PINAKASIKAT NA FILIPINO NURSE NA BINANSAGANG ANGEL OF DEATH - VICTORINO CHUA

PINAKASIKAT NA FILIPINO NURSE NA BINANSAGANG ANGEL OF DEATH – VICTORINO CHUA

Part 1: Ang Lihim ng Gabi sa Ward A3

Kabanata 1: Mapait na Simula

Hindi mo aakalain na ang taong masipag, tahimik, at dedikado sa trabaho ay siya ring magiging dahilan ng sunod-sunod na pagkamatay sa loob ng isang ospital. Pero bago ang lahat ng iyon, si Victorino Chua ay isa ring anak, asawa, ama, at… produkto ng isang sirang tahanan.

Lumaki si Victorino sa Caloocan—ikapito sa anim na magkakapatid. Oo, ganoon kakomplikado ang pamilyang Chua. Dahil ang kanyang ama, si Angel Sr., ay kilalang babaero at may apat na pamilyang sabay-sabay niyang binubuhay. May negosyo ito—isang computer parts store—at sapat ang pera… pero walang sapat na oras para sa anak.

Lumaki si Victorino sa ilalim ng lola at tito niya. Hindi niya halos nakilala ang kanyang ama bilang ama. At mula roon, pait ang itinanim sa puso niya. Hindi galit na sumisigaw—kundi tahimik na galit, isa na hindi basta-basta nakikita… pero lalabas sa huli.

Kabanata 2: Isang Gabi ng Pagbabago

Sa edad na 21, nasaksihan mismo ni Victorino kung paano bumagsak ang kanyang ama—literal. Atake sa puso. Hindi na naisalba. Wala man lang siya sa tabi nito, pero nakita niyang nililimas ang wallet ng kanyang ama ng isa sa mga madreng kasama sa ospital.

Doon siya nagising. Kung hindi niya kayang magkaroon ng ama, kaya niyang magkaroon ng kontrol sa buhay niya. Kaya niyang gumawa ng landas. Kaya niyang pasukin ang mundo ng medisina—hindi para magligtas… pero para gumanti sa sistemang lumamon sa pamilya niya.

Nag-aral siya ng nursing. Tinapos niya ang kurso, kahit ayaw niya. Hindi dahil mahal niya ang pasyente, kundi dahil ito ang may passport paalis ng Pilipinas.

Kabanata 3: Lumipad ang Bangungot

Pagkatapos ng ilang taong pagtrabaho sa iba’t ibang ospital sa Maynila, kung saan nadawit siya sa ilang kaso ng petty theft at under-the-table na gawain, nagdesisyon siyang mag-abroad.

Sa tulong ng isang fixer, at sa halagang anim na libong piso, nakuha ni Victorino ang lahat ng dokumentong kailangan para makapasok sa isang elderly care home sa Manchester, United Kingdom.

Kasama ang kanyang asawa na si Mary Anne at ang dalawa nilang anak, umalis sila ng bansa. Puno ng pag-asa.

Pero sa kanyang isip, isang ideya ang tahimik na lumulutang:

“Sa lugar na ito, walang nakakakilala sa akin. Maaari akong maging kahit sino.”

Kabanata 4: Boses sa Loob ng Ulo

Sa Stepping Hill Hospital sa Manchester, naging bank nurse si Victorino. Gabi ang kanyang shift. Kakaunti ang tao, mahina ang supervision. Doon dahan-dahang nabuo ang “bitterness nurse.”

Minsang sumailalim siya sa counseling dahil sa stress, sinabi ng therapist:

“Victorino, isulat mo lahat ng hinanakit mo. Kahit ano.”

Kaya isinulat niya. Tatlong pahina. Ang laman? Isang kumpisal ng galit, hinanakit, at kagustuhang makaganti. Sinabi niyang hindi niya gusto ang kanyang mga pasyente, na gusto niyang magdesisyon kung sino ang nararapat mabuhay o mamatay.

Sa sulat ding iyon, tinawag niya ang sarili na:

“Angel of Death.”

Kabanata 5: Ang Araw ng Salin

Hunyo 2011. Ipinuwesto siya sa Ward A3. Ang mga pasyente ay kadalasang matatanda, may problema sa paghinga, may diabetes, at naka-depende sa saline solution sa dextrose.

Ngunit may isang bagay na hindi napansin ng mga doktor.

Sa mga susunod na linggo, isa-isang nag-collapse ang mga pasyente. Ang dahilan? Biglaang pagbaba ng glucose level.

Walang makapaliwanag. Si Mrs. Walsh, 79 taong gulang, ay nakita sa wheelchair, hindi na humihinga. Sumunod si Philip Jones, na biglang hindi makahinga pagkabit ng bagong dextrose.

At sa gitna ng lahat, si Victorino lang ang naka-duty. Tahimik. Maayos. Hindi pinaghihinalaan.

Kabanata 6: Hypodermic sa Hangin

Sa ikatlong linggo ng sunod-sunod na kaso ng hypoglycemia, isang nurse ang napansin na may kakaiba sa mga saline bags. May maliit na butas. Parang tinusok.

Sinuri ang iba. Lahat may bakas ng insulin.

Dumiretso ang ospital sa National Health Service (NHS) Quality Control. At sa lab report: kontaminado nga ang saline bags.

May humahalo ng insulin.

At ang tanging tao na may access sa storage room ng gabing iyon?

Victorino Chua.

Kabanata 7: Umuusbong ang Katotohanan

Habang tahimik na binabantayan ni Victorino ang mga pasyente sa gabi, may mga imbestigador nang tahimik na gumagalaw.

Ang mga doktor ay nagreport. Ang mga nurse ay sinabihan na huwag munang magtrabaho mag-isa.

Nagbago ang takbo ng ospital. May CCTV na. May armadong pulis sa hallway. May mga taguan ng ebidensya.

At habang nagsisiyasat sila, tuloy pa rin ang lason.

Kabanata 8: Aresto sa Dilim

January 5, 2012. Sa gitna ng malamig na umaga, inaresto si Victorino sa kanyang bahay. Tahimik siya. Walang pagtutol. Walang emosyon.

Ang basehan? Pagbabago ng mga dosage sa medical chart. May sample ng mga fluid na may insulin. May testimonya ng mga nurse na nagsabing si Victorino ang huling humawak ng saline.

At higit sa lahat, may tatlong pahinang sulat sa drawer. Ang “confession letter” ng Angel of Death.

Part 2: Hatol sa Isang “Anghel ng Kamatayan”

Kabanata 9: Ang Sulat na Bumangon Mula sa Dilim

Nang halughugin ng mga pulis ang bahay ni Victorino Chua sa Stockport, England, hindi agad pera o armas ang unang tumambad sa kanila—kundi papel. Tatlong pahina, sulat-kamay, nakatupi at nakatago sa isang drawer sa tabi ng kama.

Ang pamagat ay malinaw:

“The Bitterness Nurse – Confession.”

Habang binabasa ito ng mga imbestigador, unti-unting nabuo ang imahe ng isang taong puno ng galit sa mundo. Isinulat ni Victorino kung paanong kinasusuklaman niya ang kanyang mga pasyente, ang sistema ng ospital, at ang sarili niyang buhay. May mga linyang nagsasabing:

“Akala nila mabait ako. Pero hindi nila alam kung gaano ako nagagalit.”
“May mga bagay akong dadalhin sa hukay ko.”
“Ang anghel ay naging demonyo.”

Para sa mga pulis, malinaw ito: isang kumpisal.

Para sa depensa, isa lamang itong produkto ng depresyon, isinulat isang taon bago ang mga insidente—bahagi ng therapy, hindi ebidensya ng krimen.

Ngunit sa mata ng publiko, huli na ang paliwanag. May palayaw na ang lalaki.

Angel of Death.

Kabanata 10: Pagputok ng Isang Bangungot

Makalipas ang ilang buwan matapos ang unang pag-aresto, pansamantalang nakalaya si Victorino dahil kulang pa raw ang ebidensya. Walang CCTV na aktuwal na nagpapakita sa kanya na tinutusok ang saline bags. Walang fingerprint sa mga butas ng IV bags.

Ngunit hindi pa tapos ang imbestigasyon.

Noong Disyembre 2011, isa na namang pasyente ang biglang bumagsak—Teresa Bailey. Sa kanyang prescription chart, napansin ng isang nurse na binago ang dosage ng gamot. Kung hindi ito nakita, maaaring atake sa puso o stroke ang inabot ng pasyente.

Noong Enero 2012, natuklasan na lahat ng medication charts sa Ward A3 ay binago.

Isa-isang inihambing ang duty rosters.

Isa lang ang paulit-ulit na lumilitaw sa lahat ng kritikal na gabi.

Victorino Chua.

Kabanata 11: Ikalawang Aresto

Noong March 28, 2014, muling inaresto si Victorino. Sa pagkakataong ito, mas mabigat ang kaso:

Murder (tatlong pasyente)

Attempted murder

Administering poison

Sa paglilitis, inilarawan siya ng Crown Prosecutor bilang isang narcissistic psychopath—isang taong ginamit ang kanyang posisyon bilang nurse upang kontrolin ang buhay at kamatayan.

Ipinakita ng prosekusyon ang pattern:

Mga pasyenteng walang diabetes → biglang hypoglycemia

Insulin sa saline bags

Si Chua ang huling humawak sa IV

Mga sample ng glucose na itinago, taliwas sa protocol

Isa sa pinakamabigat na testimonya ay tungkol sa pasyenteng Jack Billy—isang matandang pasyente na umano’y sinadyang lagyan ng insulin ang IV upang manahimik na ito.

Sa bawat salaysay, mas lalong bumibigat ang katauhan ni Victorino sa mata ng hurado.

Kabanata 12: Ang Panig ng Depensa

Hindi rin naman basta tumahimik ang depensa.

Iginiit ng abogado ni Chua na:

Ang “confession letter” ay isinulat noong 2010, isang taon bago ang mga insidente

Walang direktang ebidensya na siya ang nagbutas ng IV bags

Walang fingerprint

Walang CCTV footage

Ang sulat ay bahagi ng mental health therapy, hindi kriminal na plano

Binanggit din na maraming nurse ang may access sa storage room, at posibleng systemic failure ng ospital ang dahilan ng kontaminasyon.

Ngunit sa gitna ng emosyon ng kaso—tatlong patay, dalawampung muntik mamatay—ang teknikal na depensa ay tila nalunod sa galit ng publiko.

Kabanata 13: Hatol ng Hukuman

Matapos ang tatlong buwang paglilitis, nag-deliberate ang jury.

Isang araw lamang.

Iyon lang ang kinailangan nila upang magkasundo.

Ang hatol:

Guilty sa dalawang bilang ng murder

Guilty sa 22 counts of attempted bodily harm

Guilty sa pitong counts of administering poison

Hatol ng hukom:

Habambuhay na pagkakakulong.

Walang emosyon si Victorino habang binabasa ang desisyon. Tahimik lang. Walang luha. Walang sigaw.

Ngunit sa labas ng korte, sumabog ang reaksyon.

Kabanata 14: Hating Mundo

Sa United Kingdom, marami ang nagsabing nakuha na ang hustisya.

Sa komunidad ng mga Pilipinong nurse, hati ang damdamin.

May mga nagsabing:

“Isolated case lang ito. Hindi ito kumakatawan sa lahat ng Filipino nurses.”

Mayroon ding nagsabing:

“Walang sapat na ebidensya. Ginawa siyang scapegoat.”

Nagkaroon ng protesta. Naglabasan ang isyu ng racial bias, ng kakulangan ng due process, at ng kapabayaan ng ospital sa pag-check ng credentials.

Nang madiskubre na posibleng peke ang ilan sa nursing certificates ni Chua, lalong nasira ang imahe ng mga overseas Filipino nurses—kahit walang kinalaman ang karamihan.

Isang kaso. Isang tao. Pero libo ang nadamay.

Kabanata 15: Pamilyang Naiwan

Sa Pilipinas, hindi makapaniwala ang ina ni Victorino.

“Napakabait ng anak ko,” paulit-ulit niyang sinasabi. “Relihiyoso yan. Hindi kayang pumatay.”

Para sa kanya, ang sulat na tinawag na “confession” ay hindi kumpisal—kundi sigaw ng taong pagod na pagod na sa buhay.

Ngunit bago pa man niya makita ang katapusan ng kaso, pumanaw siya dahil sa cancer—bitbit ang paniniwalang inosente ang anak.

Sa UK naman, ang asawa ni Victorino ay namuhay sa takot. Ayon sa mga ulat, hindi makadalaw ang pamilya sa kanya sa bilangguan dahil sa banta at pangamba na kuhanin ang mga bata ng social services.

Ang presyo ng isang hatol ay hindi lamang kulungan—kundi isang pamilyang tuluyang nabasag.