Sa bawat sigaw ng “Balut! Penoy!”, may mga kwentong hindi natin naririnig. May mga sakripisyong nakatago sa likod ng bawat basket na pasan ng isang ama.

Ang Hiya ni Mira
Si Mira ay isang dalagitang lumaki sa hirap sa piling ng kanyang amang si Tatay Ben, isang tindero ng balot. Dahil sa pagnanais na maging “cool” at matanggap ng kanyang mga mayamang kaklase, ikinahiya ni Mira ang kanyang ama.

Pinagkaila ni Mira ang kanyang ama sa harap ng kanyang mga kaibigan. Sinisi niya si Tatay Ben dahil sa kanilang kahirapan at sa kawalan nito ng pinag-aralan.

Ang Pagbubukas ng Katotohanan
Isang araw, nakatagpo ni Mira ang isang lumang kahon na naglalaman ng kanyang tunay na pagkakakilanlan. Natuklasan niya ang isang masakit na lihim: hindi siya tunay na anak ni Tatay Ben.

Ipinaliwanag ni Tatay Ben na napulot lamang niya si Mira noong sanggol pa ito sa ilalim ng tulay habang bumubuhos ang ulan. Sa kabila ng kawalan ng pera at sariling pamilya, pinili ni Tatay Ben na palakihin si Mira bilang sarili niyang anak.

Ang Pagbabalik sa Tunay na Ina
Sa tulong ng kanyang guro, nahanap ni Mira ang kanyang tunay na ina, si Clara Vergara, na ngayon ay isang social worker. Nalaman ni Mira na hindi siya kailanman ginustong iwan ng kanyang ina, kundi nawalay lamang sila dahil sa isang aksidente.

Pagpapatawad at Pasasalamat
Sa kabila ng pagkakatagpo sa kanyang tunay na ina, napagtanto ni Mira ang laki ng kanyang pagkakamali kay Tatay Ben. Bumalik siya sa kanilang maliit na barong-barong upang humingi ng tawad.

Pagtanggap: Niyakap ni Mira ang amang nagligtas sa kanya, kahit hindi sila magkadugo.

Pasasalamat: Nagpasalamat din si Clara kay Tatay Ben dahil sa pag-aaruga nito sa kanyang anak noong panahong hindi niya ito magawa.

Aral ng Kwento: Ang pagiging magulang ay hindi lamang nasusukat sa dugo. Ito ay nasusukat sa sakripisyo, pagtitiyaga, at pagmamahal na walang kondisyon. Huwag nating ikahiya ang ating pinagmulan, dahil ang mga taong nag-angat sa atin mula sa wala ang tunay nating mga bayani.