anak ng mga magsasaka sa kanilang lugar.

Tameme ang magkakapatid nang malamang ang lupang inaasahan nilang ibenta ay maliit na bahagi lang pala ng malawak na lupain na pinamamahalaan ni Lino. Ang pinsan nilang tinawag nilang “hindi umaasenso” ay mas mayaman pa sa kanila sa banko at sa ari-arian.

Mga Aral na Mapupulot sa Kwento
Huwag Magpadala sa Panlabas na Anyo: Ang putik sa paa ay hindi basehan ng dumi ng pagkatao o kakulangan ng yaman.

Respeto sa Magsasaka: Sila ang nagpapakain sa bansa. Ang trabahong marangal ay dapat ipagmalaki, hindi ikahiya.

Kababaang-loob: Tulad ni Lino, ang tunay na mayaman ay hindi kailangang magmayabang. Ang gawa at tagumpay ang magsasalita para sa kanila.