NAGSISISI NA ANG BLAZERS DAHIL MAS PINILI NILA ITO KAYSA KAY MICHAEL JORDAN

Dagdag na Titulong Gít-gấn: “Ang Pinakamalaking ‘What If’ sa NBA: Desisyong Bumago sa Kasaysayan ng Portland at sa Mundo ng Basketball”

Isa ito sa mga pinaka-pinag-uusapan at pinakapinagsisisihang desisyon sa kasaysayan ng NBA. Hanggang ngayon, dekada na ang lumipas, patuloy pa ring bumabalik ang tanong na bumabagabag sa mga fans ng Portland Trail Blazers at maging ng buong basketball world: paano kung si Michael Jordan ang pinili nila sa halip na ang kanilang naging draft pick? Ang desisyong ito ay hindi lamang nakaapekto sa isang koponan, kundi tuluyang nagbago sa direksyon ng liga at sa kahulugan ng kadakilaan sa basketball.

Noong NBA Draft ng 1984, puno ng pag-asa ang Portland Trail Blazers. Mayroon silang mataas na draft pick at malinaw na pangangailangan sa kanilang roster. Sa panahong iyon, ang koponan ay naghahanap ng isang dominanteng big man na maaaring magsilbing pundasyon ng kanilang future. Dahil dito, mas pinili nilang kunin si Sam Bowie, isang sentro na may potensyal ngunit may kasaysayan ng injury, kaysa kay Michael Jordan, isang explosive guard mula sa University of North Carolina.

Sa papel, ang desisyon ng Blazers ay may lohika. Mayroon na silang solidong backcourt at iniisip ng management na mas kailangan nila ng isang sentro upang makipagsabayan sa mga dominanteng big men ng liga. Si Sam Bowie ay may taas, skills, at collegiate resume na sapat upang kumbinsihin ang front office. Ngunit ang hindi nila nakita ay ang magiging epekto ni Michael Jordan—hindi lamang bilang manlalaro, kundi bilang isang global icon.

Samantala, si Michael Jordan ay napunta sa Chicago Bulls bilang ikatlong overall pick. Sa simula pa lamang ng kanyang NBA career, malinaw na hindi siya ordinaryong manlalaro. Ang kanyang athleticism, competitiveness, at killer instinct ay agad nagpakita ng kakaibang antas ng galing. Habang si Bowie ay patuloy na nilalabanan ang mga injury, si Jordan naman ay unti-unting binubuo ang isang alamat na hindi kailanman matutumbasan.

Habang lumilipas ang mga taon, lalong naging malinaw ang agwat ng naging resulta ng dalawang landas. Si Michael Jordan ay naging anim na beses na NBA champion, limang beses na MVP, at itinuturing ng marami bilang pinakadakilang basketball player sa lahat ng panahon. Sa kabilang banda, ang karera ni Sam Bowie ay paulit-ulit na napuputol dahil sa injury, at hindi niya kailanman naabot ang potensyal na inaasahan sa kanya bilang second overall pick.

Para sa Portland Trail Blazers, ang bawat tagumpay ni Jordan ay parang paalala ng isang napakalaking pagkakamali. Sa tuwing mananalo ang Chicago Bulls ng titulo, bumabalik sa isipan ng mga fans ang tanong na “paano kung?” Paano kung ang Blazers ang naging tahanan ng isang player na kayang baguhin ang buong kultura ng koponan at ng liga? Paano kung ang anim na kampeonato ni Jordan ay nasa Portland sana?

Hindi lamang mga fans ang nagsisisi. Maging ang ilang dating executives at coaches ng Blazers ay umamin sa mga interview na ang desisyong iyon ay isa sa pinakamahirap tanggapin sa kasaysayan ng prangkisa. Ayon sa kanila, hindi nila maliwanag na nakita noon ang magiging lawak ng impluwensya ni Jordan. Sa panahong iyon, ang basketball ay mas nakatuon sa traditional positions, at hindi pa ganap na nauunawaan ang halaga ng isang all-around, game-changing guard.

Sa mas malawak na konteksto, ang pagkakamali ng Blazers ay naging aral para sa buong NBA. Simula noon, mas naging bukas ang mga koponan sa ideya na ang talento at mentalidad ay mas mahalaga kaysa sa posisyon. Ang legacy ni Michael Jordan ay hindi lamang nasusukat sa kanyang mga titulo, kundi pati sa kung paano niya binago ang paraan ng pag-evaluate ng talento sa basketball.

Ang kwento ng 1984 NBA Draft ay madalas gamitin bilang halimbawa ng kung paano ang isang desisyon ay maaaring magkaroon ng pangmatagalang epekto. Para sa Portland, ang draft na iyon ay hindi lamang tungkol sa isang maling pick, kundi tungkol sa isang nawawalang oportunidad na maaaring nagbago sa kasaysayan ng kanilang prangkisa. Ang kanilang naging tagumpay sa mga sumunod na taon ay hindi kailanman umabot sa antas ng dinanas ng Bulls kasama si Jordan.

Maraming fans ang nagsasabing ang Blazers ay tila sinumpa ng desisyong iyon. Sa kabila ng pagkakaroon ng magagaling na manlalaro sa iba’t ibang dekada, palaging may pakiramdam na may kulang. Ang multo ng isang hindi napiling Michael Jordan ay patuloy na bumabalik sa mga diskusyon, lalo na tuwing pinag-uusapan ang pinakamalalaking “draft mistakes” sa kasaysayan ng sports.

Sa kabila ng lahat, mahalagang tandaan na ang desisyon ng Blazers ay ginawa base sa kaalaman at konteksto ng panahong iyon. Ang hindsight ay laging malinaw, ngunit ang hinaharap ay laging puno ng hindi kasiguruhan. Gayunpaman, ang kwento ni Michael Jordan ay nagpapaalala na minsan, ang tunay na henyo ay lumalagpas sa anumang scouting report o positional need.

Ang impluwensya ni Jordan ay umabot lampas sa basketball court. Siya ay naging simbolo ng excellence, competitiveness, at global appeal ng NBA. Kung napunta siya sa Portland, malamang na iba ang naging mukha ng liga ngayon. Ang Chicago Bulls ay maaaring hindi naging dynasty, at ang Portland Trail Blazers ay maaaring isa sa pinakamatagumpay na prangkisa sa kasaysayan.

Hanggang ngayon, patuloy na ginagamit ang kwentong ito bilang babala sa mga koponan na huwag maliitin ang kakaibang talento. Ang tanong na “paano kung si Jordan ang napunta sa Blazers?” ay mananatiling walang sagot, ngunit ang epekto nito ay buhay na buhay sa kamalayan ng mga fans at eksperto.

Sa huli, ang pagsisisi ng Portland Trail Blazers ay hindi lamang tungkol sa pagkawala ng isang superstar, kundi tungkol sa pagkawala ng pagkakataong maging bahagi ng isang alamat. Ang desisyong mas pinili nila ang iba kaysa kay Michael Jordan ay nananatiling isa sa pinakamalalaking turning point sa kasaysayan ng NBA. Isang desisyon na patunay na sa sports, isang iglap lamang ang pagitan ng kadakilaan at panghihinayang.