Buntis na Asawa Pinahiwalayan—Mayamang Tagapagmana Pala

.
.

Bahagi 1: Ang Pagpapasya ng Buhay

“Defol git buradan be adam.” Ang malamig na tinig ng jandarma na narinig mula sa malayo ay agad na nagbigay takot sa aking dibdib. Habang pinagmamasdan ko ang kalsadang puno ng mga puno ng kahoy at mga kabundukan, naramdaman ko ang sakit na dulot ng isang bagay na matagal ko nang iniiwasan. Pero hindi ko ito maiiwasan.

Ang pangalan ko ay Lira del Rosario, isang babae na mula sa isang pamilya na mayaman sa lahat ng aspeto maliban sa pagmamahal. Nang magsimula akong mag-isip, naalala ko kung paano ko nakilala si Marco, ang lalaki na naging dahilan kung bakit ako naririto, naglalakad sa gitna ng malamig na burol na ito na masakit sa aking puso.

Pangarap ko noong maliit pa ako ang isang simpleng buhay. Isang buhay na puno ng pagmamahal at di gaanong materyal na bagay. Kaya, nang matutunan ko ang pagmamahal kay Marco, hindi ko akalain na magiging sanhi ng aking kabiguan. Tumingin ako sa malayo, nagtataka kung tama ba ang aking ginawa. Pinili ko siya, pero ngayon, tinatanggap ko na ako ang nagkamali.

Ngunit ang pinakamalaking sugat ay hindi ang mawalan ng pagmamahal. Hindi ang mawalan ng kayamanan. Ang pinakamalaking sugat na naranasan ko ay ang mawalan ng tiwala sa isang taong pinili ko na mahalin, ang aking asawa, si Marco.

“Papirmahan mo na, Lira.” Ang boses ni Marco ay malungkot at malamig, hindi katulad ng dati. Tumango ako, sapagkat alam ko na wala nang ibang paraan. Isang pirma na nagtatapos sa lahat ng pinangarap ko kasama siya.

Sa kabila ng lahat ng sakit na nararamdaman ko, isang malalim na hinga ang inilabas ko at naglagay ng aking lagda sa dokumento ng diborsyo. Isang pirma na nagpapahirap sa puso ko. Hindi ko alam kung bakit ko pa ito ginagawa, ngunit sa kabila ng lahat, alam ko na ito ang pinakamainam na hakbang.

Bahagi 2: Ang Pag-ibig na Nawala

Pagkatapos ko magpirma, hindi ko na siya tiningnan. Hindi ko na naramdaman ang kahit anong pagnanasa na manumbalik ang pagmamahal ko kay Marco. Nang umalis siya, hindi ko naramdaman ang anumang panghihinayang, kahit na siya ang naging unang pag-ibig ko. Gusto ko lang ng katahimikan.

Tumanggap ako ng tawag mula sa aking ama, si Leonardo del Rosario. Siya ang pinakamayamang tao sa buong Asya. Laking gulat ko nang malaman ko na siya ang nagbayad sa mga utang na naiwan ni Marco, isang bagay na hindi ko inaasahan. Ang lalaki na iniwasan ko, ang pinakamayamang tao sa buong bansa, ay may galak na binayaran ang lahat ng utang ni Marco upang hindi ito magka-problema sa buhay. Dahil dito, napagtanto ko na hindi lahat ng mayaman ay magbibigay sa iyo ng pera sa oras ng pangangailangan. Ang pinakamahalaga ay ang pagkakaroon ng pamilya na may malasakit sa iyo.

Habang ako ay naglalakad pauwi sa aking mansyon, naramdaman ko na ang buhay ko ay nagbago. Hindi na ako ang dating Lira na tanging umaasa sa mga materyal na bagay. Napagtanto ko na mas mahalaga ang dignidad at pagmamahal sa sarili kaysa sa anumang kayamanan. Kung nais ko talagang bumangon mula sa lahat ng pagsubok, dapat ko munang itaguyod ang aking dignidad at pananagutan sa buhay.

Matapos ang tatlong taon ng malupit na pag-iisa, natutunan ko na hindi lahat ng mga bagay ay nagiging maganda. Ngayon, matutunan ko na kung ang isang tao ay hindi marunong magpatawad, hindi siya magiging maligaya sa kanyang buhay. Kung tunay ang pagmamahal, ito ay magpapatuloy, hindi sa materyal na bagay kundi sa pagmamalasakit sa isa’t isa.

Tulad ng iniisip ko, si Marco ay bumalik. Ngunit natutunan ko na ang tunay na halaga ay hindi sa pera, kundi sa pagmamahal at pagkalinga sa isa’t isa. Kaya naman, natutunan ko na ang tunay na halaga ng buhay ay hindi sa materyal na bagay kundi sa pagmamahal na walang kondisyon.