Sa bawat umaga, maririnig ang mahinang kaluskos ng isang tungkod sa makintab na sahig ng kumpanya ni Don Fabian. Ito ay si Mang Pedring, ang pilay na janitor na itinuturing ng marami na “mabagal” at “walang narating.” Ngunit sa likod ng kanyang mapagpakumbabang anyo, may nakatagong kwento ng kabayanihan na magpapabago sa buhay ng lahat.

Ang Pangungutya ng mga Kasamahan
Sa ikatlong palapag, madalas siyang maging sentro ng katatawanan nina Robert, Fernan, at Chris Polo—mga empleyadong puno ng yabang. “Dahan-dahan lang, Mang Pedring, baka matumba ka na naman!” pang-aasar ni Robert habang nagtatawanan sila. Hindi sila tumitigil kahit nakikita nilang nahihirapan ang matanda. Sa kanilang mga mata, isa lamang siyang “inutil” na dapat na sanang nagretiro.

Ang Nakaraan ng Isang Bayani
Ngunit lingid sa kanilang kaalaman, si Mang Pedring ay hindi laging janitor. Maraming taon na ang nakalipas, siya ay kilala bilang Pedro Reyes, isang masipag na supervisor sa parehong kumpanya.

Nagbago ang lahat nang sumiklab ang isang malaking sunog sa lumang gusali. Sa halip na iligtas ang sarili, bumalik si Pedro sa loob ng naglalagablab na silid upang iligtas ang dalawang empleyadong na-trap sa usok. Habang inilalabas niya ang mga ito, bumagsak ang bahagi ng kisame sa kanyang binti. Nailigtas niya ang mga kasamahan, ngunit ang pinsala sa kanyang paa ay naging permanente. Pinili niyang manatili sa kumpanya bilang janitor dahil ayaw niyang maging pabigat at nais niyang patuloy na maglingkod sa kumpanyang itinuturing niyang tahanan.

Ang Gabi ng Katotohanan
Nagkaroon ng taunang parangal sa kumpanya, at sina Robert ay kampante na sila ang tatanggap ng tropeo. Ngunit nang umakyat si Don Fabian sa entablado, isang hindi inaasahang pangalan ang binanggit: Mang Pedring.

Ibinunyag ng presidente ang lahat—ang kanyang kabayanihan noong sunog, ang kanyang katapatan sa pagbabalik ng mga nawawalang gamit, at ang pagliligtas niya sa mahahalagang dokumento nang walang hinihinging kapalit. Sa sandaling iyon, ang tawanan ay napalitan ng isang malakas na standing ovation mula sa buong kumpanya.

Isang Bagong Simula
Sa huli, ang mga dating nangungutya ay lumapit nang may hiya at pagsisisi. “Patawad po, hindi namin alam ang totoo,” sabi ni Robert. Sa halip na magalit, ngumiti lang ang matanda at sinabing, “Hindi masamang magkamali, ang masama ay hindi matutong magbago”.

Dahil sa kanyang katapatan, hinirang si Mang Pedring bilang Kanang Kamay at Tagapayo ng kumpanya. Isang paalala na ang tunay na halaga ng isang tao ay hindi nasusukat sa posisyon, kundi sa laki ng kanyang puso at sa lalim ng kanyang integridad.