Sa prestihiyosong paaralan ng Cambridge High School, kilala si Lolita bilang isang mahirap na iskolar. Anak siya ng isang tindera ng itlog at isang truck driver, kaya naman naging paborito siyang target ng pambubully ng grupong “Elite,” na pinamumunuan ni Freya, ang anak ng Minister of Finance.

Isang araw, pinagtulungan nina Freya at ng kanyang mga kaibigan si Lolita. Pinagbabasagan siya ng mga itlog sa ulo hanggang sa mag-amoy malansa ang buong katawan nito. Pinunit din nila ang kanyang mga libro at isinet-up siya upang mapagalitan ng librarian at ma-suspend sa klase. Kahit anong dusa ang ibigay nila, nanatiling matatag at tahimik si Lolita—isang Stoic. Hindi siya lumalaban dahil ayaw niyang madamay ang scholarship niya at ang maliit na negosyo ng kanyang mga magulang.

Ngunit ang lahat ay may hangganan. Nang tangkaing paalisin nina Freya ang pamilya ni Lolita sa kanilang tahanan at pilitin siyang lumuhod at halikan ang sapatos nito, doon na sumabog ang galit ng dalaga. Sa isang pagkakataon, buong lakas na hinarap ni Lolita ang mga bully at sinuntok si Freya hanggang sa matanggalan ito ng ngipin.

Dahil sa takot at kawalan ng pag-asa, nagpunta si Lolita sa palasyo upang makiusap sa Reyna. Hindi niya akalain na ang paghahanap ng Reyna sa nawawalang prinsesa ay magtatapos sa kanya. Matapos ang isang DNA test, natuklasan ang katotohanan: Si Lolita ang tunay na Prinsesa ng bansa.

Nang bumalik si Lolita sa paaralan, hindi na siya ang “hampaslupa” na kilala nila. Dumating ang Reyna mismo kasama ang mga Royal Guards. Sa harap ng lahat, ipinakilala ang tunay na pagkatao ni Lolita. Ang mga mapang-aping sina Freya at ang kanyang grupo ay nangatal sa takot. Bilang ganti, hindi sila ikinulong ni Lolita, sa halip ay ginawa niya silang kanyang mga “alalay”—pinagmasahe, pinapaypayan, at pinapunta pa sa malalayong probinsya para lamang kumuha ng strawberry juice na hindi naman niya iinumin.

Sa huli, hindi lang hustisya ang nakuha ni Lolita para sa kanyang sarili, kundi pati na rin para sa mga mahihirap na magsasaka at mga taong inapi ng mga elitista. Ang dating “iskolar na walang awang inapi” ay naging isang Prinsesang may puso para sa maliliit na tao.