Sinasabing ang pangarap ay walang pinipiling estado sa buhay. Ngunit sa ating lipunan, madalas ay nasusukat ang halaga ng isang tao sa uri ng kanyang trabaho. Ito ang hinarap ni Mang Chris, isang ama na ang tanging armas sa buhay ay ang kanyang mga balde ng taho at ang nag-aalab na pagmamahal sa kanyang pamilya.

Ang Hamon ng Pagtataho at Pangungutya

Bago pa man sumikat ang araw, gising na si Mang Chris upang ihanda ang kanyang ititindang taho. Mabigat ang dala niyang tungkod sa balikat, ngunit mas mabigat ang responsibilidad na mapagtapos ang kanyang dalawang anak: si Ivan, na kumukuha ng Arkitektura, at si Paula, na nag-aaral ng Nursing.

Sa kabila ng kanyang marangal na pagsisikap, hindi nakaligtas si Mang Chris sa panguhusga ng mga kapitbahay.

Aling Flor: Ang tsismosang kapitbahay na pinagtatawanan ang mataas na pangarap ni Mang Chris.

Domeng: Ang lasenggong laging nanunukso kung hanggang kailan daw kakayanin ng pagtataho ang pagpapaaral sa kolehiyo.

Tibay ng Loob sa Gitna ng Ulan at Pagod

Hindi sumagot si Mang Chris sa mga mapang-api. Sa halip, ginawa niyang lakas ang bawat salitang masakit. May mga araw na kailangan niyang lumako kahit bumabagyo, nanginginig sa lamig, at sumasakit ang likod.

Maging ang kanyang mga anak ay nakaranas din ng hiya at pressure sa paaralan dahil sa trabaho ng kanilang ama, ngunit mas pinili nilang magsumikap bilang ganti sa sakripisyo nito. “Mas mahirap para sa akin na makita kang sumuko kaysa magbuhat ng taho araw-araw,” ang matatag na bilin ni Mang Chris kay Ivan.

Ang Araw ng Tagumpay: Diploma sa Gitna ng Luha

Dumating ang araw na matagal nang ipinagdarasal ng pamilya—ang graduation day. Sa harap ng maraming tao, buong dangal na umakyat sina Ivan at Paula sa entablado upang tanggapin ang kanilang mga diploma bilang Arkitekto at Nurse.

Sa sandaling iyon, ang mga taong dating nangungutya ay natahimik at napuno ng hiya. Napatunayan ni Mang Chris na ang bawat patak ng pawis at bawat sigaw ng “Taho!” ay may katumbas na tagumpay sa tamang panahon.

Higit Pa sa Personal na Tagumpay

Hindi nagtapos ang kwento sa graduation. Ginamit ni Mang Chris ang kanyang maliit na ipon upang magtayo ng sariling pagawaan ng taho. Sa halip na magtanim ng galit, tinulungan pa niya ang mga dating nangungutya sa kanya, kabilang na si Domeng na binigyan niya ng trabaho.

Aral ng Kwento

Ang kwento ni Mang Chris ay isang paalala na:

Ang dignidad ay wala sa uri ng trabaho, kundi sa katapatan at pagmamahal na ibinubuhos dito.

Huwag maliitin ang pangarap ng iba, dahil hindi natin alam ang bigat ng sakripisyong kanilang pinapasan.

Ang tunay na yaman ay ang pamilyang nagkakaisa at ang kakayahang makatulong sa kapwa matapos ang sariling pag-angat.