Pinutulan Ako ng Access ng Aking Anak, Inasahan Niya Akong Magmamakaawa, Hanggang sa Siya’y Nagdaan.

.
.

Part 1: Ang Pagkawala ng Lahat

Ako si Elena Cruz, isang simpleng ina at lola, na ang buhay ay umiikot sa aking pamilya. Ipinanganak ako sa isang mahirap na pamilya at lumaki sa hirap, ngunit hindi ko iyon pinansin. Pinili kong magtrabaho ng mabuti upang mapabuti ang kalagayan ng aking anak, si Marco. Sa lahat ng pagsubok at sakripisyo, walang araw na hindi ako nagsusumikap para sa kanya. Lahat ng aking pagod ay nauukit sa kanyang mga ngiti at pangarap na matupad.

Ngunit hindi ko inasahan na ang lahat ng aking pagsusumikap ay mauurong sa mga kamay ng taong pinahalagahan ko higit sa lahat — ang aking anak.

Isang araw, isang malaking kabiguan ang dumaan sa aking buhay. Sa grocery store ako noon, at tulad ng aking nakasanayan, binibilang ko ang bawat piso, sinusuring mabuti ang bawat bilihin na inilalagay ko sa aking cart. Puno ito ng mga pangunahing pangangailangan: pagkain, gamot, at kahit ang mga simpleng gamit na kailangan ko sa araw-araw. Alam ko na hindi ako mayaman, kaya’t ang bawat sentimo na ginagamit ko ay may halaga.

Nasa counter na ako, at ang kahera ay nagbibilang ng aking mga items. Isang karaniwang araw para sa akin. Inilabas ko ang aking credit card at ini-swipe. Ngunit sa aking pagkabigla, may kakaibang tunog na lumabas mula sa makina, at narinig ko ang salitang “declined.” Sa mga sandaling iyon, tila tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Nag-try ako ulit, ngunit pareho pa rin ang nangyari. Declined.

Nararamdaman ko ang init ng aking mukha, at parang ang mundo ay nagsimula na akong tingnan bilang isang mabigat na anino. Habang ako’y iniistambay sa aisle, ramdam ko ang mga mata ng mga tao sa likod ko. Puno ng pagka-bitter ang kanilang mga tingin, at ang kahera na dati’y may ngiti, ngayon ay tinitingnan ako ng may awa at inis. Puno ng hiya ang aking puso, at hindi ko na kayang manatili sa harap ng mga tao.

Lumingon ako at iniwan ko ang cart. Walang dala kundi ang aking kahihiyan.

Pagdating ko sa bahay, dahan-dahan kong binuksan ang banking app sa aking cellphone. Hindi ko alam kung ano ang aabutin ko sa aking mga nakita. “Incorrect username or password.” Nagpumiglas ang aking dibdib, at natakot ako sa magiging resulta. Tinawagan ko ang bangko at doon ko narinig ang isang bagay na tumusok sa aking puso: “Pasensya na po, ma’am, ang access niyo po sa account ay binago.” Ang anak ko, si Marco, siya ang nagbago ng aking access. Siya, ang anak na pinili kong itaguyod, ang anak na pinalaki ko mag-isa, siya ang kumuha sa aking karapatan na hawakan ang aking sariling pera.

Pumila ako sa aking maliit na silya, ang silyang siya mismo ang nakasaksi sa lahat ng aking paghihirap. Aaminin ko, halos hindi ko kayang tanggapin ang ginawa niyang iyon. Siya ang dahilan kung bakit ako nagtrabaho ng tatlong trabaho sa loob ng maraming taon. Ibinigay ko ang lahat para sa kanya, at ito lang ang suklian niya sa akin: ang alisin ako sa kanyang buhay.

Part 2: Ang Pagbabalik at Ang Pagbawi

Ang sakit na dulot ng pagkatalo ay matindi, pero sa oras na iyon, nagkaroon ako ng isang desisyon na tatatak sa akin magpakailanman. Hindi ako magsusuko. Hindi ko hahayaan na ang aking anak ay magtagumpay sa kanilang laro ng pananamantala sa akin.

Lumipas ang mga linggo, at ang aking kalagayan ay nagiging mas malupit. Wala akong pera, wala akong pambili ng gamot, at ang aking pagkain ay limitado na lang sa ilang sardinas at bigas. Pero ang hindi nila alam, ang bawat araw na ako’y nahihirapan, ay nagbibigay sa akin ng lakas. Hindi ako magmamakaawa. Hindi ko ipagpapalit ang aking dignidad para sa kanila.

May isang bagay na hindi nila alam, isang lihim na iniwan sa akin ng aking asawa bago siya pumanaw. Isang lupa sa probinsya na itinago ko sa aking anak. Hindi ko ito sinabi sa kanya dahil alam ko, ayokong maging biktima ng kanilang mga plano. Ngunit ang plano ko ay hindi lang para protektahan ang sarili ko. Ito ay para rin sa mga karapatan ko bilang isang ina.

Isang araw, habang ako’y naglalakad pauwi mula sa palengke, nakatanggap ako ng isang tawag mula kay Ramon Santos, isang matagal kong tinulungan noong mga nakaraang taon. Si Ramon, na ngayo’y nagtataglay ng isang bagong buhay at negosyo, ay nagpasya na tulungan ako. Siya na noon ay isang batang walang pera at walang matutuluyan, ay muling lumapit sa akin upang magsabing may utang na loob siya sa akin.

Sa kabila ng lahat ng aking paghihirap, natutunan ko na may mga tao pa palang handang magbigay ng tulong. Isang masalimuot na araw ng legal na laban ang sumunod. Si Marco at ang kanyang abogado ay nag-attempt na ipaliwanag ang kanilang panig, ngunit sa kabila ng kanilang mga pagsusumikap, nakuha ko pa rin ang aking mga karapatan pabalik.

Ngunit hindi dito natapos ang laban. Sa kabila ng mga pagsubok, nagsimula akong muling magtakda ng mga hangganan para sa sarili ko. Binalikan ko ang mga account na wala akong access at nagpasya akong lumaban para sa aking mga karapatan. Ang suporta ni Ramon at ni Attorney Reyz ay naging gabay ko sa bawat hakbang.

Sa huling linggo ng korte, habang ako at Marco ay muling nagharap sa harap ng hukuman, isang hindi inaasahang pangyayari ang naganap. Si Marco, ang anak kong pilit hinuhubaran ako ng aking karapatan, ay umabot na sa sukdulan ng kanyang paghihirap. Si Isabel, ang kanyang asawa, ay nagpasya rin na magsalita ng matapat tungkol sa lahat ng nangyari.

At sa huli, nakuha ko ang lahat ng karapatan ko. Hindi na ako magmamagandang-loob. Hindi na ako magiging biktima ng kanilang mga kahinaan. Ako ay Elena, at ang Elena na nag-alay ng lahat ay muling bumangon upang ipagtanggol ang kanyang sarili.