‼️UPDATE‼️ KINAGAT HANGGANG MAPUTOL ANG DILA NG SUSPEK NA PUMATAY SA KANYA!

.

.

PART 1: Pangarap, Pagpupunyagi, at Misteryosong Pagkawala

Prologue: Ang Laban ni Nika

Sa lungsod ng Cebu, tahimik ang buhay ni Nika Denise Lagria—isang dalagang masipag, mapagmahal sa pamilya, at puno ng pangarap. Lumaki siya sa simpleng bahay sa Sitio Silot, Barangay Yati, Liloan, kasama ang magulang at tatlong kapatid. Kahit hindi marangya, puno ng pagmamahalan ang kanilang tahanan.

“Anak, mag-aral ka nang mabuti. Ang edukasyon ang tanging kayamanan natin,” laging paalala ng ina ni Nika.

Pagpupursigi sa Buhay

Nagtapos si Nika ng high school sa Orcelo Memorial National High School. Bilang bunso, ramdam niya ang responsibilidad na tumulong sa magulang. Hindi na siya nag-college, agad naghanap ng trabaho bilang cashier sa isang restaurant sa Mandawi City.

Sa social media, makikita ang masasayang larawan ni Nika—kasama ang pamilya, kaibigan, at mga simpleng okasyon. Hindi siya naiiba sa ibang kabataan; mahilig mag-selfie, mag-post ng outfits, at mag-share ng kwento ng buhay.

Pamilya at Komunidad

Ang mga magulang ni Nika ay parehong nagtitinda. Sa pagtutulungan, napagtapos nila ang mga anak hanggang high school. Si Nika, kahit simpleng buhay, ay laging inuuna ang pangangailangan ng pamilya.

“Ma, ito po ang sahod ko. Gamitin niyo po para sa bahay,” wika ni Nika tuwing araw ng sweldo.

Ang mga kapatid ay proud sa kanya—mapagkumbaba, masipag, at hindi marunong mang-away.

Ang Misteryosong Pagkawala

Nobyembre 19, 2024. Madaling araw, hinatid ng ama si Nika sa kanto ng jeep.
“Mag-ingat ka, anak. Maaga ka ngayon sa restaurant,” sabi ng ama.

Nika: “Opo, Tay. Salamat po. Uwi ako agad mamaya.”

Yun na pala ang huling beses na makikita siya ng pamilya. Buong araw, abala ang lahat sa kani-kanilang trabaho. Ngunit pagsapit ng gabi, nag-alala na ang magulang—hindi pa rin umuuwi si Nika. Kahit anong tawag o text, walang sagot.

Kinabukasan, nabalitaan nila ang tungkol sa bangkay ng babaeng natagpuan sa seawall ng South Road Properties, Cebu City. Ang mga features ng katawan at damit ay kapareho ni Nika. Nagdesisyon ang hipag, pinsan, at kapatid na puntahan ang morgue.

Pagbukas ng puting kumot, bumuhos ang luha—positibo nilang kinilala si Nika.
“Bakit, Nika? Bakit ikaw pa?” iyak ng pinsan habang hinahalikan ang bangkay.

Simula ng Imbestigasyon

Agad na kumalat sa social media ang balita. Bumaha ng mensahe ng pakikiramay, pero may mga haka-haka:

“Baka nagpakamatay siya dahil sa problema.”
“Baka may ka-chat at nakipagkita.”
“Baka biktima ng pagnanakaw.”

Ngunit tinanggihan ng pamilya ang anggulo ng pagpapakamatay.
“Si Nika ay masayahin, walang nobyo, walang kaaway. Hindi siya magpapakamatay,” sabi ng kanyang ate.

Ang mga pulis ay nagsimula ng imbestigasyon. Wala silang nakitang gunshot wound o saksak sa katawan, pero may senyales ng pananakal. Nawawala ang cellphone ni Nika.

Pagluluksa at Pagkakaisa ng Pamilya

Sa burol, dumalo ang mayor at vice mayor ng Cebu City. Nagbigay sila ng pinansyal na tulong sa pamilya at nangakong tututukan ang kaso.
“Hindi kami titigil hangga’t hindi nahuhuli ang salarin,” pangako ng pulis.

Habang naghihintay ng autopsy report, nagdasal ang pamilya Lagria—“Panginoon, bigyan mo kami ng hustisya. Tulungan mo kaming malaman ang katotohanan.”

Pagbubunyag ng Katotohanan

Lumabas ang autopsy report:

Si Nika ay namatay dahil sa pananakal, walang senyales ng sexual assault.
Ang bangkay ay itinapon sa seawall para maitago ang krimen.

Nagsimula ang pulisya sa CCTV footage. Nakita nila si Nika na sumakay sa isang multicab, na pag-aari ni Jason Kulamat.
“Jason, ikaw ba ang nagmamaneho ng multicab noong November 19?” tanong ng pulis.
“Hindi po, ipinarenta ko lang sa tiyo ko. Wala po ako sa Cebu noon,” sagot ni Jason.

Sinundan ng pulisya ang lead, natunton ang tiyo—si Godofredo Brufal, na may record ng droga at dating nakulong. Sa bahay niya, natagpuan ang cellphone, sapatos ni Nika, at isang revolver. May dugo sa driver seat ng multicab.

Agad siyang inaresto, nanlaban pa, duguan ang mukha at paa.

PART 2: Katapusan ng Laban, Hustisya, at Pagbangon

Pag-amin ng Suspek

Sa presinto, duguan at pagod si Godofredo Brufal. Sa harap ng mga pulis, pamilya ng biktima, at media, inamin niya ang lahat.

“Sir, ako po ang nagmamaneho ng multicab noong madaling araw ng November 19,” simula ni Brufal, mahina ang tinig.

Nagpatuloy siya, “Nakita ko si Nika, maganda, maamo. Sakto, inaantok siya. Hinintay kong makababa ang huling pasahero… Kami na lang dalawa ang natira.”

Habang natutulog si Nika, ipinarada ni Brufal ang sasakyan. Dahan-dahan niyang hinalikan si Nika sa labi. Nagising ang dalaga, nagulat, nagalit.

Ang Laban ni Nika

Nang mapagtanto ni Nika na nasa bibig niya ang dila ng suspek, mabilis siyang kumilos.
“Bitawan mo ako!” sigaw ni Nika, nanlaban ng buong lakas.

Kinagat ni Nika ang dila ni Brufal—hindi lang basta kagat, kundi kinagat hanggang maputol, dumugo, halos hindi na makapagsalita ang suspek.

Napuno ng sakit at galit si Brufal.
“Nasaktan ako, nagdugo ang dila ko… Hindi ko alam ang gagawin,” sabi niya sa mga pulis.

Sa halip na tumigil, lalo pang nagalit si Brufal. Sinakal niya si Nika habang nagwawala ang dalaga, pilit lumalaban.

“Bitawan mo ako! Ayoko! Tulungan niyo ako!” sigaw ni Nika, ngunit mas malakas ang suspek.

Hanggang sa malagutan ng hininga si Nika. Sa sandaling iyon, nawala ang lahat ng pangarap ng dalaga—ang mabuhay para sa pamilya, ang magpatuloy sa pagtulong.

Pagpapatuloy ng Krimen

Nang matiyak ni Brufal na patay na si Nika, nag-isip siya kung paano itatago ang krimen.
“Baka tangayin ng agos ang katawan… Itatapon ko sa seawall,” bulong niya sa sarili.

Bumiyahe siya patungo sa Cebu City, itinapon ang bangkay sa Seawall ng SRP. Pagkatapos, nagpunta pa sa Bogo District Hospital para ipagamot ang dila.

Nang tanungin ng nurse, “Ano po nangyari sa inyo?”
“Biktima po ako ng robbery… Kinagat po ako,” pagsisinungaling niya.

Mula ospital, umuwi siya sa San Remedio—doon na siya inaresto ng mga pulis.

Pagharap sa Hustisya

Sa presinto, humarap si Brufal sa pamilya ni Nika.

“Pasensya na po… Hindi ko po sinadya. Nasaktan lang po ako, kaya ko nagawa,” pag-amin at paghingi ng tawad ng suspek.

Ngunit para sa pamilya, hindi sapat ang sorry.
“Hindi mo sinadya? Anak namin ‘yon! Pangarap niya, buhay niya—pinatay mo!” sigaw ng ama, luhaan.

Ang mayor ng Cebu City ay nagbigay ng mensahe ng pakikiramay, pinuri ang pulisya sa mabilis na aksyon, at nagbigay ng pinansyal na tulong sa pamilya Lagria.

Legal na Proseso at Hatol

Dahil sa dami ng ebidensya—cellphone, sapatos, dugo sa multicab, revolver, at mismong pag-amin ng suspek—sinampahan si Brufal ng kasong homicide, illegal possession of firearm, at iba pang kaso kaugnay ng droga.

Walang pag-asa na makalaya, dahil may record na rin siya ng panghipo, droga, at iba pang krimen.

Epekto sa Pamilya at Komunidad

Sa burol, nagtipon ang komunidad, mga kaibigan, at kamag-anak.
“Hindi namin makakalimutan si Nika. Napakabait, napakasipag, mapagmahal sa pamilya,” sabi ng pinsan.

Ang mga kapatid, nagluluksa, pero may galit at lungkot.
“Hindi niya deserve ang ganito. Sana makamit niya ang hustisya.”

Ang social media ay napuno ng mensahe—#JusticeForNika, panawagan ng hustisya, paalala sa kabataan na mag-ingat sa pag-commute, at pagpuna sa mga driver na may record ng krimen.

Reflection at Aral ng Kwento

Sa bawat kwento ng krimen, may aral:

Labanan ang karahasan: Si Nika, kahit mahina, lumaban—kinagat ang dila ng suspek, nagpakita ng tapang hanggang sa huling sandali.
Mag-ingat sa pag-commute: Hindi lahat ng driver ay mapagkakatiwalaan. Maging alerto, magdala ng proteksyon, ipaalam palagi ang biyahe sa pamilya.
Responsibilidad ng komunidad: Tumulong sa imbestigasyon, magbigay ng tips, huwag magkalat ng maling balita.
Hustisya para sa biktima: Hindi sapat ang sorry—dapat may parusa, dapat may hustisya.

Epilogue: Pagbangon at Pag-asa

Lumipas ang panahon, unti-unting bumangon ang pamilya Lagria. Sa bawat araw, ipinaglalaban nila ang alaala ni Nika—ang dalagang masipag, mapagmahal, at matapang.

“Panginoon, salamat sa buhay ni Nika. Ipagkaloob mo po sa amin ang hustisya, at bigyan mo kami ng lakas na magpatuloy,” dasal ng pamilya.

Sa Cebu, naging paalala ang kwento ni Nika—hindi lang bilang biktima, kundi bilang inspirasyon sa mga kabataan, sa pamilya, sa komunidad.

Wakas.