Beni Kapıdan Kovdukları Gün Asıl Patronun Kim Olduğunu Öğrendiler

.
.

Kapıdan Kovulduğum Gün Asıl Patronun Kim Olduğunu Öğrendiler

İstanbul’un boğucu bir yaz günüydü. Elif, adliyenin mermer basamaklarından ağır adımlarla inerken, yedi yıllık evliliğinin külleri avuçlarında yanıyordu. Hakimin kararını duymuştu ama kelimeler kulaklarında uğultuya dönüşmüştü. Herkes onun bittiğini sanıyordu. Yanında oturan Kaan, neşeli bir şarkı mırıldanıyor, gözlerinde zaferin pırıltısı parlıyordu. Elif’i gölgesinde bıraktığını, tüm varlıklarına tek başına konduğunu düşünüyordu. Ama bilmiyordu ki, bu zafer sandığı an, hayatının en büyük kaybı olacaktı.

Mercedes, Zekeriya Köy’ün gölgeli sokaklarında ilerlerken Elif, pencereden dışarı baktı. Mor begonviller, Karadeniz’in koyu mavisi, hepsi huzurluydu ama onun içi fırtınalıydı. Kendine “Dayan Elif, perde henüz inmedi. En büyük sahne önünde,” dedi.

Villanın önünde araç durduğunda Kaan, motoru kapatıp dışarı çıktı. Eskiden kapıyı açan adam, şimdi arkasına bile bakmadan yürüyordu. Elif ise çantasını alıp peşinden süzüldü. Tam eşiğe basacaktı ki karşısına görümcesi Melis dikildi. Kapıyı kapatıp, “Artık bu ailenin ferdi değilsin. Burası benim evim. Defol git!” dedi. Arkasından kayınvalidesi Selma Hanım belirdi. Elindeki pahalı çantasını sallayarak, “Al bunu, son iyiliğimiz olsun. Oğlumun hayatını karartma,” diyerek ayaklarının önüne bir tomar para fırlattı. Elif, çimenlere saçılmış eski fotoğraflarına, annesinden kalan örtüsüne baktı. Her şeyinin bir bavula sığdırıldığı, yağmur görmüş köpek gibi bir kenara atıldığı an, öfke dalgası kabardı. Ama sonra dudaklarından kararlı bir kahkaha döküldü.

“Senin evin mi dedin Melis? Yazık. Bu evi ben sattım. Hem de bu sabah. Pazarlama direktörlüğünü fesheden evrakları da imzaladım,” dedi. Üçünün yüzü taş kesildi. Elif telefonunu çıkardı, asistanı Cevdet Bey’i aradı. Hoparlörü açtı. “Sayın başkan, emrinize hazırım,” dedi Cevdet. O iki kelime, bahçedeki havayı dondurdu. Elif, “Villa Yılmaz Bey’e satıldı. Devir işlemlerini bugün başlatın. Melis Hanım işten çıkarıldı. Kaan Bey’in şirketinin mali raporunu istiyorum,” dedi. Telefonu kapatınca üçü de kül rengi kesilmişti.

“Boşanmayı kabul ediyorum,” dedi Elif. “Ama önce siz benim evimden ve şirketimden çıkmaya hazırlanın. Oyun bitti. Asıl kabus şimdi başlıyor.”

Elif, yıllarca sırtında taşıdığı bu aileyi varoşlardan villaya çık

armıştı. Kaan’ın şirketini kurmuş, her stratejiyi planlamış, tüm marka kıyafetleri, arabaları, tatilleri kendi parasıyla sağlamıştı. Ama şimdi ayaklarına para atılıyordu. Onların sandığı o zavallı kız değildi. Türkiye’nin efsanevi yatırımcılarından birinin tek kızı ve varisiydi. Babası ona yalnızca servet değil insan yüreğini ve zekasını okumayı öğretmişti. Ama Elif, gerçek aşkı ve sadeliği aramış, kimliğini gizleyerek yeni bir hayata başlamıştı. Kaan’la bir iş seminerinde tanışmış, onun dürüst ve hırslı adam rolüne inanmıştı. Elif, kendi birikimiyle Kaan’a şirket kurdurmuş, tüm sermayeyi vermiş, ama kağıt üzerinde kurucu Kaan’dı. Elif, gölge stratejist olarak her başarıyı perde arkasından yönetmişti.

Kaan, başarıya ulaştıkça Elif’i unutmuş, onu gölgeye dönüştürmüştü. Ailesi ise Elif’in yardımını görev sayıp, lüks hayata alıştıkça isteklerini artırmıştı. Zamanla Elif’i aşağılamaya, küçümsemeye başlamışlardı. Kaan ise sessizce onlara katılmıştı. Elif, bir gün Bağdat Caddesi’nde Kaan’ı hamile sevgilisiyle gördüğünde dünyası yıkıldı. Onun başka bir hayatı, başka bir ailesi vardı. O gece Elif, intikam planını hazırladı. Kaan’ın ailesinin göz diktiği villa ve şirketi, Rıfat Bey’in yardımıyla vakfa devretti. Kaan, tüm belgeleri imzaladı, kendi elleriyle haklarını Elif’e verdi.

Şirket hisselerini de Elif’in adına devretti. Artık hukuken hiçbir şey olmayan bir adamdı. Elif, yumuşak eş rolünden çıkarak kıskanç ve kontrolcü biri gibi davranmaya başladı. Kaan, boşanma dilekçesini masaya fırlattığında Elif, sessizce kabul etti. Mahkemede acınası bir kadın gibi davrandı. Kaan’ın avukatı, Elif’in hiçbir şeyi hak etmediğini savundu. Hakim tüm varlıkları Kaan’a verdi. Kaan, Melis ve Selma Hanım zafer sarhoşluğunda villadan çıktılar. Ama villaya vardıklarında acı bir sürprizle karşılaştılar.

Melis, işten çıkarıldığına dair maili gördü. Avukat Rıfat Bey, villanın yeni sahibini temsil ederek 24 saat içinde evi boşaltmalarını istedi. Kaan, belgeleri görünce şoke oldu. Kendi imzasıyla evi Elif’e devrettiğini fark etti. Elif balkonda onları izliyordu. Sonra Yavuz Bey, villanın yeni sahibi olarak geldi. Eşyalarını sokağa attırdı. Kaan, Melis ve Selma Hanım, sokakta dilenci gibi kaldı. Cevdet Bey, şirket kredi kartlarını, telefonlarını, arabalarını toplattı. Ellerinde sadece kıyafetleri ve bozuk para kaldı.

Elif, onları izlerken zafer değil, derin bir yorgunluk hissediyordu. Ama intikamı bitmemişti. Şirketin tüm kayıtlarını inceletti. Kaan ve ailesinin organize bir suç ağı kurduğunu, milyonlarca lira zarar verdiklerini ortaya çıkardı. Her şeyi kamuoyuna ve savcılığa bildirdi. Yılmaz ailesi dolandırıcılıktan yargılandı. Kaan müebbet, Melis 18 yıl, diğer aile üyeleri 3-10 yıl ceza aldı. Tüm haksız kazançlarına el konuldu. Selma Hanım evsiz ve yalnız kaldı. Kaan’ın sevgilisi ise ortadan kayboldu.

Elif, Şensoy Holding’i kurdu. Şeffaflık ve dürüstlükle, kadın girişimcilere destek verdi. Kendi dağını bulmuştu. Yıllar sonra Antalya’da mimar Emre ile tanıştı. Sade bir törenle evlendi. Bir kızları oldu; Umut. Elif, geçmişin fırtınalarından çıkıp huzura kavuştu. Artık gerçek mutluluğun fırtınasız bir hayat değil, elini tutacak biri ve dönecek güvenli bir yuvan olduğunu biliyordu.

Son