IBA PALA ANG PAKAY NG PULIS SA KANIYA, GRABE

.

.

Part 1: Ang Lihim ng Uniporme

Isang gabi noong Oktubre 2016, isang tahimik na gabi sa Cagayan, sa isang malawak na bahay, naroon ang isang dalaga na mag-isang umiiyak. Si Althea Pastoral, 21 anyos, ay halos bagong graduate mula sa kursong Criminology. Nasa harap ng isang masalimuot na sitwasyon, ang batang dalaga ay nakaupo sa isang sulok ng kanyang silid, yakap ang kanyang tuhod at pilit na pinipigilan ang kanyang katawan na umuga mula sa matinding sakit. Ang paligid ng kanyang silid ay puno ng bakas ng dugo, mga punit na damit at isang bote ng alak na kalahati na lang ang laman. Walang ibang tunog kundi ang kanyang hikbi at ang tunog ng orasan sa kanyang kwarto.

Si Althea ay lumaki sa isang pook kung saan ang mga uniporme ng kapulisan ay itinuturing na simbolo ng dangal, proteksyon, at serbisyo sa bayan. Bilang anak ng isang yumaong Barangay Tanod, pinanganak siya upang maglingkod sa bayan, at simula pagkabata, ang pagiging isang pulis ang kanyang pinakamataas na ambisyon. Ngunit sa hirap ng buhay at ang kakulangan sa koneksyon, ang mga pangarap na iyon ay tila malabo. Ang buhay ni Althea ay puno ng mga pagsubok, at para sa kanya, ang uniporme ay nagiging isang malayong pangarap na mahirap abutin.

Isang araw, habang nagsasaliksik siya ng mga paraan upang makapasok sa serbisyo, nakatagpo siya ng isang oportunidad sa isang seminar ukol sa public safety careers sa lungsod. Dito niya unang nakilala si PO3 Ricardo de Vera, isang beteranong pulis na nagsabing mayroon siyang koneksyon at maaaring matulungan siyang makapasok sa training ng PNP. Ang lalaki ay matipuno, may aura ng autoridad, at may malalim na karanasan sa hanay ng pulisya.

“Kung gusto mong makapasok sa PNP, may paraan ako,” sabi ni PO3 de Vera habang nakatingin kay Althea. “May ilang proseso lang na kailangan sundin, pero kung gusto mo ng tulong, tutulungan kita. Basta’t sumunod ka sa mga simpleng proseso.”

Dahil sa magagandang sinabi ni de Vera, nagsimula siyang makaramdam ng pag-asa. Para kay Althea, ito na ang pagkakataon na matagal na niyang hinihintay. Hindi siya nagdalawang-isip at agad tinanggap ang alok ng pulis.

“Kung gusto mong makapasok sa PNP, kailangan mong dumaan sa isang orientation. Pumunta ka sa isang safe house, kung saan madalas nagaganap ang orientation para sa mga aplikante,” dagdag ni PO3 de Vera, “Ang lugar na iyon ay laging ginagamit ng mga taong nagnanais maglingkod sa bayan.”

Walang kaalam-alam si Althea na ang susunod na hakbang ay magiging simula ng isang bangungot na hindi niya kayang takasan.

Part 2: Ang Pagbangon at Hustisya

Pagdating ng araw ng orientation, dumating si Althea sa tinukoy na address na bahay. Inisip niya na ito ay magiging susi para sa pag-abot ng pangarap at tulungan ang pamilya. Ngunit ang nakita niyang bahay ay tila walang buhay. Walang ibang tao kundi si PO3 de Vera. Nang dumating siya, nagkaroon siya ng pakiramdam na may mali. Wala ring palatandaan na may gaganaping orientation.

“Wala bang ibang tao? Hindi ba’t may kasunod na grupo ng mga aplikante?” tanong ni Althea kay de Vera.

“Hindi. Huwag kang mag-alala. Ako lang ang makakasama mo,” sagot ni PO3 de Vera, ngumisi ng may hindi maipaliwanag na kasiyahan.

Dahil sa tiwala kay PO3 de Vera, nagpapatuloy siya, kahit na may kalituhan at takot sa kanyang dibdib. Hindi siya nagdalawang-isip at pumasok sa loob ng bahay. Ngunit hindi siya nakakaalis. Si de Vera ay hindi lang isang guro o mentor para sa kanya. Siya ay isang predator na may masamang layunin.

Ang nangyari sa loob ng bahay ay isang bagay na hindi kayang ipaliwanag ni Althea. Pinilit siyang gawing bahagi ng isang bagay na hindi niya kayang tanggapin. Nang matapos ang lahat, at wala ng lakas si Althea, binanta siya ni PO3 de Vera na huwag magsumbong kung ayaw niyang mapahamak ang kanyang pamilya. Ang pighati at takot na nararamdaman ni Althea ay unti-unting nagpatibay ng kanyang paniniwala na kailangan niyang panindigan ang kanyang dignidad at harapin ang tunay na kalaban.

Pag-uwi ni Althea, nagbabalik sa kanyang isipan ang lahat ng mga pangyayari. Hindi siya makatulog ng maayos, at ang bawat gabi ay puno ng mga ala-ala ng pang-aabuso. Laking pasasalamat niya na hindi siya nabuntis, ngunit hindi pa rin mawala ang takot na ang tao na gumawa sa kanya ng mga kahayupan ay malayang nakakalakad sa mundo. Hindi siya makapagsalita sa sinuman dahil sa takot na baka may mangyaring masama sa kanyang pamilya.

Isang araw, habang ang lahat ay patuloy na dumadaan sa kanyang buhay, nagpasya si Althea na hindi na siya dapat maging biktima. Ginamit niya ang natutunan sa kanyang criminology na kurso at ang mga impormasyon na nakuha niya upang magsimula ng plano. Alam niyang may paraan para mapanagot si PO3 de Vera, kahit na wala siyang sapat na ebidensya. Ang mga nakatagong lihim ni de Vera, ang mga salaysay mula sa kanyang mga dating kasama, ang magiging sandata ni Althea upang ipaglaban ang hustisya.

Nagbukas siya ng isang dummy account sa social media at nagsimulang magpadala ng mga mensahe sa asawa ni PO3 de Vera. Isang maikling mensahe lang na naglalaman ng mga detalye ng mga motel na pinupuntahan ni de Vera, na siyang naging dahilan ng pagka-gulat ng misis ni de Vera. Dahil sa mga mensaheng ipinadala ni Althea, nagkaroon ng matinding alingawngaw at sa huli ay iniwan siya ng misis ni de Vera. Ngunit hindi pa ito sapat para kay Althea.

Hindi siya titigil hangga’t hindi nakikita ang mga mata ni PO3 de Vera na puno ng takot at pagsisisi. Sa tulong ng isang kaibigan mula sa NBI, ipinagpatuloy ni Althea ang kanyang plano. Nang dumating ang takdang araw ng raid, naaresto si PO3 de Vera at ang ilan sa mga kasabwat niya sa iligal na gawain. Ang lahat ng kanyang itinatagong lihim ay na-expose, at sa huli ay nahulog siya sa kanyang sariling kasalanan.

Katapusan

Si PO3 de Vera ay nahatulan ng mga kasong drug trafficking, illegal possession of firearms, at abuse of authority. Sa huling pagdinig sa korte, habang binabasa ang hatol, walang naroroon na ibang tao kundi ang mga nagbigay ng testimonya laban sa kanya. Si Althea ay hindi na kailangang magsalita, ngunit ang kanyang mga galos at sugat ay nagsalita para sa kanya.

Pagkatapos ng mga taon ng pananahimik, natutunan ni Althea na hindi siya dapat matakot. Ang tunay na hustisya ay hindi nasusukat sa isang pirma o hatol, kundi sa tapang at lakas ng loob na magsalita laban sa maling ginagawa ng iba. Sa huli, nahanap ni Althea ang kanyang lugar sa mundong ito bilang isang babae na hindi kailanman mawawala ang dignidad, at natutunan niyang ang uniporme ay hindi lamang simbolo ng kapangyarihan, kundi ng paggalang at proteksyon sa mga inosente.

Ang lahat ng kanyang pinagdaanan ay naging daan para muling makamtan ang kanyang pangarap at itaguyod ang hustisya para sa sarili at sa iba.